Month: March 2019

मराठी टेलिव्हिजन विश्वातील चॉकलेट बॉय म्हणून ओळखला जाणारा दिलखुलास अभिनेता. 
आपल्या अभिनयाच्या जोरावर प्रेक्षकांच्या मनात घर करून राहिलेला “जय ” असो किंवा बापमाणुस मधील “सूर्या” अश्या बहुपैलू या आठवड्याचा स्टार ऑफ द वीक

सुयश टिळक” सोबत प्लॅनेट मराठी मॅगझीन च्या निमित्ताने मारलेल्या काही खास गप्पा..!! 

“आठवणी कॅमेऱ्यात टिपायला आवडतात” 
फोटोग्राफी ची आवड खूप लहानपणा पासून आहे. त्याला कारणीभूत माझी आजी आहे. ती उत्तम फोटोग्राफर होती. हि आवड कधी आणि केंव्हा लागली हे कळलंच नाही. सुरूवातीला फार बेसिक कॅमेरा मध्ये फोटो काढायचो. मग ते पुढे अनेक स्पर्धांसाठी पाठवायला लागलो तेव्हा त्यासाठी बक्षीसं मिळायची. मग कुठेतरी पटकन लक्षात आलं कि आपल्याला हे जमतंय मग मी आवड जोपासण्यासाठी फोटोग्राफीचं शिक्षण घ्यायचं असं ठरवलं “शॅडोज फोटोग्राफी” इथून फोटोग्राफीचा अभ्यास केला. माझ्यासाठी फोटोग्राफी फार खास आहे जेव्हा मी स्वतः एकटा असतो. तेंव्हा मला काही गोष्टी ते क्षण जपून ठेवायला आवडतात. आणि कॅमेरात कैद करायला आवडतात. ती एक आठवण म्हणून आपल्या सोबत आयुष्यभर राहते. आठवणी या आपल्या आयुष्यात फार महत्वाच्या असतात. असंख्य गोष्टी नकळत आपल्या कॅमेरा मध्ये टिपल्या जातात. एखादा फोटो काढून तो क्षण आपल्याला जगता येतो आणि यातून मला आनंद मिळतो.


“स्विमिंगची आवड”
माझ्या अनेक गोष्टी लहानपणी पासून सुरु झाल्या आहेत. त्यातलं एक स्विमिंग. आई वडिलांमुळे याची आवड लागली. एक धम्माल म्हणून स्विमिंग करतो आता कुठेही पाणी दिसलं कि उडी मारून पोहल्या शिवाय शांत बसत नाही.

“सोशली जोडलो गेलो” 
सोशल मीडिया वर व्यक्त होतो. माझ्या मते ते एक फार चांगलं माध्यम आहे. ते फार उत्तम रित्या तसेच सेन्सिबल पणे याचा वापर केला पाहिजे. सोशल मीडिया वरून अनेक चांगल्या गोष्टी करता येतात. काही अनोखा संदेश लोकांना देता येणार असेल किंवा काही गोष्टी लोकांपर्यंत पोहचवता येणार असतील तर ते सुद्धा आपण करायला हवं. या व्हर्चुअल जगात फक्त लाईक्स आणि कंमेट्स यातचं न रमता आपल्याला अनेक अनोख्या आणि कलात्मक पद्धतीने सोशल माध्यमाचा वापर करता येतो.


“बेस्ट कॉम्प्लिमेंट”
अनेक कॉम्प्लिमेंट्स येतात. मी सोशल मिडियाच्या माध्यमातून अनेक सामाजिक संस्थाशी जोडलो गेलो. ज्यांच्या सोबतीने मला काही वेगळं काम करता येतंय. जे खूप विविध तऱ्हेने आज काम करत आहेत. अश्या अनेक एनजीओ शी जोडलो गेलो. जी काही अनोखी लोकं इथून जोडली गेली हीच माझ्यासाठी बेस्ट कॉम्प्लिमेंट आहे. 

“इंडस्टीत एकत्र येऊन कामं करायला हवी” 
इंडस्ट्रीत न आवडणारी गोष्ट हीच कि खूप गुप्तता पाळली जाते. प्रत्येक नव्या प्रोजेक्ट्स बाबतीत फार गुप्तता पाळली जाते. तर खरंच याची गरज आहे का? असं मला वाटत . हि सर्वात न आवडणारी गोष्ट आहे. इंडस्ट्रीत बदल घडायला हवा हे सांगायला मी फार नवखा आहे. एक गोष्ट नक्कीच होऊ शकते ती कि सगळ्यांनी एकत्र येऊन काम केलं तर ते जास्त मस्त काम होऊ शकतं. ग्रुप मध्ये होणारी कामं किंवा या सगळ्यात प्रत्येक ठिकाणी कामातली चढाओढ वाढते. जर एक फॅमिली म्हणून एकत्र येऊन प्रत्येक नव्या गोष्टीचा विचार केला तर ते काम त्याहून उत्तम रित्या पार पाडलं जाऊ शकतं. कल्पनांची देवाणघेवाण आणि बाकी गोष्टींवर चर्चा घडून जास्त चांगल्या प्रकारे एक “हेल्दी कॉम्पिटिशन” होऊ शकते. खूप उत्तम काम लोकांपर्यंत पोहचू शकत नाही मग यामुळे लोकांना काही अनोख्या कलाकृती पाहायला मिळत नाहीत.


“सहकार्याने पर्यावरणात बदल घडवू” 
पर्यावरण आणि प्राणीप्रेम हे सगळ्यांना असतं पण त्या बद्दल काय कोणी काय करतंय का हे खूप महत्वाचं आहे. सहकार्य हा एकच मार्ग आहे, जिथून आपण काही तरी पर्यावरणाच्या आजच्या स्तिथीला तोंड देऊ शकतो. माणूस सुद्धा या सगळयाचा एक  भाग आहे. हल्ली बदलणारं पर्यावरण आणि वातावरणात होणारे बदल याबद्दल लोकांनी जाणून घ्यायला हवंय. आतापण काही फार निरोगी वातावरणात जगत नाही आहोत. आणि जगात हा मुद्दा फार ऐरणीवर आहे याचा विचार प्रत्येक माणसाने केला पाहिजे. आपल्याकडे होणारा प्लास्टिकचा वापर किती आहे आणि आपण किती त्याचा वापर करतोय हे जाणून घेणं गरजेचं आहे. अगदी छोट्या छोट्या गोष्टीचा सारासार विचार करायला हवा. नव्या गोष्टीची निर्मिती होत असताना जुन्या गोष्टीची विल्हेवाट लावणं देखील तेवढं गरजेचं आहे. आपल्याला जगण्यासाठी लागणारं निरोगी वातारण निर्माण होत नाही. पुढच्या काही वर्षात हे चित्र फार भयानक होईल. सगळ्यांनी या गोष्टी चा विचार करून त्यावर तोडगा काढायला हवा.


“इंडस्ट्रीत सगळ्यांसोबत काम करायला आवडेल” 
आता कुठे माझी सुरुवात आहे. अजून खूप काम करायचंय. पण “तुंबाड” पहिल्या नंतर मला राही बर्वे सोबत काम करायचंय. त्यांच्यासारखा जर दिग्दर्शक असेल तर काम करायला नक्कीच आवडेल.

“खऱ्या आयुष्यातला सुयश”
खऱ्या आयुष्यात सुयश फार निसर्गात रमणारा आहे. मला फार माणसं जवळ लागत नाहीत. मी एकटा जास्त असतो. मला शांतपणा आणि एकांतात राहायला जास्त आवडतं. निसर्गात रमायला आणि खूप पुस्तकं वाचायला आवडतात. काही वेळा मला पटकन राग येतो आणि मी त्यावर लगेच बोलून जातो, व्यक्त होतो. मला रिग्रेट ठेवायला आवडत नाही जे मनात आहे ते बोलून मोकळा होणारा मी आहे. मग यामुळे समोरच्याला वाईट वाटलं तरी काही वाटतं नाही कारण ते माझं फार स्पष्ट मत असतं. मी खूप स्पष्ट आणि पारदर्शक आहे. गोष्टी लपवायला मला आवडत नाहीत. मी फार शांत आणि आनंदी असतो. 

“नवी मालिका : एक घर मंतरलेल” 
मुळातं या मालिकेला भयपट म्हणता येणार नाही हि एक रहस्यमय कथा आहे. आणि हा सगळा एक थरार आहे. थ्रिलर रहस्य यातून प्रेक्षकांना अनुभवयाला मिळणार आहे. अश्या पद्धतीचा विषय मला या निमित्ताने करायला मिळतोय याचा जास्त आनंद आहे. मी आजवर अनेक प्रेमकथा, फॅमिलीच्या निगडित मालिका केल्या याला प्रेक्षकांनी फार प्रेम दिलंय काही वेगळ्या भुमिका करून पाहिल्या. या मालिकेतील “क्षितिज निंबाळकर” ची भूमिका माझ्या फार जवळची आहे. खूप हटके गोष्टी जमावणारा मुलगा आहे. गूढ स्वभावाच्या माणसाची भूमिका मी पार पाडतोय.त्याला गोष्टीच्या कथा आणि त्यामागची कहाणी जाणून घ्यायला आवडते. तो फार सरळ माणूस आहे. माझ्या फार जवळ जाणारी हि नवी भूमिका आहे. त्यामुळे मला ते करायला खूप मज्जा येतेय.


“ट्रोलर्स ना इंटरटेन करू नये” 
प्रत्येकाची अशी एक वेगळी पद्धत असते. आपल्या फॅन्सना समजून घेण्याची, त्यांना रिस्पॉन्स देण्याची. मी लोकांना यावर अजिबात इंटरटेन करत नाही. माझं आयुष्य फार खाजगी आहे मी माझ्या वैयक्तिक आयुष्यात कोणा सोबत आहे, काय करतोय, कुठे जातोय, कोण जवळचं आहे याच्याशी लोकांचं काही देणंघेणं नसावं. मी जे पडद्यावर करतो ते तुमच्या मनोरंजनासाठी तर त्यावर तुम्ही नक्कीचं आम्हाला कामाच्या बाबतीत कामाची पोचपावती द्या. पण हल्ली  सोशल मीडिया मुळे असं झालंय कि आपण कोणाच्या हि वैयक्तिक आयुष्यावर बोलू शकतो असा एक लोकांचा गैरसमज झाला आहे. हा फार वाईट आणि त्रासदायक आहे. लोकांना व्यक्त होण्याची काही सीमा राहिलेली नाहीये. लोकं बोलताना कुठलाही विचार न करता, हव्या त्या भाषेत हवं ते बोलतात. प्रेमाबद्दल आदर आहे पण लोकं कोणाच्याही खाजगी जीवनाबद्दल हव्या त्या तऱ्हेने व्यक्त होतात. इथे काही तरी मर्यादा हव्यात. वाटेल ते सल्ले देतात. हवे ते अंदाज लावतात. याबद्दल मी फार पटकन बोलतो. मी लोकांच्या अश्या कंमेटस् डिलीट करून टाकतो. अश्या लोकांना आपण पुन्हा काही रिप्लाय दिला तर ते प्रकरण अजून कुठेतरी वाढतं. जशी आमची काही जवाबदारी आहे तशी लोकांची आमच्या बद्दल बोलताना त्यांनी भान ठेवण्याची गरज वाटते. माणूस म्हणून तुम्ही कोणाला दुखवत नाही आहात ना हा विचार व्यक्त होताना, ट्रोल करताना करायला हवा. मी सगळयांना विनंती करेन कि व्यक्त होताना एकदा समोरच्या माणसाचा विचार नक्कीच करा. आमच्या जीवनातील वैयक्तिक भावनांशी जेव्हा तुम्ही खेळता तेव्हा आम्ही विरोध का करू नये! 

“अभिनेता नसतो तर पडद्यामागची दुनिया अनुभवली असती” 
अभिनेता नसतो तर मी नक्कीच फोटोग्राफर म्हणून या इंडस्ट्रीत आलो असतो. पडद्यामागे काम करायला मला आवडलं असतं. कॅमेराच्या मागे दिग्दर्शक म्हणून काम करण्याची इच्छा आहे.  अभिनेता नसतो तर नक्कीच हा प्रवास सुरु झाला असता. लोकांच्या प्रेमामुळे मी अभिनेता आहे. म्हणून जोवर अभिनेता आहे तोवर इथे काम करेन पण त्या नंतर मला पडद्यामागे राहून काम करायला जास्त आवडेल. 


“वीक पॉईंट आणि प्लस पॉईंट ” 
वीक पॉईंट हा आहे कि मी फार पटकन लोकांवर विश्वास ठेवतो आणि प्लस पॉईंट हा कि मी कोणाबद्दल कधीच मनात अढी ठेवून रहात नाही.

“भविष्यात बोल्ड विषयावर विचार करून काम करेन” 
विषय कितपत चांगला आणि मजबूत आहे यावरून ठरवेन पण विनाकारण बोल्ड सीन करण्याची गरज नसेल तर नक्कीच त्याचा विचार करून निर्णय घेईन. हल्ली अनेक वेब सिरीज येतात त्यामध्ये फार बोल्डनेस हाताळला जातो. काही वेळा याची गरज नसताना हा एक ट्रेंड म्हणून करायचा तर हे व्यर्थ आहे. हे करताना मी १० वेळा विचार करेन. लोकांना आवडतंय म्हणून फक्त त्या मध्ये बोल्ड सीन करावेत कि, त्या विषयाची गरज आहे म्हणून ते करायचं या गोष्टीचा विचार करून मी ते काम करेन.

रॅपिड फायर! “हे” कि “ते”-

१ } मालिका, नाटक कि चित्रपट : नाटक

२ }  फोटोग्राफी, अभिनय कि स्विमिंग : अभिनय

३ } मुंबई कि पुणे : मुंबई

४ } पुढचं पाऊल, दुर्वा कि बाप माणूस? :बाप माणूस

५ } आवडती अभिनेत्री हर्षदा खानविलकर, सई ताम्हनकर, तेजस्विनी पंडित, ऋता दुर्गुळे, सुरुची अडारकर : सई ताम्हनकर

६ } आवडता अभिनेता : सुबोध भावे, अंकुश चौधरी, आस्ताद काळे, सिद्धार्थ चांदेकर, सिद्धार्थ जाधव : अंकुश चौधरी

प्लॅनेट मराठी मॅगझीन तर्फे “सुयश टिळक” या बहुगुणी अभिनेत्याला खूप साऱ्या शुभेच्छा.

Advertisements

परदेशात सुद्धा वडापाव, मिसळ यासारखे पदार्थ चाखायला मिळाले तर???

USA मध्ये अमृता देशपांडे आणि अपर्णा पाध्ये या दोन मैत्रिणी सोबत येऊन हा “मराठी मसाला” फूड ट्रक चालवत आहेत .परदेशात फूड ट्रक ची मोठ्या प्रमाणावर चलती आहे. इथल्या फूड ट्रक वर इथलेच पदार्थ खायला मिळतात. पण USA मध्ये सध्या अनेकजण या मराठी पदार्थांचा आस्वाद घेताना दिसत आहेत. या फूड ट्रक च्या माध्यमातून तुम्हाला अनेक चवदार चविष्ट पदार्थांची मेजवानी अनुभवायला मिळणार आहे. वडापाव, साबुदाण्याची खिचडी, सुरळीच्या वड्या, चहा असे चविष्ट पदार्थ खाऊ घालणारा (Charlotte ) मधील हा महाराष्ट्रीय फूड ट्रक!

     महाराष्ट्रात आपल्याला अगदी सहजरित्या स्ट्रीट फूडचा आनंद लूटता येतो पण हाच आनंद सध्या परदेशात सुद्धा घेतला जातोय. आपल्या मातृभूमीत मिळणाऱ्या पदार्थांची चव इथे सुद्धा फूड ट्रक च्या माध्यमातून सगळे चाखत आहेत. अमृता देशपांडे आणि अपर्णा पाध्ये या दोन मैत्रीणींनी सोबत येऊन हा “मराठी मसाला” फूड ट्रक सुरू केला. मराठी खाद्यसंस्कृती आणि कला यांचा अनोखा संगम साधून त्यांनी हा फूड ट्रक परदेशात चालू केलाय! या फूड ट्रक च्या “अपर्णा पाध्ये” यांनी त्यांच्या या प्रवासाबद्दल आपल्याला काही खास गोष्टी सांगितल्या. 


     गेली अनेक वर्षे परदेशात राहून महाराष्ट्रीयन स्ट्रीट फूड मिस केलं मग मी आणि माझे पती संदीप यांनी सोबत येऊन हा फूड ट्रक चालू केला. आम्हाला चेफ म्हणून आमची मैत्रीण अमृता देशपांडे हिची साथ लाभली. आज आम्ही अनेक ठिकाणी हा फूड ट्रक घेऊन जातो आणि लोकांना मराठी खाद्यपदार्थ चाखायला लावतो आहोत. यातून अनेक अनुभव येतात. लोकांचा मिळणारा उस्फुर्त प्रतिसाद आम्हाला काम करायला ऊर्जा देतो. आमच्या ५ जणींची टीम आहे. आमची टीम एवढी कमालीची आहे की प्रत्येकीला कुकिंग बद्दल असलेलं प्रेम आणि पॅशन यांच्या जोरावर आम्ही हे काम करतोय. मी स्वतः हा ट्रक चालवते. अापल्याकडच्या खाद्यपदार्थांना एक अलग अंदाज देऊन  काही तरी नवीन प्रयोग करून लोकांना काय वेगळं देता येईल याचा विचार करून पदार्थांची लिस्ट केली जाते. जवळ्पास एक महिना अगोदर आम्ही कुठे कुठे जाणार आहोत हे ठरवतो. 


        जगात कुठेही गेलो तरी वडापावला कधीचं न विसरणारा प्रत्येक मराठी माणूस परदेशात सुद्धा या वडापावची चव चाखतोय तो “मराठी मसाला” या फूड ट्रकच्या माध्यमातून. इथे अनेक चवदार पदार्थांची रेलचेल आहे. तुम्हाला वडापाव, पावभाजी, मिसळ पाव, भेळ, पाणीपुरी, समोसा, कचोरी, रगडा पॅटिस, खिमा चिकन पॅटिस यासारख्या फास्ट फूड सोबत तहान भागवणारी अनेक मराठमोळी थंडपेय इथे मिळतील. ट्रॉपिकल थंडर, कोकम सरबत, सोलकढी, मसाला मठ्ठा, कैरीचं पन्हं. तिखटाच्या सोबतीने महाराष्ट्रीयन गोडधोड गुलाबजाम, आम्रखंड, श्रीखंड, खीर असे कित्येक पदार्थ आम्ही इथल्या लोकांना खाऊ घालतो आहोत.   

  
     वडा पाव, सुरळीच्या वड्या, मिसळ, चाट, समोसा, भेळ असे अनेक पदार्थ असतात तर कधी जेवणासाठी आम्ही वेगवेगळे प्रयोग करत असतो. कढी-खिचडी, साबुदाणा खिचडी, चिकन, खिमा, असे लज्जतदार पदार्थ सगळयांना आकर्षित करतात लोक आवडीने येऊन खातात. ते पदार्थ खाऊन लोकांच्या चेहऱ्यावर दिसणारा आनंद हाच आमच्यासाठी खूप देऊन जातो. लोकं खूप कौतुक करतात. भारतीयांसोबत परदेशी लोकं सुद्धा आमच्या फूड ट्रक वर येऊन आवडीने वडा पाव खातात. त्यांना फूड सर्व्ह करून आम्हाला आमच्या कामाचं समाधान प्राप्त होत. ऑफिस, कॉलेज, इव्हेंट्सना आम्ही जातो तिथे लोकांना जेवायला देतो. होळीच्या निमित्ताने आम्ही एक इव्हेंट ठेवला होता तर तेव्हा आम्ही अनेक पदार्थ ठेवले होते. चाट पासून कबाब पर्यंत अश्या अनेक पदार्थांची रेलचेल होती. इथल्या स्थानिकांपासून फूड ट्रक वर खायला येणाऱ्या प्रत्येक व्यक्तिला खायला करून देणं हाच आमचा प्रयत्न होता आणि असा हा प्रवास चालू आहे. अजुन खूप मोठा पल्ला गाठायचा आहे!!


      “मराठी मसाला” आणि त्यांच्या संपूर्ण टीमला प्लॅनेट मराठी मॅगझिन कडून खूप खूप शुभेच्छा..!!


शब्दांकन : नेहा कदम (प्लॅनेट मराठी) 

टेलिव्हिजन विश्वातली लक्षवेधी अभिनेत्री, एक मॉडेल ते अभिनेत्री हा अभिनय क्षेत्रातील प्रवास लिलया पार पाडणारी. 
प्लॅनेट मराठी मॅगझीन च्या “स्टार ऑफ द वीक” च्या ह्या आठवड्यात जाणून घेऊया अनेक दर्जेदार मालिकांमध्ये आपल्या अभिनयाची प्रभावी पणे छाप पाडणारी अभिनेत्री

“अक्षया गुरव”

“स्वतःच्या विश्वाची निर्मिती ” 

    करियरची सुरुवात मुळात हि मॉडेलिंग पासून झाली. घरातली कोणतीही व्यक्ती या क्षेत्रात नसून सुद्धा इथे येऊन स्वतःची वेगळी ओळख निर्माण केली. मॉडेलिंग करता करता ऑडिशन देत होते. रंगभूमीवर काम केलं. २ एकांकिका केल्या. एकांकिका करता करता २०१३ मध्ये एक शो केला मग मालिकेसाठी विचारलं गेलं. अगदी पद्धतशीर पणे त्या साठी ऑडिशन दिले मग त्या साठी निवड झाली ती माझी प्रमुख अभिनेत्री म्हणून पहिली मालिका “राधिका” … आयुष्यात पहिल्यांदा कॅमेरा फेस करायचा होता मनात भिती होती. २०१४-१५ रोजी स्टार प्रवाह वर “मानसीचा चित्रकार” हि मालिका केली त्यात पुन्हा मुख्य भूमिका मिळाली. मग लव्ह लग्न लोचा नावाची मालिका केली. २०१६ मध्ये मी डीडी नॅशनल वर एक कार्यक्रम केला त्या कार्यक्रमाची सूत्रसंचालक होते. आणिसध्या कलर्स मराठी वाहिनी वरील “राधा प्रेम रंगी रंगली” हि माझी चवथी मालिका. अश्या प्रकारे हा प्रवास स्वतःच्या जिद्दीवर आणि ध्येय ठेवून स्वतःच उभं केलेलं हे विश्व आहे. अजून खऱ्या अर्थाने प्रवास चालू होणार आहे आता कुठे टीव्ही वर काम करतेय. लवकरच चित्रपट करायचा आहे आणि मोठ्या पडद्यावर स्वतःला बघायला फार उत्सुक आहे. 


“खंबीर पाठिंबा आणि घडत गेलेला प्रवास ” 


      मॉडेलिंग करताना खूप फिट राहावं लागतं आणि टेलिव्हिजन करताना कामाच्या वेळा या वेगळ्या असतात त्यामुळे तेवढं फिट राहणं शक्य नसतं. बाकी कामाच्या गडबडीत आपलं स्वतःकडे दुर्लक्ष होत. जेंव्हा मॉडेलिंग करत असतो तेव्हा संपूर्ण वेळ हा त्यासाठी दिला जातो. मला फक्त मॉडेलिंग करायचं नव्हतं मी रॅम्प शो, ब्युटी कॉन्टेस्ट केल्या आणि अचानक किंवा पटकन टीव्ही कडे वळले. या क्षेत्रात येण्याचं असं काही ठरलं नव्हतं. मला मॉडेलिंग करायचं होत कॉर्पोरेट जॉब करायचा होता. काहीचं न ठरवता या क्षेत्रात पदार्पण झालयं. माझ्या परिवाराचा पाठिंबा फार खंबीर होता आज त्यांच्यामुळे मी इथे आहे. 

 “कमर्शियल फिल्मस् करायला आवडतील” 
     मी झोया अख्तर, इमतीयाझ अली यांची खूप मोठी फॅन आहे. यांच्या सोबत चित्रपट करायला नक्कीच आवडेल. आपल्या मराठीत सतीश राजवाडे, नागराज मंजुळे, अवधूत गुप्ते यांच्या सोबत इंडस्ट्रीत काम करण्याची इच्छा आहे.    “उत्तम स्क्रिप्ट सोबत वेब करायला आवडेल”
      वेब सिरीज करायला नक्कीच आवडेल. आपण काळानुसार चालत आहोत हल्ली चा काळ हा वेब कन्टेन्ट आणि सिरीज चा आहे. वेब आता कुठे नावारूपाला येतंय. प्रेक्षक वर्ग वेब बघायला लागलाय हि एक चांगली गोष्ट आहे. नवख्या कलाकारांना हि एक संधी आहे. मनोरंजन करण्यासाठी नवा मंच उभा राहिला आहे. मला वेब सिरीज करायला नक्कीच आवडेल. पण सध्या चालू असलेल्या प्रत्येक सिरीज मध्ये बोल्ड सीन असतात. पण असे सीन करणं हा ज्याचा त्याचा वैयक्तिक प्रश्न आहे. मराठीत वेब कन्टेन्ट हा येतोय ही नक्कीच कौतुकास्पद बाब आहे. वेगळ्या विषयासह मराठी इंडस्ट्री आपल्या समोर येत आहे. सुजय डहाकेची एक सिरीज पाहिली ती त्याने कमाल केली आहे.
“नवर्यासोबत अजून काम करायचं” 

    खरंतर आमच्या दोघांचा काम करण्याचा योग ५-६ महिन्यापूर्वी जुळून आला. आम्ही आजवर एकत्र काम केलेलं नाही. एकमेकांच्या सेटवर फार कमी जातो दोघे स्वतःच्या कामात असतो. नुकतीच त्याने एक हॉरर वेब सिरीज केली त्यात मी अभिनेत्री म्हणून काम केलं. आणि तो (भूषण वाणी) त्याचा डीओपी होता. अगदीच छोटा पण मस्त अनुभव होता. त्याची काम करण्याची पद्धत छान आहे. खूप शांत डोकं ठेवून तो काम पूर्ण करत असतो. समजुतीने काम करतो.

“खादाडी ते फिटनेस फ्रिक” 
   मी खूप फूडी आहे सेट वर जेवताना फार काही काही चमचमीत खायला मिळतं. मग अनेक सहकलाकारांचे डब्बे सेट वर शेयर होतात. मला कधी उशिरा शूट ला जायचं असेल तेंव्हा मी स्वतः जेवण बनवून नेते. मला खूप काही खायला आवडत पाणीपुरी किंवा कोणत्या ठिकाणी काय खास खायला मिळतं तिथल्या खाण्याचा गोष्टी एक्सप्लोर करायला मला प्रचंड आवडतात. पण मी आता लवकरच योगा आणि डान्स क्लास लावणार आहे. जसा मला वेळ मिळेल तसा खादाडी करून फिटनेस ठेवणं हे मी सांभाळून घेते. वर्क आऊट पेक्षा मला खाणं आणि झोपणं फार प्रिय आहे. या क्षेत्रात असल्याने फिट हे राहावंच लागतं.


“बोल्डनेस ला मर्यादा हव्यात ” 
    अर्थात अश्या तर्हेच्या बोल्ड भूमिका करायला आवडतील पण त्या बोल्डनेस ला सुद्धा माझ्या दृष्टीने काही मर्यादा असतील. एखादी बोल्ड भुमिका आलीच तर नक्की त्याचा विचार करेन. एखादा चांगला दिग्दर्शक किंवा डिओपी असल्यास मी काम करेन. माझा सहकलाकार कोण आहे या सगळ्या गोष्टींचा सारासार विचार करून मी तेंव्हा तो निर्णय घेईन.

“प्रेक्षकांच प्रेम हा अवर्णनीय अनुभव” 

अनेक अनुभव आहेत. लोक भेटल्यावर नेहमी सांगतात “अरे तू अशी नाही आहेस मग त्या मालिकेत का अशी वागतेस?? माझ्या सासूबाईंना सुद्धा अनेक जण विचारतात कि मी खऱ्या आयुष्यात सुद्धा अशीच वागते का? मग त्यावरून घरी फार मजेशीर किस्से घडतात. शिवाजी पार्कला रंगपंचमी खेळायला गेलो होतो तिथे एक लहान मुलगी आणि तिची आई माझ्या सोबत फोटो काढायला आली एवढा रंग लावून सुद्धा आपल्याला लोक ओळखतात त्यांना आपलं काम आवडतं हि मिळणारी कामाची पोचपावती असते. लोकं आपल्याला फॉलो करतात आणि आपल्यावर एवढं प्रेम करतात. अनेक जण येता जाता खूप कॉम्प्लिमेंट देतात. तर आज आम्ही जे काही आहोत ते फॅन्स मुळे आहोत त्यांच्या कडून आम्हाला काम करण्याची वेगळीच ऊर्जा मिळते. 


“सणासुदीला सुट्टी हवी ” 
इंडस्ट्रीत खुपणारी अशी कोणती गोष्ट नाही आहे फक्त सणासुदीला आम्हाला कोणाला सुट्टी नसते त्यामुळे घरच्यांसोबत वेळ फार कमी घालवता येतो त्या सगळ्या मालिकांच्या निर्मात्यांना, चॅनेलला हीच एक विनंती आहे कि सणासुदीला सुट्टी द्या. 


“स्पष्टवक्तेपणा भावतो” 
    मी फार पटकन बोलते. स्पष्टवक्ती आहे त्यामुळे लोकांना कुठेतरी हि गोष्ट पटत नाही. कोणी खोटं बोललं तर ते मला पटत नाही.   अनेकांकडून मिळणारी एक कॉम्प्लिमेंट आहे कि माझं मन फार निर्मळ आहे. लोकांनी चांगलं बोलावं, ऐकावं, चांगल्या गोष्टी करण्यासाठी एखाद्याला प्रोत्साहित  करावं. 
“बिग बॉस नको रे!” 
     मी बिग बाॅस च्या २ ऱ्या पर्वात जाणार नाही आहे मी माझ्या सोशल मीडिया वर या संबधित एक पोस्ट सुद्धा टाकली आहे. माझे काही प्रोजेक्ट्स लाइन अप आहेत त्यामुळे मी काही जाणार नाही. मला घरी बसून बिग बॉस बघायला आवडेल. मला त्यात जाऊन ड्रामा नाही करता येणार. जो खूप खरा माणूस आहे स्पष्ट बोलणारा त्याने बिग बॉस मध्ये जाऊच नये. बिग बॉस मध्ये सगळेच नौटंकी आणि नाटकी लोक राहू शकतात. मला खऱ्या लोकांच्या सोबत राहायला आवडतं.

प्लॅनेट मराठी मॅगझीन तर्फे अक्षया गुरव ह्या देखण्या अभिनेत्री ला खूप साऱ्या शुभेच्छा.. 

Ever since we grew up, the festival of colours have been a predominantly important occasion of life every year. Colours play a vital role in life and act as stress busters and used in many therapies.

Whether they are colours of paintings, walls, rooms, nature, or colours of love, they fill our monotonous life into fountain of enthusiasm.

While kids we have enjoyed the Holi colours , with glee and laughter, moving through every lane of our locality , playing colours with known, unknown and even strangers. It added a touch of warmth, a touch of affection to the atmosphere.

As we grew up, Holi and colours changed their definition, now colours also meant creating ideas, dreams on canvas . It depicted the silent aspirations of heart on the white canvas. Brushes strokes of colours brought joy, fulfillment as fingers dipped in the water and oil pastels. They could feel the essence of every colour individually and live its fervour.

Few more years and love became the solo colour . Pinks and lavenders were favourites like the lilies and roses during seasons of falling in love. Joy of seeing the blushing colours, excitement of dipping self in romance emblazoned in every pastel.

Later, reds, violets, greens, blues changed their forms. Nature embraced in different colours with its presence . Under the sapphire blue sky, a walk beside the emerald green meadow , or a walk in the golden desert, the saffron tint of energy in rising sun, or the crimson red of twilight invoked innumerable emotions. Overwhelmed got the heart, seeing these true colours which were permanent unlike the impermanence of human nature.

While the journey continued and continues, divine is now the colour of soul. It wishes and paints self in colours indelible, like the gulaal of divinity.

Like the fragrance of flower, it pervades and spreads on the soul, which until now realizes the true colour of a COLOUR... Recognizing its own shade, it walks in that direction…

छाप तिलक सब छीनी रे मोसे नैना मिलाइके

बात अगम कह दीनी रे मोसे नैना मिलाइके

प्रेम भटी का मधवा पिलाइके

मतवाली कर लीनी रे मोसे नैना मिलाइके

गोरी गोरी बईयाँ, हरी हरी चूड़ियाँबईयाँ पकड़ हर लीनी रे मोसे नैना मिलाइके

बल बल जाऊं मैं तोरे रंग रजवाअपनी सी रंग दीनी रे मोसे नैना मिलाइके

ख़ुसरो निजाम के बल बल जाएमोहे सुहागन कीनी रे मोसे नैना मिलाइके

बात अजब कह दीनी रे मोसे नैना मिलाइके

बात अगम कह दीनी रे मोसे नैना मिलाइके

प्रेम भटी का मधवा पिलाइके

मतवाली कर लीनी रे मोसे नैना मिलाइके

गोरी गोरी बईयाँ, हरी हरी चूड़ियाँबईयाँ पकड़ हर लीनी रे मोसे नैना मिलाइके

बल बल जाऊं मैं तोरे रंग रजवाअपनी सी रंग दीनी रे मोसे नैना मिलाइके

ख़ुसरो निजाम के बल बल जाएमोहे सुहागन कीनी रे मोसे नैना मिलाइके

बात अजब कह दीनी रे मोसे नैना मिलाइके

– By Amir Khusrau

Holi, Dhuleti, Rang Panchami, Phagwah, Dhulendi are few of the names which commemorate this day of Phagun, the last month of the Hindu calendar.

With so much to offer HOLI brings lot of love and happiness along, let us try to fill each other’s lives with colours of fulfillment and affection. Enjoy this beautiful song from the latest Radha krishna on air…

PLANET MARATHI WISHES A VERY HAPPY HOLI TO ONE & ALL !

2019 ELECTIONS & more – THROUGH EYES OF A COMMONER

As 2019 started and before we could even realize three months have gone past the year, bringing us more nearer to the most talked , controversial and looked forward elections of a decade.

While political parties, candidates, politicians have left no stone unturned to start the campaigning in numerous newer ways, the common man sits and tries to analyze with his intellect who and what is more beneficial for his own struggle and livelihood.

Wars, incidents, terror attacks, surgical strikes,scams, inflation, facilitation, improvement of infrastructure, benefits to the society, ease of finances, acceleration of startups all the topics, facts are allowing political parties to start counting on their scores.

Meanwhile the common lower middle income or middle income man, people below the poverty line gazes onto the happening of this big political change.

What will 2019 elections bring for him?

Any good, any improvement or still the old tussles, hassles of struggling to find a shelter, buy a home, an unsecured job, no facilitation in infrastructure, no improvement on roads,communication, transportation issues, health hazards, unhealthy sanitation, unsafe drinking water, costlier education centres, loans , safety, security of life will all of these change or will it remain as it is !

A huge shift over the years has happened , when people have got the access of knowing about other countries, cities, their standard of living, the facilities, govt funded schemes, health, sanitation and much more. Unlike years ago, before the internet had stepped and created a buzz in our lives, US and other European countries were a kind of fairy tale experience to all heard and known through word to mouth .

Whereas its totally different now, every bit of news, incident, lifestyle, and any smallest snippet is shared within minutes to another part of the world. The awareness of people has increased, yet the alertness of choosing candidates goes on a toll,as politicians forever have shown their true colours only after elections and getting elected.

Be it any party, any person, the zeal, intention and goal of improving life and conditions of one’s own constituency hasn’t gone beyond the false promises of a political person.

The society yearns to see such a person in power whether in grassroots at the Panchayat level to the topmost level, who would realize his own duties and carry them accordingly with sincerity.

What an expectation from people ,that it has been decades,ages yet politics haven’t risen above the narrow-mindedness and mud flinging name shams neither has left the abusive world of nothingness and big words to accept anything productive that could lead to development and growth of the whole society, city, town, state and nation.

We look forward to this election where conscience of every person will bring him/her to the grassroots of every problem and get it resolved for a better tomorrow for all. We look for a better future ,a better tomorrow where the next generation steps in respect and growth.

Pic Credit: https://pixabay.com/photos/indian-kid-child-black-and-white-1283789/

Let us keep our fingers crossed and watch the big play of 2019 elections.

Meanwhile you all can share with us your own ideas, thoughts, issues, problems of your areas  and of the candidates of your areas.

Let us bring awareness to create a better society.

सध्या बहुचर्चित असलेला सिनेमा ”ती अँड ती” ह्या सिनेमाचा निर्माता अभिनेता “पुष्कर जोग” ह्याच्याशी केलेली खास बातचीत. 
प्लॅनेट मराठी मॅगझीन च्या निमित्ताने पुष्कर ने काही खास गोष्टी आणि रोखठोक मतं आपल्याशी शेअर केल्या आहेत.. जाणून घेऊयात पुष्कर कडून कसा आहे त्याचा आज वरचा प्रवास आणि त्याचे अनुभव.. 

_________
“खडतर प्रवासाची गोष्ट…”

 एक अभिनेता म्हणून अजून सुद्धा प्रवास चालू आहे. बालकलाकार म्हणून या क्षेत्रात आलो. कोणत्याही अभिनेत्याला त्याच्या आयुष्यात चढ उतार बघावे लागतात. जेंव्हा चढ असतो तेव्हा सगळेचं आपल्या सोबत असतात आणि आयुष्यात वाईट प्रसंगी कोणी सोबत नसतं. या चढ-उतार्यातून धडपड करत आपण शिकत असतो. करियरची जिद्द आणि वेड नसेल तर या क्षेत्रात काम करू नये. मला या क्षेत्राचं वेड आहे म्हणून मी घडत गेलो. उतार नसतील तर चढाला मज्जा नाही. हा प्रवास खडतर आहे. इथे इंडस्ट्रीत कोणी कोणाचं नाही. सरते सुरज ला सलाम आहे.. 

“जिद्दीच्या जोरावर शिकत गेलो” 


     अवघड प्रवासातून मार्ग काढत आज इथवर येऊन पोहचलो आहे. शिक्षणासाठी थोडा ब्रेक घेतला मग अभिनयाला सुरुवात केली. यात मध्ये बाबा गेले, तेंव्हा कुठेतरी आपला जवळचा व्यक्ती गेल्यामुळे थोडं नैराश्य आलं. कारण “बाप हा बाप असतो” कुठल्याही समस्येत बाबा मदत करायचे. खचून गेलो, मग थोडी जिद्द एकत्र करून मुंबईत आलो स्ट्रगल केलं. आई भावाचा पाठींबा होता. मुंबईत पाऊल टाकलं मग आयुष्यात काही चूका केल्या. २ हिंदी चित्रपटांची निर्मिती केली पण तिथे माझी फसवणूक झाली मग बाकी गोष्टींमध्ये अडकलो. अभिनय कारकिर्दीतली ४ वर्ष यात वाया गेली आणि दुनिया कशी आहे हे समजलं.

 
“बजेट आणि बरंच काही,वागणुकीतला जाणवणारा फरक..”


 
      हिंदी आणि मराठीत बजेट आणि वागणुकीत जमिन अास्मानाचा फरक आहे. मराठीत कलाकाराला एक कलाकार म्हणून तशी वागणूक दिली जात नाही. इथे आपला माणूस आहे म्हणून गृहित धरलं जातं. हिंदीत संजय दत्त यांचा एक चित्रपट केला होता बालाजी प्रोडक्शनचा चित्रपट होता. तिथे अर्जुन रामपाल आणि मला सारखी वागणूक दिली जायची तेंव्हा कुठेतरी वागणुकीतला फरक जाणवतो.

 
“मराठी चित्रपट करणार नाही ” 
       नक्कीचं दिग्दर्शनात पाऊल टाकणार पण थोड्या वर्षांनी! पण मराठी चित्रपट आता करणार नाही. कारण मराठी प्रेक्षकांना मराठी चित्रपट हे प्रेक्षक गृहात जाऊन बघायचे नाही आहेत. हिंदी चित्रपट किंवा वेब कन्टेन्टची निर्मिती नक्कीच करेन. वेब सिरीज करेन! मी माझ्या चित्रपटाच्या प्रमोशन साठी खूप फिरलो. मराठी प्रेक्षक वर्ग आणि सगळ्यात महत्त्वाचं मराठी चित्रपटगृह हे दुर्दैव आहे. या सगळ्यांची चीड येते मला. प्लॅनेट मराठीच्या या प्लॅटफॉर्म वरून एक गोष्ट आवर्जून सांगावीशी वाटते की मराठी चित्रपटगृह जो पर्यंत मराठी चित्रपटांना जागा देणार नाहीत तो पर्यंत मराठी चित्रपट पुढे जाणार नाही. मी अनेक चित्रपटगृहात गेलो तिथे “ती अँड ती” चित्रपट चालू असताना चित्रपट गृहाच्या बाहेर चित्रपटाचं पोस्टर नव्हतं. लोकांना कसं समजणार की इथे मराठी चित्रपट लागला आहे! मराठी चित्रपटाच एक पोस्टर नाही आणि कॅप्टन मर्व्हल चे मोठे पोस्टर लावतात इथेच मराठी चित्रपट कचऱ्याच्या पेटित जातो. साऊथ मध्ये अशी गोष्टी होणार नाही. मराठी चित्रपटाचं हे दुर्दैव आहे. पण आपल्याकडे कोणी सोबत येऊन या विषयावर बोलत नाही, म्हणून मराठी चित्रपट करणार नाही. आपण फक्त मराठी असल्याचा गर्व बाळगतो पण अश्या गोष्टी सत्यात येण्यासाठी कोणी प्रयत्न करत नाही. म्हणून मराठी निर्मात्यांसाठी वाईट वाटतं.
“यंगेस्ट ब्रेक डान्सर, लिम्का बुक ऑफ रेकॉर्डस् मध्ये नाव…!!!!
     हा योगायोग आहे आणि आई बाबांचे आशिर्वाद, तुमच्या सगळ्याचं प्रेम म्हणून या गोष्टी घडल्या. मिथुन आणि गोविंदाचा खूप मोठा फॅन असल्याने त्याचं बघून बघून शिकलो आणि आता ते जमायला लागलंय.

“परदेशी जागांचा सामावेश असून,शाब्बासकी नाही धक्काचं” 

      मराठी प्रेक्षकांना अश्या ठिकाणी नव्या गोष्टी दाखवून ते नाविन्यपूर्ण करण्याचा प्रयत्न असतो. टेलिव्हिजन वर जगभरच्या गोष्टी दाखवून लोकांना माहिती द्यावी हा असं काही तरी वेगळं करण्याचा तो एक प्रयोग असतो यातून मला आनंद मिळतो पण काय आहे नं मराठीत याच कौतुक होत नाही पाठीवर शाब्बासकी न देता धक्का दिला जातो. 


“मराठी बिग बॉस : अविस्मरणीय अनुभवांचा पल्ला”  
     बिग बॉस मध्ये जाणं हा प्रचंड कठीण प्रवास होता. पण तो १०० दिवसांचा प्रवास अविस्मरणीय होता. कधीचं हे दिवस विसरणार नाही. मी जसा आहे तसा वागण्याचा प्रयत्न केला. कदाचित हे लोकांना भावलं असेल म्हणून एवढे दिवस टिकलो. खूप शिकायला मिळालं. बिग बॉस मुळे मी लोकांच्या मनात स्थान निर्माण केलं. एक माणूस म्हणून त्यांनी मला तिथे पाहिलं. मी आभार मानेन सगळ्यांचे जे बिग बॉस चा भाग होते.


“मी स्टार नाही कारण…!!!” 
     मी स्वतःला कधीच स्टार समजत नाही. मला हे मिळणारं प्रेम फार अनरियल वाटतं. अरे आपण या योग्यतेचे आहोत का याची जाणीव होते. माझ्यासाठी खरे हिरो देशातील सैनिक आहेत. आम्ही लोकांचं मनोरंजन करतो पण माझ्यासाठी तेच खरे हिरो आहेत. प्रत्येक फॅन्सना मी रिप्लाय करतो. इथे कधी ही काहिही घडू शकतं. आज हे आहे तेच उद्या राहणार नाही. साधेपणाने आणि जमिनीवर पाय ठेवून काम करत राहायचं. 


“सोशली जगताना भान ठेवा”

आजकालच्या युवा पिढीला हेच सांगेन की सोशल मीडियाचा वापर चांगल्या गोष्टीसाठी करा. ट्रॉलिंग च प्रमाण फार आहे. आम्ही कलाकार म्हणून ट्रोल होतो इथवर ठीक आहे पण तुम्ही त्यांच्या परिवाराला यात कधीच ट्रोल करू नका. हा हक्क कोणी ही तुम्हाला दिला नाही. इंडस्ट्रीत खरेपणा नाही. मुळात एकी नसल्यामुळे सगळे येऊन याला विरोध दर्शवणार नाहीत. माझ्या बाबतीत जेव्हा ट्रॉलींग झालं तेव्हा मी सायबर गुन्हा दाखल केला.


“खोट्या लोकांची खंत” 
    इंडस्ट्रीत सगळे नाटकी आहेत. कोणी कोणाची मदत करत नाही. इथे ८०% लोकं खोटी आहेत. २०% लोकं चांगली आहेत. खंत याची वाटते की खूप ग्रुपिजम आहे. इथल्या व्यक्ती कधीच सुधारणार नाहीत.

प्लॅनेट मराठी कडून “पुष्कर जोग” ला त्याच्या ह्या जिद्दीसाठी सलाम आणि भावी आयुष्यासाठी खूप साऱ्या शुभेच्छा..!! 

छोट्या पडद्यावर पदार्पण करून प्रेक्षकांची मन जिंकून अवघ्या तरुणाईचा लाडका फुलपाखरु मालिकेतला मानस म्हणचेचं “यशोमान आपटे”
मराठी टेलिव्हीजन विश्वातली चॉकलेट बॉय म्हणून यशोमानची वेगळीच ओळख झाली आहे.
 मराठी रंगभूमी आणि चित्रपटातून यशोमान ने अभिनयात पदार्पण केलं, “झोपाळा, माऊ” यासारखी नाटक, “३५% काठावर पास” हा मराठी चित्रपट अश्या अनेक कलाकृतींमधून आजवर यशोमान आपल्या भेटीला आला आहे आणि आज टीव्ही इंडस्ट्रीत एक नवखा पण सुप्रसिद्ध कलाकार म्हणून नावारूपाला आलेल्या यशोमान सोबत आम्ही काही खास गप्पा मारल्या. त्याचा हा अभिनय कारकिर्दीचा प्रवास जाणून घेऊ या प्लॅनेट मराठीच्या “स्टार ऑफ द वीक” मध्ये. 

तुझ्या पार्श्वभूमी बद्दल काय सांगशील?

माझ्या घरात बालपणापासून अभिनयाच वातावरण होतं. माझे बाबा फ्रीलान्सर लेखक आहेत. काका दिग्दर्शक. एकदम इंडस्ट्रीमय वातावरण होतं पण तेंव्हा मी  अभिनय करायचं काही ठरवलं नव्हतं. मला स्टेज वर उभं राहायला सुद्धा दडपण यायचं. ध्यानीमनी नसताना  अभिनयात पदार्पण झालंय! ११ वीत असताना कॉलेज मधल्या नाट्य मंडळात गेलो मग पहिली एकांकिका केली. त्यासाठी बेस्ट प्राईझ मिळालं. मग तिथे कुठे तरी वाटलं अरे आपण हे करू शकतो. एक मनात आत्मविश्वास निर्माण झाला. अभिजीत खाडे, अंबर हडप, यांच्या सोबत काम केलं. गणेश पंडित यांनी खूप अभिनयातले बारकावे शिकवले. २ नाटकं, चित्रपट केले मग फुलपाखरू साठी ऑडिशन दिली आणि मग इथे सिलेक्शन झालं आणि टेलिव्हिजन वरचा प्रवास सुरु झाला.
फुलपाखरू या मालिकेतील तुझ्या स्वतःच्या व्यक्तीरेखे बद्दल काय सांगशील?
     मानस आणि माझ्यात काही फारसा फरक नाही आहे. मानसला गाणं गायला तसेच गिटार वाजवायला ही येतं. हे मला सुद्धा येत फक्त काही काही गुण आमच्यात जुळतं नाहीत. तो फारच सोज्वळ वैगरे आहे तसा मी फारसा नाही आहे. मानस ची व्यक्तीरेखा साकारताना फार मोकळेपणाने वागतो आम्हाला मंदार देवस्थळी यांनी फुलपाखरू च्या पहिल्या दिवसापासून सांगितलं होतं. तुम्ही नॅचरल अभिनय करा. 


पुर्णिमा तळवलकर तसचं ऋता दुर्गुळे या सारख्या अनुभवी कलाकारां बरोबर काम करतानाचा अनुभव कसा आहे?

अनुभव हा नेहमीच काही ना काही शिकवून जातो. अनुभव मस्तच आहे. कारण अनेक सहकलाकार आणि त्यात सुद्धा अनुभवी कलाकार सोबत काम करताना एक वेगळा अनुभव असतो. पूर्णिमा आणि ऋता यांच्या कडून खूप काही शिकलोय, शिकतोय! त्यांचे अनुभव आणि या गोष्टीतुन आपण काम करताना काय काय गोष्टी लक्षात ठेवून काम करायला हवं हे समजत. ऋता ने या आधी मालिकेत फार काम केलंय तर तिच्या कडून अनेक गोष्टी उलगडत गेल्या. मालिकेचं शूटिंग कसं होत किंवा प्रमोशन इव्हेंट्स बद्दल सांगते तर या गोष्टी समजतात. पूर्णिमा तळवलकर आणि माझे मालिकेतील बाबा यांच्या कडून इंडस्ट्रीत कसं रहावं आणि कोणत्या प्रसंगाला कसं वागायचं हे ते सांगत असतात. बाकी त्याच्या अभिनयाच्या शैलीतून खूप काही शिकायला मिळतं. मग या गोष्टी मला काम करताना उपयोगी पडतात.


नाटक, सिनेमा किंवा मालिका या पैकी पुढे काम करायला जास्त कुठे आवडेल?

 
  मी नाटकपासून सुरुवात केली आहे की रंगभूमीवर काम करताना त्याच्याशी एक नात निर्माण होत. रंगभूमीची ओढ कायम मनात आहे. त्यामुळे नाटक करायला नक्कीच आवडेल पण मालिका संपल्यानंतर एखादा चित्रपट करायला जास्त आवडेल. आता नाटक आणि चित्रपट हे कसं जमून येईल ठाऊक नाही पण दोन्ही कडे काम करण्याची कायमच इच्छा आहे.  

 
 कोणत्या नावाजलेल्या कलाकारां बरोबर काम करण्याची इच्छा आहे? 


     अनेक बॉलिवूड मधले कलाकार आहे ज्यांच्या सोबत एकदा तरी काम करायचं आहे. इरफान खान, नसरुद्दिन शहा, आमिर खान आणि अमिताभ बच्चन यांच्या सोबत ड्रीम वर्क करायचंय. मराठीत विक्रम गोखले सरांसोबत सुद्धा काम करायचं.


अभिनेता झाला नसतास तर कोण झाला असतास? 
   अभिनयात पदार्पण करायचं हे आधी काही ठरलं नव्हतं. मी ११ वित कॉमर्स साठी ऍडमिशन घेतलं आणि मग नंतर कॉलेज मधलं नाट्य मंडळ मध्ये जायला लागलो. कॉमर्सची पाश्वभूमी असल्या करणाने सीए किंवा सीएस करणार होतो. अभिनेता नसतो तर सीए झालो असतो .   
तुझा आदर्श कोण आहे? 
      माझा पहिला आदर्श माझे बाबा आहेत. प्रत्येकाच्या आयुष्यात एक गॉड फादर बापमाणूस असतो तो माझे बाबा आहेत! बाबा याच क्षेत्रात असल्या करणाने खूप गोष्टी शिकायला मिळतात. आयुष्यात अनेक समस्या असू देत किंवा कामासंबधित अनेक अडचणींना सामोरं जाण्यासाठी ते मदत करतात, मार्गदर्शन करतात. त्यांच वाचन अफाट आहे. खूप गोष्टी शिकतो. आणि दुसरे आदर्श माझे काका ते एक दिग्दर्शक होते पण त्याच्या सोबत काम करण्याची संधी नाही मिळाली. पण इंडस्ट्रीत काम करताना अनेकांकडून त्याच्या बद्दल खूप गोष्टी ऐकायला मिळतात. ते कसे शिकवायचे हे अनेकांकडून ऐकायला मिळतं. पण त्यांच्या सोबतीने काम करण्याची संधी नाही मिळाली. 
तू अभिनेता म्हणून फेमस तर आहेसच पण तू उत्तम गातोस सुद्धा. ही फक्त आवड आहे की भावी आयुष्यात आम्हाला पार्श्वगायक म्हणून यशोमान ऐकायला मिळणार आहे? 
     गाण्याच्या बाबतीत मी गाणं शिकलो नाही आहे. हा एक छंद आहे. गाण्याची आवड खूप आहे म्हणून मी या क्षेत्रात पाऊल असं ठेवणार नाही. मंदार देवस्थळी यांनी मला ती एक संधी दिली म्हणून मी प्ले बॅक गायक म्हणून गायलो अशी संधी कोणत्या दिग्दर्शकाने दिली तर ठीक आहे पण ही एक आवड आहे आणि आवडच राहणार. 



इंस्ट्रीमध्ये आता तसा बराच वेळ झाला वावरतोयस, कोणत्या गोष्टीची खंत आहे का?

    खूप गोष्टीची खंत जाणवते एक अभिनेता किंवा कलाकार म्हणून इथे प्रत्येक जण काम करत असताना त्यांच्या विषयी अफवा आणि त्या व्यक्तीला हवं तसं ट्रोल केलं जातं यावर उपाय म्हणून याकडे दुर्लक्ष करावं पण मग प्रेक्षकांच्या मनात त्या अभिनेत्या किंवा अभिनेत्री बद्दल एक फ्रेम तयार होते. ते त्याला त्याच दृष्टीकोनातून बघायला लागतात. दुसरी गोष्टी आपल्याकडे तंत्रज्ञान एवढं अफाट आहे की त्यांच्या वापराने आपण खूप काही करू शकतो. शूटिंग करताना तंत्रज्ञानचा वापर करून आपण कलात्मक घडवू शकतो आणि सादर करू शकतो. दर्जेदार काम थोडं कमी होतंय. अनेकदा चांगल्या कथांना न्याय मिळत नाही मग कुठेतरी यात निर्माता किंवा कथाकार यांच्या समस्या आहेत मग यामुळे आपल्याकडे चांगले चित्रपट बनत नाहीत. मराठी प्रेक्षकांना एका विशिष्ट शैलीतील कामं बघण्याची सवय झाली आहे तर त्याचा दृष्टीकोन बदलला पाहिजे. प्रेक्षक वर्गाची विचारसरणी बदलली पाहिजे. हल्लीची तरुणाई वेब सिरीज बघते, त्यांना ते आवडतंय पण मग मराठीत सुद्धा अश्या तऱ्हेच्या वेब सिरीज यायला हव्यात. एकाच फ्रेम मधून सगळं बघणं चुकीचे आहे. नव्या विषयांवर विचार करणारे अनेक कार्यक्रम, रोजच्या जिवनातील गोष्टी दाखवल्या गेल्या पाहिजेत. सेक्स, बोल्डनेस हा मराठीत दाखवला तर त्याला प्रेक्षक नावं ठेवतात पण हीच विचारसरणी बदलून प्रेक्षकांचा दृष्टिकोन दृढ व्हायला हवा. 

प्लॅनेट मराठी तर्फे या उत्कृष्ट कलाकाराला खूप शुभेच्छा !!!

इन्फोसिस सारख्या नामवंत कंपनीत आयटी क्षेत्रात जवळपास १३ वर्ष माहिती तंत्रज्ञान म्हणून काम केलं आणि मग एका नव्या पर्वाची सुरुवात झाली. विमानात आणि बाहेरच्या देशात मराठी पदार्थांची जाणवणारी चणचण लक्षात घेता आपण मराठी पदार्थ आणि मराठी हॉटेल चालू करावं या विचारातून “पूर्णब्रह्म” या उपहारगृहाची निर्मिती त्यांनी केली. “इंटरनॅशनल वुमन्स डे” निमित्त हा प्रवास त्यांच्यासाठी कसा होता हे जाणून घेऊ या पूर्णब्रह्म च्या व्यवस्थापिका संचालिका “जयंती कठाळे” यांच्याकडूनचं…

JAYANTI KATHALE

“पूर्णब्रह्म” चा प्रवास हा काही सोप्पा प्रवास नव्हता. यात दृढ निश्चय आणि स्वप्न साकार करण्याची जिद्द यांचा सुंदर मेळ म्हणजे “पूर्णब्रह्म”.

ही एक मस्त सांगड आहे यामुळे माझा आत्मविश्वास वाढला. आई बाबांनी दिलेले संस्कार आणि नवऱ्याने दिलेलं बळ या दोन्ही गोष्टींनी पूर्णब्रह्मचील सांगता झाली आहे. सोबत मनिष शिरासराव सारख्या मित्रांशी पडते तेव्हा पूर्णब्रह्म साकार करण्याची आणखी मज्जा येते. स्वावलंबन, स्व:कर्तुत्व, स्व:जिद्दी अश्या अनेक संस्कारानी पूर्णब्रह्म घडत गेलं. प्रचंड भुकी असल्याने माझं मराठी जेवण अवघ्या जगभरात नेण्याची भूक माझ्यात आहेत म्हणून हा प्रवास झाला. पण सुरुवात केली मोठ्या स्वप्नांनी.

Founder of food chain PURNABRAMHA

संपूर्ण जगभरात ५००० मराठी पूर्णब्रह्मच्या शाखा उभ्या करायच्या आहेत. कारण जर १८,००० डॉमिनोज उभे राहू शकतात तर ५००० पूर्णब्रह्म उभे राहायला काय समस्या आहे. परदेशात मराठी जेवण घेऊन जाणं हा विश्वास आणि विचार यांचा मेळ होणं गरजेचं होतं. हे करता येईल हे फार सोप्पं गणित आहे. म्हणजे बघा फ्रनचायजी मॉडेल मध्ये तुम्हाला प्रिझर्व्हव्हेटिव्ही फूड मिळतं पण आमच्या मुख्य उपहारगृहात आम्ही चेफ ना स्वतःहून शिकवून बाहेरच्या देशात पाठवतो आणि आपल्याला गव्हर्नमेंट कडून यासाठी मदत देखील मिळते हा एक आनंद आहे. हा विश्वास, आशिर्वाद तुमच्या सारख्या लोकांचा आहे म्हणून पूर्णब्रह्मची पूर्ती करण्यात माझे पाय कधीच थकत नाही.
 माझ्या आजीचं वाक्य आहे “जरी पंतप्रधान झाले तरी घर सोडायचं नाही हां, घरात आपल्याला आपल्या लोकांसाठी स्वयंपाक बनवायचा असतो” तर तात्पर्य हे होतं की लक्ष घराकडे ही असावं. एखादा गरुड जेव्हा उंच भरारी घेतो तेव्हा त्याचं लक्ष पिला बाळाकडे सुद्धा असतं. घर सांभाळताना व्यवस्थापन गरजेचं होतं. काही तरी हरवून जाणार ही तारेवरची कसरत. मी आणि प्रणव दोघांनीही यातून मार्ग काढत पुढे गेलो. योजना, त्या योजनेची नीट पणे आखणी करून एखादं काम हे नेहमी पूर्णत्वास जात.

“पूर्णब्रह्म” हे नाव माझ्या आजीने दिलंय. ती जेवताना एक स्तोत्र म्हणायची “अन्न हे पूर्णब्रह्म” या पूर्णब्रह्म च्या नावाखाली आम्ही एक ताट संपवलं तर आजी  आम्हाला १ रुपया द्यायची, आणि ताट संपलं नाही तर शिक्षा सुद्धा असायची. त्या जेवणाची चव सुंदर असायची कारण आजीच्या हातचं जेवण असायचं हा एक संस्कार व्यवसाय मॉडेल म्हणून उभं राहिलं अस कधी वाटलंच नव्हतं. आज आजी हयात नाही पण तिने दिलेला शब्द जगभरात पोहचवला “पूर्णब्रह्म” हे आजची देणं आहे. त्यामुळे हॉटेल ला हेच नाव दिल. 


“When your in Rome, behave like a Roman” ही नितीसुत्र आहेत का फक्त? आपण आपल्या रोजच्या आयुष्यात यांचा वापर करायला हवा. जेव्हा मी इन्फोसिस मध्ये काम करत होते तेव्हा स्कर्ट मध्ये होते, बहुधा पूर्णब्रह्मचा व्यावसायिक परिधान हा नऊवारी साडी आहे. पण महाराष्ट्राच्या बाहेर महाराष्ट्र जागवतेय. मराठीपण नुसतच परंपरा म्हणून सांभाळायचं नसतं तर ते आत्मसात करायचं असत. माझ्यातल्या त्या स्कर्ट मधल्या जयंती ला तेव्हा टाटा करायची वेळ आली तेव्हा नऊवार वाल्या जयंती ने समोर येऊन तिची साथ दिली म्हणून जेव्हा मी पूर्णब्रह्मच्या कामात असते तेव्हा नऊवारीत असते.

लंडनच्या विमानतळावर एका आजीने ओळखलं भेटून गळाभेट घेतली, कौतुकाची थाप दिली आणि डोळ्यात अश्रू येऊन सांगितलं जे ६० – ७० वर्ष मी करायचा प्रयत्न करत होते ते तुझ्यात बघतेय पोरी, पूर्णब्रह्म ला खूप मोठं कर आपलं मराठी जेवण सगळ्यांपर्यंत पोहचव. तुझ्यासारखी अनेक मुलं या जेवणासाठी तडफड करतात या जेवणासाठी त्याची मनं आणि पोटं दोन्ही भर! माझे आशीर्वाद सदैव तुझ्या पाठीशी आहेत. माझ्यासाठी ही सगळ्यात भावनिक आणि खूप आवश्यक असलेला आशीर्वाद होता.

स्त्री-पुरुष हा भेद नसतो. व्यवसाय करताना कुठेतरी धोका हा असतो आणि हा धोका पत्करुन व्यवसाय करायचा असतो. तेंव्हा दृढ निश्चय ठेवून हे करायला जमलं पाहिजे. खूप ताकदीने उभं रहावं लागत, प्रत्येक समस्येला संधीत रूपांतरीत करावं लागतं आणि सतर्क राहावं लागतं. जागरूकता, अश्या अनेक गुण-कौशल्यानी व्यवसाय पूर्णत्वास येतो. व्यवसाय करण्यासाठी हे काही गुण हे प्रत्येक स्त्री मध्ये असतात म्हणून स्त्री म्हणून रडत बसण्यापेक्षा स्त्री म्हणून जागरूकतेने उभं राहणं फार आवश्यक आहे. आपल्यातला प्रत्येक गुण ओळखून त्या कलेचा वापर करता येणं ही एक कला आहे यामुळे व्यवसाय अगदी डौलाने उभा राहतो. 


सौजन्य : नेहा कदम

 International Women’s day is being celebrated all over the world on 8th March. This day the world celebrates womanhood and stories of women who stood and fought for themselves to create a path for their own progress.

This year UNWOMEN has chosen the topic of #BalanceforBetter for the gender equality ” Think Equal, Build Smart, Innovate for Change ” that can bring growth to the society when men and women are treated equally.

Today while I came across a Google Doodle dedicated to Olga Ladyzhenskaya, a Russian Mathematician who invented
partial differential equations. ,it became evident that women and their work in different fields  is being celebrated, accepted and acknowledged all over the world.

Pic Credit: Google.com

We have thousands of women around us who inspire, encourage and motivate us everyday with the efforts they put in life to get over all kind of struggles to achieve their dreams, to maintain a balance in life and possibly to create a wonderful world with their kind of love and compassion.

When we look back there are many women from our glorious past specially who were from very normal backgrounds but they had the zeal to fight against all odds of society, of all norms to create a place for themselves.

Forever pinioned to the gravels of life
The under lying grimaces of whatsoever thoughts and norms,
She wants to scale heights and etch her dreams
to be on cloud nine
breaking the chains
struggle of juggling time

with wings of courage
feathers of persistent efforts

She learns to soar through
storms,strong winds,
rains and burning heat
running from thorns that pierce
darts of words thrown on her

scrutinized, analyzed ,misunderstood with misnomers
she keeps walking through darkness
to find a destination somewhere
in the path obscure

encouraging her more to walk further

©Soumya

But do we need anyone to inspire us in life, actually no one and we and only we ourselves can be our own inspiration!!!

The way we struggle, fight for our existence and identity, get discriminated, abused whether mentally, emotionally or physically, then gather bits and pieces of our own confidence to create a beautiful smile to re-energize , an embrace our near and dear ones with affection, makes us unique.There is no story in the world which is similar, every woman fights her own war, distinctly from others.

How beautiful this place can be if and only if women supported each other in every respect and stood for the weaker ones, to support the ones who needed courage and strength.

This women’s day let’s pledge to walk hand in hand, support and open our arms for every woman around us who wants to create a change with her sincerity and thoughts. Let us revolutionalize our thoughts and open the doors of narrow-mindedness to accept the truth of one another. Let us work cohesively to build a new future, the future of our next generation with the strong foundation of an educated nation where women are equal partners.

HAPPY WOMEN’s DAY TO ALL OUR READERS & SUPPORTERS!!!

मराठी टेलिव्हिजन विश्वात नव्याने उदयास आलेला चेहरा


“प्राजक्ता गायकवाड” 

 “नांदा सौख्य भरे” या मालसिक्कीम छोट्या पडद्यावर पदार्पण करून आता नावाजलेल्या “स्वराज्य रक्षक संभाजी” या बहुचर्चित मालिकेत “येसूबाई” यांची भूमिका ती अगदी लिलया पार पाडते आहे.प्राजक्ता अभिनयासोबतीने नृत्यात सुद्धा पारंगत आहे. शिक्षण सांभाळून ती अभिनयाकडे सुद्धा तेवढंच बारकाईने लक्ष देऊन अभिनय करते. प्राजक्ता ही एक कलाकार म्हणून जेवढी प्रसिद्ध आहे तेवढीच ती एक डान्सर म्हणून सुद्धा नाव कमावते आहे. अभिनय, डान्स आणि या सगळ्यांच्या सोबत सामाजिक बांधिलकी जपून प्राजक्ताला समाजकार्याची सुद्धा आवड आहे. एवढी मोठी आणि ऐतिहासिक भूमिका ती कशी साकारते आणि तिच्या आजवचरच्या अभिनयाचा प्रवास कसा होता हे जाणून घेऊया प्लॅनेट मराठी मॅगझिनच्या या आठवड्याच्या स्टार ऑफ द वीक मधून… 

तुझ्या पार्श्वभूमी बद्दल काय सांगशील? 
     खरंतर आधीच्या ज्या दोन्ही मालिका होत्या “नांदा सौख्य भरे आणि तू माझा सांगाती ” यातली प्रत्येक भूमिका ही वेगळी होती. नांदा सौख्य भरे मध्ये एक कॉलेज मध्ये जाणारी मुलगी तसेच तू माझा सांगाती मध्ये संत सखू ची भूमिका होती तर त्याला एक वेगळा टच होता.  एकमेकांपेक्षा आणि वेगळ्या भूमिका दोन्ही मालिकेत साकारल्या, आणि आता येसूबाईची भूमिका ही या दोन्ही पेक्षा फारच वेगळी अशी भूमिका साकारायला मिळतेय.  

   
अभिनय क्षेत्रातलं पहिलं पाऊल? 
      “जेव्हा एखादा कलाकार नवीन भूमिका करत असतो तेव्हा प्रत्येक वेळेस ती भूमिका त्याला नवीन जन्म देते, असं माझं वैयक्तीक मत आहे.” त्यामुळे प्रत्येक नवा रोल हा एक अनोखं पाऊल असतं. माझ्या अभिनयाची सुरुवात शाळेत असताना झाली. वक्तृत्व स्पर्धा, जिल्हास्तरीय – राज्यस्तरीय नाटकं ह्या सगळ्यांमध्ये माझा सहभाग असायचा. 
छोट्या पडद्यावर येसूबाई साकारल्यावर एकदमचं प्रसिद्धी आणि नावारूपाला आल्यानंतर खाजगी

आयुष्यात बदल जाणवतो का?
येसूबाई साकारून १ वर्ष पूर्ण झाल्यानंतर हे एक वर्ष इतकं काही देऊन गेलंय. आपण काम करताना प्रेक्षकांचा कधीच हिरमोड होऊ नये हेच डोक्यात ठेवुन प्रत्येक कलाकाराने काम करायला हवं असं मला वाटतं. अनुभव खूप भन्नाट आणि मस्त असतात. फॅन फॉलोइंग सुद्धा वाढलंय आता कुठे ही गेली की लोक आधी मुजरा आणि नमस्कार करतात, पाया पडतात, कधीचं कोणी अरे तुरे करून बोलत नाही प्रत्येकांच्या बोलण्यात एक मान असतो त्यांच्यासाठी आम्ही खरेतर देव आहोत. अश्या तऱ्हेने आम्हाला सगळीकडे आदरपूर्वक वागवलं जातं.


पण मला लोकं प्रत्येक भूमिकेत सांभाळून घेतात प्रत्येक भूमिकेवर तेवढंच प्रेम करतात. सोशल मीडियावर एखादा फोटो अपलोड केला तरी लोक त्यावर अगदी भरभरून कौतुक करतात. एकदा मी वारीतून दर्शन करून निघाले आणि तिथून निघताना एक आजोबा भेटले तर अचानक रडायला लागले. मला काहीचं समजत नव्हतं ते अचानक पाया पडले तर ते म्हंटले बाळा मी तुझ्या नाही तर तू साकारत असलेल्या व्यक्तीरेखेच्या येसूबाईच्या पाया पडतोय ही कामाची पोचपावती होती आणि हे एवढं सुख देणारं होतं की लोक आपल्या भूमिका वर किती प्रेम करतात याचा अनुभव आला त्यांची प्रतिक्रिया आयुष्यभर लक्षात राहील.  

येसूबाई यांसारख्या ऐतिहासिक भूमिका साकारताना विशेष मेहनत घ्यावी लागली असणारं. भिती किंवा दडपण येतं का? 
    मला जेव्हा कळालं मी ही भूमिका करतेय तेव्हा मला अमोल दादांनी पहिला प्रश्न असा केला होता की तुला घोडेस्वारी, तलवार बाजी येते का? मी तिथे नाही असं म्हणून आले होते पण त्या माझ्या नाही म्हणण्यात सुद्धा एवढी सकारात्मकता होती की पुण्यात आल्या नंतर पुढच्या आठ दिवसात मी सगळं शिकले. घोडेस्वारी, तलवारकाठी आणि हे सगळं होऊन शूटींग सुरू व्हायला १५ दिवस होते. मला एक लिस्ट दिली त्यात अनेक पुस्तकांची, कादंबऱ्याची, चरित्र कथा आहेत हे सगळं वाचून त्या भूमिकेसाठी माझा अभ्यास झाला. मग सेट वर लाठीकाठी, घोडेस्वारीचा सराव असे. हा एक प्रकारे त्या भूमिकेसाठीचा अभ्यासचं होता. अजून सुद्धा हा अभ्यास चालूच आहे आणि हे सगळं करून मी सीन करायला उभी राहते तेव्हा अमोल दादा कडून खुप शिकायला मिळतं. एक सहकलाकार म्हणून त्याला सांभाळून घेणं इथपासून ते संवाद कसे करावेत हे सगळं त्याचा कडून शिकतेय. दडपण असं नाही आलं कारण आपण जीव ओतून काम केल्यावर प्रेक्षकांकडून कमालीचा प्रतिसाद आला. त्या प्रतिसादामुळे काम करण्याची ओढ वाढते. सुरुवातीला थोडं साडी, दागिने सांभाळण्यात अडचण आली, पण नंतर हे सगळं सांभाळून घ्यायला जमत गेलं. आमची टीम एवढी मस्त आहे की कधी अडचण आलीच नाही. 

अमोल कोल्हे सारख्या अनुभवी आणि आपल्या व्यक्तिरेखेशी एकनिष्ठ असणाऱ्या कलाकारासोबत काम करतानाचा अनुभव कसा आहे? 
  सातवीत असताना आम्ही अमोल दादा सोबत महानाट्य केलं होतं “शिवपुत्र संभाजी” म्हणून त्याचे अजून सुद्धा प्रयोग चालू आहेत आणि एक गोष्ट सांगायला एवढा आनंद होतो की “की तेव्हा त्या नाटकात मी लहान येसुबाईची भूमिका साकारली होती आणि आता मोठ्या येसुबाई ची भूमिका साकारायला मिळतेय कदाचित हा एक मी योगायोग समजते.” अमोल दादा कडून अनेक गोष्टी शिकायला मिळतात. एकतर त्यांचं वाचन एवढं अफाट आहे या विषयावर त्यांचा एवढा अभ्यास आहे की त्यांना संवाद असे पाठ करायला लागत नाही. एखाद वाक्य कसं आणि कुठल्या प्रकारे घ्यायचं, कुठल्या शब्दाला वजन दयायचं, ते घोडेस्वारी खूप अफलातून करतात. ते मी त्यांच्या कडून शिकले. ऐतिहासिक मालिका करताना एक थाट आणि रुबाबदारपणा अंगवळणी असणं गरजेचं असतं. महाराणी येसूबाईची भूमिका करताना मला हा रुबाबदारपणा साकारण्यासाठी मला दादांनी फार मदत केली.   

   
मालिकेमध्ये काम करत असताना, तुला जर आता रंगभूमी कडे परत जाण्याचा योग आला तर तुझा निर्णय काय असेल? 
        मला नक्कीच रंगभूमीवर काम करायाला आवडेल. अभिनय क्षेत्राचा पाया रंगभूमी आहे. जर एखादी चांगली कथा आली तर मी नक्कीच पुन्हा रंगभूमीवर काम करेन. 


कोणत्या दिग्दर्शक / अभिनेता/ अभिनेत्री सोबत सिनेमा करण्याची इच्छा आहे? 
   हा प्रश्न फार अवघड आहे. मला साऊथचे चित्रपट बघायला फार आवडतात तर मला नागार्जून सोबत काम करायला आवडेल. एकदा तरी त्यांच्या सोबत काम करायचं. 


भावी आयुष्यात एखादी बोल्ड भूमिका ऑफर झाली तर करशील का?   

या बद्दल अजून काही विचार केला नाही तशी काही ऑफर आलीच तर तेव्हा विचार करेन. पण आता सध्या येसूबाईची भूमिका एन्जॉय करते आहे.

तुझा चाहतावर्ग हा झपाट्याने वाढतोय. त्यांच्यातलाचं एखादा गमतीदार किंवा लक्षात राहिलेला प्रसंग?
       मी बाबांसोबत चांदी खरेदी साठी गेले होते. एकतर पुणेकर असल्यामुळे अगदी चेहऱ्यावर स्टोल वैगरे बांधून फिरते. आम्ही दुकानात गेलो त्यानंतर माझ्या फक्त आवाजाने त्यांनी मला ओळखलं की येसूबाईची भूमिका करतेस नं? असं विचारलं आणि मी पटकन हो म्हंटलं. मग त्यांची ७५ वर्षांची आई, बायको त्यांनी माझं एवढं आदरातिथ्य केलं एखाद्या देवीची पूजा करावी असं सगळं केलं. फॅन्स किती काय काय करतात याच बेस्ट अनुभव होता. आणि हे सगळं झाल्यावर मी २-३ हजाराची खरेदी केली मग मी किती पैसे झाले असं काकांना विचारलं तेंव्हा त्यांनी दिलेलं उत्तर अस होत की “ महाराजांनी त्या वेळेस आम्हाला सोनं चांदी वाटली म्हणून आता आमच्याकडे सोनं आहे, त्यामुळे आम्ही त्यांच्या सूनबाईं कडून पैसे घेणार नाही. हा किस्सा आयुष्यभर लक्षात राहणारा आहे. एखाद्या कलाकारावरचं प्रेम हे यातून दिसून येतं.

Pic Credit: Shree Creations

प्लॅनेट मराठी च्या तर्फे या स्टार अभिनेत्री प्राजक्ता गायकवाड ला खूप खूप शुभेच्छा !!