Month: April 2019


मराठी टेलिव्हिजन आणि वेब दुनियेतील आघाडीचा चेहरा… मायरा, मुक्ता, मोनिका अश्या अनेक विविध छटा असलेल्या भूमिका लिलया पार पाडणारी अभिनेत्री अभिज्ञा भावे! 
मराठी इंडस्ट्रीत स्वतःची अशी एक अनोखी ओळख निर्माण करणारी अभिज्ञा. मुविंग आऊट या वेब सिरीज मधून तिने वेब दुनियेत पदार्पण केलं आणि प्रेक्षकांची मन जिंकून घेतली. अभिनयासोबत अभिज्ञा “तेजाज्ञा” सारखा मोठा फॅशन ब्रँड ही चालवतेय. 
प्लॅनेट मराठी मॅगझीन च्या “स्टार ऑफ द वीक” च्या निमित्ताने अभिज्ञाशी केलेल्या काही खास गप्पा.. 

संपूर्ण नाव : अभिज्ञा भावे
वाढदिवस : १३ मार्च १९८९
जन्मठिकाण : वसई
शिक्षण : M.A in Sociology

“अनपेक्षित प्रवासाची गोष्ट” 
एअर हॉस्टेस, अभिनेत्री ते डिझायनर हा प्रवास हे एक स्वप्नवत गोष्टी सारखा वाटतो. कधीच असा विचार केला नव्हता कि असा सुद्धा प्रवास घडेल. माझ्या आयुष्यात अनेक गोष्टी अनपेक्षित पणे घडत गेल्या. जसे जसे प्रसंग येत गेले त्यांच्या सोबतीने हा प्रवास चालू राहिला. एअर हॉस्टेस असताना कामावर खूप मेहनत घेतली आणि काम केलं. अभिनय क्षेत्रात नवीन गोष्टी शिकण्याची गरज होती ती गोष्ट मी केली आणि डिझायनर म्हणून कुठेतरी डोक्यात खूप कमी स्तरावर हा कल्पक डिझायनिंग चा किडा होता, आवड होती. फक्त मी मित्र मैत्रिणींसाठी छोट्या छोट्या गोष्टी डिजाईन करून द्यायचे. डिझायनिंगचा एवढा मोठा कॅनव्हास [कंपनी, ब्रँड] उभा करायचा कि नाही हा विचार मनात नसताना माझ्यात हि क्षमता होती म्हणून हि संधी आली आणि आज आमचा ब्रॅण्ड (तेजाज्ञा) इथवर पोहचला आहे. 

“आत्मविश्वासातून घडले” 
खरंतर माझ्यात आज जो काही आत्मविश्वास आहे तो फक्त किंगफिशर एरलाईन्स मुळे आहे. एवढ्या कमी वयात खूप मोठी झेप घ्यायला मी निघाले होते. एक आंधळी झेप घेणं फार महत्वाचं असतं. मी काही फार तयारी केली नव्हती. मला ती संधी मिळाली होती आणि मला संधीच सोन करायचं होतं. माझ्या कुटूंबात कोणी एअर होस्टेस किंवा या संबांधित व्यक्ती नव्हती तर या गोष्टी सत्यात कश्या उतरतील आणि त्या कोणत्या तऱ्हेने पूर्ण होतील याची काही कल्पना नव्हती. पण मला एवढं माहित होत कि १०० टक्के प्रयत्न करून आपल्याला मिळालेली ही संधी उत्तम रित्या पार पाडावी. माझी इच्छा पूर्ण झाली. खूप फिरायला मिळालं ह्या निमित्ताने.. 

“समृद्ध संपन्न अनुभव” 

या इंडस्ट्रीत काम करण्याचे खूप सुंदर आणि अनेक गोष्टी शिकवून जाणारे अनुभव होते. मी या क्षेत्रातली नसल्यामुळे सलग एक वाक्य मराठीत बोलता येत नव्हतं. त्यामुळे अनेक ठिकाणी नकारात्मक प्रतिकिया आल्या. भाषा हि फार महत्वाची आहे हे मला मराठी इंडस्ट्रीत आल्यावर समजलं. जर तुमचं भाषेवर प्रभुत्व नसेल तर तुमचा फार कमी वेळ टिकाव लागू शकतो. माझी भाषा हि अगदी अस्खलित होण्यासाठी मी फार प्रयत्न करत असते. एखादा धडा शिकण्यापासून ते पाठीवर कौतुकाची थाप पडे पर्यंत चा अनुभव समृद्ध करून जाणारा आहे. मी आज जे काही घडले आहे ते ज्या लोकांनी मला शिकवलंय आणि ज्यांनी मला नकार दिला. मी भाग्यवान आहे मला हे विविध पैलू बघायला मिळाले आणि म्हणून मी एक अभिनेत्री म्हणून आज इथे आहे. 

“आणि वेब सीरिज केली”

मालिका ते वेब सिरीज हा प्रवास फार अनपेक्षित होता. माझ्या मैत्रिणीकडून [अनुजा साठ्ये] कडून हि वेब सीरिज माझ्याकडे आली. अनुजा ला काही कारणांमुळे हे काम शक्य नव्हतं तेव्हा माझ्याकडे ही भूमिका आली. रेवा ची भूमिका जेव्हा मी वाचली तेव्हा डोक्यात एकच होतं आजवर मी नकारात्मक भूमिका केल्या होत्या आणि मला वेगळं काहीतरी करायचं होत याचा विचार करून मी भूमिका स्विकारली. मला वेब कन्टेन्ट काय असतो किंवा तो किती मोठा आहे याची मला अजिबात कल्पना नव्हती आणि दुसरं म्हणजे हि वेब सिरीज एवढ्या मोठ्या प्रमाणात लोकांना आवडेल असं वाटलं नव्हतं. मी या वेब च्या कामाचा अजिबात विचार केला नव्हता. माझ्या आयुष्यात मी जेंव्हा डोळे झाकून कुठेतरी झेप घेत असते तर तो निर्णय माझ्यासाठी योग्य ठरतो. माझ्या मनात काही नसताना मी काम करत गेले. कुठल्याही प्रकारचा फायदा होतो कि नाही हे ठरवून जेंव्हा आपण ते काम करतो तेंव्हा ते उत्तम रित्या पार पडतं. वेब च्या पहिला भागाला लोकांनी दिलेला प्रतिसाद अनपेक्षित होता. लोकं बाहेर पडल्यावर “मोनिका” या व्यक्तीरेखे सोबत “रेवा” म्हणून ही ओळखतात.


“खूप सारे रिटेक आणि धम्माल आठवणी” 
मुविंग आऊट करताना अनेक भन्नाट किस्से घडत असायचे. पण पहिल्याच भागात माझा आणि निखिलचा एक सीन होता ज्यात आम्हाला आम्ही खूप जवळ आहोत असं दाखवायचं होतं. हा सीन करताना आम्ही कॅमेरा मागे करताना प्रचंड हसत होतो. तसेच जेंव्हा माझा स्मोकिंगचा सीन यायचा तेव्हा फार तो खोट्या पद्धतीने केल्या सारखं वाटायचा. मला याची सवय नाही त्यामुळे याचे ४ ते ५ रिटेक करायला लागले. 

“गंमतीतुन घडलेलं रॅप” 
जेव्हा रॅप सॉंग केलं तेव्हा सगळीकडे गल्ली बॉय ची हवा होती. ते अगदीच अचानक पणे आम्ही केलं. तेंव्हा मला असं वाटलं आपलं सुद्धा असं एक रॅप सॉंग असावं आपण ते करूयात. आम्ही सीन करता करता शब्दांची जुळवाजुळव मी करत होते. मग यमक जुळवून आम्ही आधी फक्त बाकी कलाकार हे गाणं करणार होतो मग सुबोध दादा आला आणि तो सुद्धा यात सामील झाला. हे करताना खूपचं धम्माल आली. 

“भन्नाट कन्टेन्ट चा वेब प्लॅटफॉर्म” 
मला असं वाटत कि वेब मध्ये सेन्सॉरशिप नसल्यामुळे कधी कधी असं होऊ शकत कि कथेची वाट चुकू शकते पण आजकालच्या आणि खासकरून मराठी वेब सिरीज तर त्या खूप हुशारीने आणि कल्पकतेने शूट केलेल्या असतात. आपली संस्कृती सांभाळून ती संस्कृती कशी बदलत आहे हे दाखवणं फार मोठं आव्हान आहे. कुठल्याही प्रकारची दिशाभूल होऊ नये. अनेक धाडसी विषय घेऊन या वेब सिरीज आपल्या भेटीला येतात. हल्ली अनेक वेब सिरीज मध्ये सॉफ्ट पॉर्न दाखवलं जातं पण त्याची फार गरज आहे असं वाटत नाही. जो खूप सुंदर रित्या दाखवतो तो जिंकतो असा मला वाटतं. 


“लवकरचं विनोदी भूमिकेतून भेटीला” 
आता सध्या तरी मुविंग आऊट संपल्या संपल्या मी “तुला पाहते रे” करते आहे. लवकरच मी तुम्हाला वेगळ्या पैलूंची भूमिका साकारताना दिसणार आहे. चला हवा येऊ द्या च्या “सेलिब्रिटी पर्वात” विनोदी भूमिका आणि विनोद साकारण्याचा प्रयत्न आहे. आमचे अनेक भाग असणार आहेत तर याच्या माध्यमातून मी तुमच्या भेटीला येणार आहे. माझी वेगळी छटा दाखवण्याचा हा अनोखा प्रयत्न आहे. 

रॅपिड फायर : हे कि ते


मालिका की वेब सिरीज : मालिका 

  • आवडता अभिनेता : निखिल राजेशिर्के, सुबोध भावे, ओमप्रकाश शिंदे : सुबोध भावे 
  • अभिनेत्री : श्रेया बुडगे, अनुजा साठ्ये, मिताली मयेकर, तेजस्विनी पंडित = श्रेयाचं कॉमेडी करण्याचं परफेक्ट टाईमिंग, अनुजाचं पटकन डोळ्यात येणारं पाणी, मिताली चा अभिनय आणि तेजस्वीनी च्या अभिनयातल्या भक्कम भूमिका म्हणून या सगळ्याचं फार जवळच्या आहेत.  
  • लगोरी की देवयानी : लगोरी

गोड चेहऱ्याची गुणी अभिनेत्री “अभिज्ञा भावे” ला प्लॅनेट मराठी मॅगझीन तर्फे भावी आयुष्यासाठी खूप साऱ्या शुभेच्छा.

Advertisements

लहानपणा पासूनच अभिनयाची आवड असताना पुढे याच क्षेत्रात येण्याच्या धाडसी निर्णयामुळे आज “डबल सीट” सारख्या गाजलेल्या चित्रपटात अनोखी भूमिका साकारलेला, फ्रेशर्स मालिकेतून झळकलेला नवखा चेहरा आणि आता “कागर” सारख्या उत्सुकता वर्धक चित्रपटातुन आपल्या भेटीला येणारा अभिनेता “शुभंकर तावडे” प्लॅनेट मराठी मॅगझीन च्या “स्टार ऑफ द वीक” च्या निमित्ताने शुभंकरशी मारलेल्या दिलखुलास गप्पा… 

  • संपूर्ण नाव : शुभंकर सुनील तावडे
  • वाढदिवस : २६ ऑक्टोबर १९९४
  • जन्म ठिकाण : मुंबई
  • शिक्षण : बीएएम ऍडव्हर्टायजिंग 

“कागर आहे खास” 

“कागर” चित्रपटा बद्दल सांगायचं म्हणजे, तीन गोष्टी आहेत ज्या या चित्रपटाशी निगडित आहेत. राष्ट्रीय पुरस्कार विजेते दिग्दर्शक “मकरंद माने” राष्ट्रीय पुरस्कार विजेती अभिनेत्री “रिंकू राजगुरू” आणि माझी अभिनेता म्हणून महत्वपूर्ण प्रथम पदार्पण असलेली ही फिल्म आहे. तर एकंदरीत हि गोष्ट आणि हा चित्रपट माझ्यासाठी फारच खास आहे. या तीन गोष्टी एकाच वेळी मिळणं हि फार मोठी गोष्ट आहे आणि मला हि संधी मिळाली म्हणून नक्कीच हा चित्रपट माझ्यासाठी फारच जवळचा आहे. या चित्रपटाच्या कास्टिंग पासून ते अनेक गोष्टी शिकण्याची प्रक्रिया खूप वेगळी आहे. ज्यातून मला स्वतःला फार शिकायला मिळालं. या फिल्म साठी मी तीन महिने पुण्यात राहिलो. १२ ते १३ किलो वजन कमी केलं. मग त्यानंतर अकलूज ला जाऊन मी तिथे राहिलो. तिथल्या मुलांसोबत गप्पा मारायचो. ते कसे राहतात त्यांची जीवनशैली, त्यांची भाषा शिकण्याचा प्रयत्न करायचो. त्याच्या भाषेचा लहेजा अवगत करण्यासाठी मी त्यांच्या गप्पा रेकॉर्ड करून मी ऐकायचो. कारण इकडची भाषा आणि तिथली स्थानिक भाषा यात जमीन अस्मानाचा फरक आहे. भाषेवर प्रभुत्व मिळवण्यासाठी मला फार कष्ट करावे लागले. मग यातून अनेक गोष्टी उलगडत गेल्या तिथलं राजकारण आणि चित्रपटाची कथा या सगळ्या गोष्टी शिकणायची जी एक प्रकिया प्रत्येक कलाकाराला हवी असते ती मला अनुभवयाला मिळाली. या सगळ्या गोष्टी योगायोगाने उत्तम रित्या जमून आल्या तर म्हणून “कागर” करणं माझ्यासाठी खास आहे. 


“रुईया कॉलेज दुसरं घर” 


माझ्या आणि वडिलांच्या नात्यासारखं आमचं हे एक अतूट नातं आहे. तिथली सगळी मंडळी माझ्यासाठी दुसरं कुटुंब आहे. माझा अनेक वेळ हा रुईयात जायचा. मी रुईया मधून सगळंच शिकलो आहे.एक कलाकार म्हणून कसं असावं आणि वैयक्तिक रित्या आपण आयुष्यात कस असावं अश्या असंख्य गोष्टी मी तिकडून शिकलो. रुईया मधून अनेक दिग्ग्ज कलाकार घडले आहेत आणि अश्या ठिकाणी मला या गोष्टी शिकायला मिळाल्या याचा अभिमान आहे. मी सुद्धा यात खारीचा वाटा उचलला आहे आणि त्या दिग्गज कलाकारांच्या सोबतीने आज माझं नाव सुद्धा घेतलं जातं याचा सार्थ अभिमान वाटतो. कॉलेज च प्रतिनिधित्व करतोय. एक लीड अभिनेता म्हणून एक चित्रपट करत असताना मी रुईयाचा आहे याचा एक अभिमान आहे. 

“सह-कलाकारांकडून शिकलो आणि आजही शिकतोय.” 


मला एक गोष्टीच फार समाधान आहे कि मला खूप चांगल्या लोकांसोबत कामं करायला मिळाली. मग मुक्ता बर्वे, अंकुश चौधरी, विद्याधर जोशी, वंदना गुप्ते ह्यांच्या कडून शिकणं हि एक पर्वणी आहे. आपण आपल्या कामाच्या बाबतीत किती प्रोफेशनल असायला हवं, आपलं काम एके काम, कामावरच फोकस कसा जपला पाहिजे अश्या अनेक गोष्टींच शिक्षण मला यांच्या सोबत काम करताना मिळत गेलं. जे काम करायचं ते खरं काम करायचं हा मोलाचा आणि धडा यांच्याकडून मिळत गेला. आपला सहकलाकार जर  अश्या तऱ्हेनं काम करत असेल तर आपसूकपणे शिकायला मिळतं. अश्या रीतीने आजवर हि शिकण्याची प्रकिया चालू आहे कामातून मिळणारे अनुभव आणि या गोष्टी खूप शिकवून जातात.


“लहानपणीच ग्लॅमरस जगाची ओळख” 


खरंतर लहानपणा पासून घरात एक दिग्ग्ज कलाकार असल्या कारणामुळे याची बाबांमुळे एक सवय झाली होती. प्रसिद्धी काय असते किंवा या ग्लॅमरस जगाची ओळख, तिथून अनुभवयाला मिळाली. मी मालिका करत होतो वडिल तेंव्हा अनेक गोष्टी सांगायचे. आधी मला सुनील तावडे चा मुलगा म्हणून ओळखलं जायचं. पण मी स्वतः इंडस्ट्रीत अशी एक स्वतःची ओळख निर्माण करतोय. लोकांचा माझ्याकडे बघण्याचा दृष्टीकोन बदलला आहे. आता लोक शुभंकर तावडे म्हणून मला ओळखतात. तर हा फरक प्रामुख्याने जाणवतो. इंडस्ट्रीत आल्यावर दडपण कधीच नाही जाणवलं पण याच कामातून आपण रसिकांच्या समोर येतोय. 


“बाबा फारच भारी अभिनेते” 


कामाचं दडपण कधीच येत नाही. पण मी सुनील तावडे चा मुलगा आहे यावरून लोकं ओळखतात तर या गोष्टीची एक सवय झाली आहे. मला माझं माहित आहे कि हा एक माझा वेगळा प्रवास आहे. मी माझी तुलना त्यांच्या सोबत कधीच करूच शकत नाही कारण ते कमाल अभिनेते आहेत. आणि त्यांना खूप अनुभव आहे. त्याच्या कामाची शैली वेगळी आहे मी त्यांचा अभिनेता म्हणून खूप आदर करतो.

“मी नवीन आहे म्हणून मला वेगळी वागणूक वैगरे असं कधीच झालं नाही”


मला माझ्या नशिबाने अनेक दिग्ग्ज लोकांसोबत काम करायला मिळाली आणि त्यांच्या कडून मिळणारी वागणूक खूपच चांगली आहे. मी जेंव्हा डबल सीट केला तेंव्हा सुद्धा सगळेच एकमेकांशी चर्चा करून काम करायचो. मला फार मदत करायचे  चुकलो तर समजून घेऊन ही गोष्ट अशी कर असं सांगायचे. आता हि कागर करताना मकरंद सर मला फार मदत करायचे. एक नवखा कलाकार म्हणून याला कुठेतरी पुढे घेऊन जाऊ या विचाराने प्रत्येक जण मदत करून काम करतंय.

“अभ्यासपूर्ण भूमिका साकारायची आहे” 


भविष्यात अनेक वेगळंवेगळ्या भूमिका साकारायच्या आहेत. अशी कोणती एक भूमिका नाही आहे. ज्या भूमिके साठी मला अभिनयाची एक प्रक्रिया अनुभवयाला मिळेल अश्या भूमिका करायला आवडतील. एकंदरीत भूमिकांचा अभ्यास आणि विविध विषय हाताळायला आवडतील. आपण फक्त एक कलाकार म्हणून काम करत असताना अनेक गोष्टी एक माणूस या नात्याने शिकत असतो. मी कागर करत असताना मला राजकारणाविषयी अनेक गोष्टी समजल्या तर अभिनया सोबत आपण माणूस म्हणून इथे घडत असतो.


“व्यायाम करून फिट राहतो”

 
फिटनेसच माझ्या आयुष्यात फार महत्व आहे. मी आधी फार चिल मारायचो पण मग पहिली फिल्म केल्यानंतर त्या दरम्यान मी संपूर्ण लक्ष फिटनेस वर दिलं. तेंव्हा मला माझ्यात झालेला फरक जाणवला. म्हणून मी रोज जमेल तसं सायकल चालवतो किंवा धावतो. मी जिम वैगरे सध्या न करता घरच्या घरी किंवा स्वतःला शक्य होईल त्या परीने वर्क आऊट करतोय. कामात गुंतलो कि कुठेतरी जिम ला जण जमत नाही.


“कलाकारचं व्हायचं होत” 


लहानपणापासून कलाकारी हि होतीचं. अभिनयाचे गुण हे अवगत होते. मी अनेक कलाकारांचे आवाज काढायचो. शाळेत असताना रोज घरी येऊन “लगान” हा चित्रपट नित्यनियमाने बघायचो. सहावीत असताना हा मी चित्रपट वर्षभर पहिला. अगदी तोंडपाठ झाला माझा. तेंव्हा पासून कुठेतरी याच क्षेत्रात यावं हि एक इच्छा होती. माझी आवड हि कुठेतरी डान्स कडे वळली तर मग डान्स शिकलो. हे करता करता रंगभूमी, नाटक, रुईया, हा प्रवास सुरु झाला. मला एक गोष्ट माहित होती कि मला कलाकार व्हायचंय. लोकांसाठी त्यांचं मनोरंजन करण्यासाठी आपल्याला काही तरी करायचं हि जिद्द होती. मला अभिनयातून आनंद मिळायचा. मग पुढे जाऊन मुंबईतल्या ड्रामा स्कूल मधून अभिनयाचं शिक्षण घेतलं. रंगभूमिशी निगडित अनेक गोष्टी इथे शिकवल्या जातात तर मग तेंव्हा कुठेतरी मनात पक्क झालं कि आपण अभिनेताच व्हायचं. मग मी खूप नाव कमवेन, नाही कमावणार किंवा यात खूप संघर्ष करावा लागेल याची पर्वा न करता मी इथे आलो पण यातूनच आनंद मिळतो मग हेच करणार. 


“तबला सोडल्याची खंत” 
मी जवळपास ८ वर्ष तबला शिकत होतो मग तबला सोडून मी डान्स आणि अभिनयाकडे लक्ष केंद्रित करायला लागलो पण मग तबला सोडल्याचा दुःख आज सुद्धा आहेच. 
“संगीत आणि डान्स” 
माझ्यातल्या छुप्या कला याच कि डान्स आणि संगीत. या दोन्ही गोष्टींच काही शिक्षण न घेता मी स्वतःच शिकलो. त्यामुळे मी गातो आणि डान्स सुद्धा करतो.
“बुलेट साठी घरच्यांसोबत अबोला” 
खूप वर्षांपूर्वी माझा बाईक वरून पडून अपघात झाला मग म्हणून नंतर बाईक चालवायला घरून मनाई झाली. पण मग मला बुलेट हवीच होती म्हणून त्यासाठी मी एक आठवडा घरच्यांसोबत अबोला धरला होता. 

“भाऊ – बहीण जगात भारी” 
मी माझ्या ताईच [अंकिता तावडे] हीच खूप जास्त ऐकतो. आम्ही दोघेही एकमेकांना कामासाठी मदत करतो. ती मला समजावते आणि मी तिला समजावतो तर असं आमच्या भावा बहिणीचं कमाल नातं आहे. 


रॅपिड फायर हे कि ते 

आवडता अभिनेता – सुनील तावडे, ओंकार राऊत, अंकुश चौधरी : सुनील तावडे 

आवडती अभिनेत्री – मुक्ता बर्वे, रिंकू राजगुरू, मिताली मयेकर : मुक्ता बर्वे

चित्रपट, मालिका, नाटक कि जाहिरात : चित्रपट

प्लॅनेट मराठी मॅगझीन तर्फे मराठी चित्रपट सृष्टीत दमदार पदार्पण करणाऱ्या “शुभंकर तावडे” ह्या नवख्या अभिनेत्याला खूप साऱ्या शुभेच्छा..

रंगभूमी, मालिका, चित्रपट, जाहिरात आणि लवकरच आता वेब सिरीज अश्या उत्तमोत्तम आणि विविध माध्यमातून आपल्या अभिनयाच्या खास शैलीतून रसिकांचं मनोरंजन करणारे दिग्गज आणि प्रतिभावंत अभिनेते “जयवंत वाडकर”.. प्लॅनेट मराठी मॅगझीन च्या “स्टार ऑफ द वीक” च्या निमित्ताने आम्ही त्यांच्या आजवरच्या प्रवासाबद्दल काही महत्वपूर्ण गोष्टी जाणून घेतल्या..

नाव : जयवंत पांडुरंग वाडकर
जन्म : मुंबई
शिक्षण : बीकॉम
वाढदिवस : ५ जून
लग्नाचा वाढदिवस :  २९ जुलै

“अभिनेता नसतो तर नक्कीच क्रिकेटर झालो असतो”
मी आधी क्रिकेटर होतो. अनेक स्पर्धा, मॅचेस खेळलो आहे. जेंव्हा आपण कॉलेज मध्ये जातो तेव्हा तिथल्या प्रत्येक गोष्टीचा भाग होण्याची एक उत्सुकता असते. आपल्याला त्या प्रत्येक गोष्टीत सहभाग घ्यायचा असतो. १९७९ ला “सतीश पुळेकर” हे मी, प्रदीप पटवर्धन, विजय पाटकर, प्रशांत दामले आमचे सगळ्यांचे ४ ते ५ वर्ष ते दिग्दर्शक होते. राज्यस्तरीय स्पर्धा असो किंवा बाकी अनेक स्पर्धा आम्ही खुप गाजवल्या. आम्ही सगळीकडे एकदम टॉप ला असायचो. जयंत सावरकरांमुळे मला पहिलं नाटक मिळालं. तेंव्हा मग आम्ही “ऊन पाऊस” नावाची एकांकिका केली. त्यावर “घर-घर” नाटक झालं आणि मग त्यावर “गोलमाल” हा चित्रपट आला. “मामा पेंडसे” हे माझ्या व्यावसाईक नाटकाचे माझे पहिले दिग्दर्शक आणि मग नंतर साहित्य संघातून अनेक नाटकं मिळत गेली. तर सुरुवात हि अश्या अनेक दिग्ग्ज लोकांसोबत काम करण्यापासून झाली हे माझं भाग्यच मानतो. दिग्ग्ज लोकांसोबत काम करण्याची संधी आणि अनुभव इथून मिळत गेला. खूप पुरस्कार मिळाले. मग त्याच दरम्यान १९८५ साली पहिला चित्रपट दामू केंकरेंमुळे मिळाला. मग अशोक सराफ, लक्ष्या बेर्डे यांच्या सोबतीने हा चित्रपट केला. “तुझ्यावाचून करमेना” हा पहिला चित्रपट आला. मी आणि विजय पाटकर अशी आमची जोडी होती. मग त्यानंतर अनेक चित्रपट केले. १९७६ साली “तेजाब” केला मग हा प्रवास आज पर्यंत चालू आहे. “तेजाब” पासून “बेबी” पर्यंत अश्या अनेक हिंदी फिल्मस् केल्या. हा प्रवास कधीच न संपणारा आहे. चित्रपटांसोबतच मी ४ वेबसेरीज सुद्धा करतोय त्या सुद्धा लवकरच भेटीला येणार आहेत.


“हिंदीत मिळणारा मान मोठा” 
अर्थात दिग्गज लोकांबरोबर काम करताना खूप चांगले अनुभव आले. खूप आठवणी आहेत. नुकतंच “रणवीर शौरी” सोबत खूप काम केलं तो खूप मस्त अनुभव होता. सोबत काम करत असताना त्यांना खूप फोन येत होते पण मला त्यांनी विचारून,अगदी माझी परवानगी घेऊन तो फोन उचल्ला. यामुळे आम्हाला त्रास होऊ नये शूट करताना हा मानस होता. तसेचं “वीर दास” हा एकटा माणूस अनेक रोल पार पाडतो. तो खूप चांगला लेखक,अभिनेता, स्टॅन्ड अप कॉमेडी करतो. त्याच्या सोबत काम करताना येणारा अनुभव कमाल आहे. तो मला “हसमुख” या सिरीजच्या निमित्ताने भेटला. हिंदीत काम करताना एक वेगळ्या दर्जाचा आदर दिला जातो. तो कुठेच मराठीत दिला जात नाही याची खंत जाणवते. तर हा किस्सा अगदीच आठवणीत राहिला त्यांना त्या लोकांना माझ्या बद्दल असलेली माहिती हि भन्नाट होती. आदर हा हिंदीत फार दिला जातो.

“मी कॉम्बिनेशन फोटोग्राफी करतो” 
मी असं नाही म्हणार खिल्ली उडवतात. तर ते माझ्या फोटो मधून कुठेतरी स्वतःला रिप्रेझेन्ट करतात. स्वतःला यातून पब्लिसिटी मिळवून देतात. पण मला यातून खूप आनंद मिळतो. मी फोटो काढताना एका वेगळ्या नजरेतून ते काढत असतो. मी कुठेतरी त्या फोटो मध्ये एक वेगळी स्टोरी शोधून किंवा कॉम्बिनेशन ठेवून फोटो काढतो. मी रंगपंचमीला एका फोटो टाकला आणि तो खूप व्हायरल झाला. त्यात विजय पाटकर आणि सुशांत शेलार हे दोघे एका फ्रेम मध्ये होते हा फोटो मी सहज टाकला आणि त्याला खूप प्रतिसाद मिळाला. मी कॉम्बिनेशन फोटोग्राफी करतो आणि म्हणून त्याला एक वेगळं महत्व प्राप्त होत. कामाबद्दल हल्ली कमी बोललं जातं अनेक ठिकाणी मला सेल्फी काढायला लावतात तर हे कुठेतरी मी एक कॉम्प्लिमेंट मानतो. 

“पाठिशी उभी राहणारी फॅमिली” 
माझं खूप मस्त कुटूंब आहे. मला नशिबाने खूप चांगलं कुटूंब मला मिळालं आहे. “विद्या नाईक- वाडकर” माझी बायको हि फार समजूतदार आहे. माझ्या आयुष्यातल्या प्रत्येक क्षणाला ती माझ्या सोबत असते. मुलगी स्वामिनी आणि माझा मुलगा तन्मय अशी माझी फॅमिली आहे. स्वामिनी सुद्धा आता इंडस्ट्रीत काम करतेय तर मला असं कुठेतरी वाटतं कि स्वच्छ मनाने कोणत्याही गोष्टी केल्या ना कि त्या आपोआप घडत जातात.


“विजय पाटकर हक्काचा मित्र” 
इंडस्ट्रीतील जवळचा आणि हक्काचा मित्र “विजय पाटकर” मी नुकतंच त्याचं १० बाय १० हे नाटक पाहिलं. साधारण २० वर्षांनंतर तो रंगभूमीवर परत एकदा पदार्पण करत होता. माझ्याच मनात धाकधूक होती कि हा कसं निभावेल. पण विजय विजय आहे. प्रयोग झाला आणि मी त्याला घट्ट मिठी मारली आणि मी रडलोचं. असा आमच्या नात्यामध्ये खूप स्ट्रॉंग बॉण्ड आहे. आम्ही खूपदा भेटत असतो. माणसं जोडणं हा माझा छंद आहे. त्यामुळे माझा मित्रपरिवाराचा गोतावळा हि खूप मोठा आहे. 

“लक्ष्या खूप काही शिकवून गेला” 
लक्ष्या सोबत असंख्य आठवणी आहेत. दुर्दैवाने तो फार लवकर सोडून गेला. लक्ष्या म्हंटल कि आम्ही कुठेतरी फार जास्त हळवे होतो. आम्ही अगदी पहिल्या नाटकापासून ते चित्रपटापर्यंत एकत्र आहोत. आजही त्याची फॅमिली मी विजय पाटकर सगळे एकत्र आहोत. एक कौटूंबिक वातावरण आमच्यात आहेत . एक आठवण फार गंमतीशीर आहे आम्ही नाटक करत होतो. तेंव्हा आमचा साताऱ्याला प्रयोग होता. पण आम्हाला तिथे गेल्यावर समजलं बुकिंग नाही आहे. मग प्रयोग तर रद्द झाला, मग आम्ही सगळे “रमी” खेळत बसलो होतो तर तिथले काही लोक आमच्याजवळ आली. त्यांनी आमची विचारपूस केली मग “लक्ष्या” ला असं वाटलं हे आपल्याला विचारतील नाटक का नाही केलं तर त्याने आवाज बदलून बोलयला सुरुवात केली आणि समोरची व्यक्ती जेंव्हा बोलली कि आम्हाला एक काँट्रॅक हवा तेव्हा याचा आवाज अगदी नीट होऊन हा पटकन जोरात “तुम्हाला कधी हवाय काँट्रॅक” आणि त्या नंतर आम्ही सगळेच हसून हसून लोटपोट झालो. हा किस्सा नेहमीच लक्षात राहणारा आहे. अनेक गोष्टी मी त्याच्याकडून शिकलो. इंडस्ट्री मधल्या अनेक गोष्टी बारकाईने शिकवल्या. व्यवहार शिकवले, वेळेवर येणं या गोष्टी मी शिकलो. आज लक्ष्या असता तर त्याने इंडस्ट्री कुठच्याकठे नेऊन ठेवली असती. मनाचा मोठेपणा हा त्याच्याकडे होता आणि त्यामुळे आमच्याकडे या गोष्टी आल्या आहेत.

“प्रत्येक भूमिका खास” 
माझ्या सगळ्याच भूमिका चांगल्या आहेत. भूमिका खूप वेगळ्या आणि हटके होत्या. प्रत्येक भूमिका हि आपण त्याच तन्मयतेने आणि उत्साहाने करायला पाहिजे. माझ्या सगळ्याच भूमिका मला आवडतात. विविध भूमिका साकारायला मिळणं हि फार मोठी गोष्ट आहे.

“लेखकाला मान द्या” 

मराठी इंडस्ट्रीत खुपणारी गोष्ट अशी कि लोकं फार कमी अभ्यास करून एखाद्या चित्रपटाची निर्मिती करतात. आपल्याकडे स्क्रीन प्ले, पटकथा या गोष्टीचा फार विचार न करता वर्षाला अनेक चित्रपट येतात. आणि मग त्यातले अगदीच कमी सिनेमे चालतात तर हे कुठेतरी थांबलं पाहिजे. लोकांनी एखाद्या विषयाचा सारासार विचार करून चित्रपट बनवायला हवा. आपल्या इंडस्ट्रीत लेखकाला अगदी दुय्यम स्थान दिलं जातंय जे हिंदीत होत नाही. लेखकाला त्याचा योग्य मान मिळायला हवा. आपल्याकडे खूप लोकं आहेत जे वर्षाला अनेक प्रोजेक्ट्स करतात पण ते का करतात हे समजत नाही. वर्षाला अगदीच २ किंवा ३ फिल्मस् केल्या तर त्या चालतील. 

“निरीक्षणातून गोष्टी शिका” 
हल्लीच्या नवख्या कलाकारांनी निरीक्षण केलं पाहिजे अनेकांची काम बघितली पाहिजे. वाचन केलं पाहिजे. व्हॅनिटी मध्ये बसून न राहता अनेक आपल्या पेक्षा मोठ्या सह कलाकारांची काम बघायला हवीत. त्यांच्या कामातून आपल्याला शिकायला मिळतं. कामाची आवड आणि नव्या गोष्टी जाणून घेण्याची उत्सुकता हल्लीच्या नवख्या कलाकारांमध्ये असायला हवी असं मला वाटतं. नव्या कलाकारांनी जाण ठेवून, समोरच्या व्यक्तीच् कामाचं कौतुक करायला शिकलं पाहिजे त्याला योग्य रित्या मान दिला पाहिजे. 


“राजकारण नको रे” 
अनेक बडी नेते मंडळी जरी मित्र असली तरी राजकारणात जायला कधीच आवडणार नाही. आपल्याकडे राजकारण हे फार वाईट पद्दतीने चालवलं जातंय. मी राजकारणापासून दूर राहणं पसंत करेन.


रॅपिड फायर “हे” कि “ते”

  • आवडता दिग्दर्शक – महेश कोठारे, विजय पाटकर, सचिन पिळगावकर : विजय पाटकर
  • आवडता अभिनेता
    • अंकुश चौधरी, भरत जाधव, मकरंद अनासपुरे, स्वप्नील जोशी : अंकुश चौधरी
  • आवडती अभिनेत्री
    • किशोरी शहाणे, प्रिया बेर्डे, अलका कुबल, वर्षा उसगावकर : किशोरी शहाणे
  • नाटक, सिनेमा, मालिका कि जाहिरात : नाटक 
  • कॉमेडी भूमिका कि गंभीर भूमिका : कॉमेडी भूमिका

प्लॅनेट मराठी मॅगझीन तर्फे जगतमित्र तसेच हरहुन्नरी दिग्गज अभिनेते “जयवंत वाडकर” ह्यांच्या आजवरच्या कारकिर्दीला सलाम आणि पुढील वाटचालीसाठी शुभेच्छा..

Sakhi – friend, companion, confidante and much more.

On International Women’s day, when the world celebrates womanhood and felicitates women from different fields,there have been innumerable cases of crimes against women on day today basis in every corner of our country. To change the mindset or to severe the rules, nothing seems to work when it comes to women harassment. Although there are organizations that help aware the people about the same,some preventive measures are also needed to be taken in this matter.

Pic Credit : Pixabay

Idea and Vodaphone jointly came up with a launch of unique service,a safety related alert service for its women subscribers named SAKHI.

This service is currently available in few states.

Women Customers can register and activate Idea Sakhi in two simple steps:
Step1: Call on a multi-lingual toll-free number 1800-123-100
Step2: Register Emergency Contacts (Friends & Family). Up to 10 mobile numbers can be saved as Emergency Contacts.


A registered Idea Sakhi customer will:
Receive a 10-digit proxy number, with which she can recharge her connection at any retail store without revealing her actual mobile number.
• Receive 10 minutes of free local/STD calls, 10 SMS and 100MB data when her balance reaches < Re. 1 or if she exhausts her data pack.

To send an Emergency or a Safe Alert, the Sakhi user will need to:
Give a missed call to 55100 to send an Emergency Alert. A call, flash and SMS with the location and time details of the Sakhi user will be sent to the Emergency Contacts, alerting them.
● Call 55100 and press 2 to send a Safe Alert. SMS with the location and time details of the Sakhi user will be sent to the Emergency Contacts, for assistance.

Although there have been diffreent kind of app and services available in case of alert and also mapping, one of them being the SAFECITY which is a platform that crowdsources stories of abuse and maps the location of places and areas in city that has higher rates of crime, violence, harassment. It works cohesively with the Mumbai Police Dept and helps in providing info about such places. This map on the link helps SAFECITY to create an alert and also marks the place as UNSAFE .

It says ,”If you have been sexually harassed or abused in public spaces anywhere in the world, please share your story with us on this crowdmap. You can report anonymously in under 2 minutes.”

Alternatively you can download the app from google store or go to the website.

How to Report

By sending an email:
info@safecity.in

By sending a tweet with the hashtag/s:
#SafecityIndia

By filling this form on our website.

And here starts the week, with the rushing hours of Monday when literally every person runs and overruns to get somewhere on time, starting the day with the unlimited pressure of reaching, meeting and accomplishing…Woes they all appear and so becomes the MONDAY…in a blue avataar of its own…with MONDAY BLUES.

Hangover of the previous day, leftover work, pending assignments, mood swings, conflicts at home, barging of guests into the private corner of your house and heart all these already bog down the mental state of a person and MONDAY literally starts on a bad note.

Gone are the days, when we looked forward for the starting of a week to restart work, waited patiently for school to start, wanted that Monday to come faster and make us dream bigger and achieve faster. What has led to the transformation of this beautiful MONDAY into such a tag of load?

Like the days, when load shedding was common, television was a luxury and radio progs made us sleep by 9:30 telling us stories from hawa mahal. Sleep was the most prized possession.Relaxation was well understood and known.

And as days changed, times moved ahead, we are in dearth of time, killing ourselves with unexpected expectations, and life size targets. No, it won’t be practical to say, be calm and enjoy your life as you wish to, as that will be a lie, an illusion.

Yet there can be a balance in work and moments of pleasure, there can be an enthusiasm to start back for an urge to do work, which you love.

For that

  • Enjoy the work
  • Be passionate of everything new
  • Learn newer things
  • Keep yourself updated
  • Be with world in terms of technology in whatever field you are.
  • Keep your own pace
  • Value your loved ones
  • Pursue your hobby on weekends
  • Go out of the chaos of city for few hours.
  • Break the monotony

Use the simple tips and try to beat your own blues in your own way.

  • Start your day with your favourite music.
  • Avoid late nights on sunday
  • Avoid joining the party with drinks
  • Connect to your near and dear ones in a day
  • Express your gratitude to god for giving a life and to let us see the beautiful nature
  • Shake your soul to the rhythm of nature
  • Smile and spread joy around.
  • Forget the woes
  • Forgive the people who create obstacles,
  • Hold hands with closed ones.
  • Share and help others.

अनेक दर्जेदार मालिका आणि नाटकांतून आपल्या भेटीला येत राहणारी, कोणतीही भूमिका अगदी लिलया पार पाडून रसिक प्रेक्षकांची मन जिंकून घेणाऱ्या “तुझ्यात जीव रंगला” ह्या मालिकेतील “नंदिता वहिनी” उर्फ “धनश्री काडगावकर” हिच्या सोबत प्लॅनेट मराठी मॅगझीन च्या “स्टार ऑफ द वीक” च्या निमित्ताने केलेल्या काही खास गप्पा.. 

संपूर्ण नाव       : धनश्री काडगावकर
वाढदिवस : ६ एप्रिल
लग्नाचा वाढदिवस : ७ डिसेंबर
जन्मठिकाण : सोलापूर



“छंदातून जोपासते कला” 
मी काही गायिका वैगरे नाही. पण माझे बाबा शास्त्रीय गायक आहेत. आमच्या घरातील हि गायनाची परंपरा सध्या माझा भाऊ सौरभ चालवतो. तो गायनाचा वारसा पुढे घेऊन जाण्यासाठी यामध्येच करिअर करतोय. खरंतर शूट आणि बाकी इतर गोष्टींमुळे गायनाकडे लक्ष द्यायला जमत नाही. पण बऱ्याचदा मला गाणी ऐकायला फार आवडतात. एखाद्या गाण्याचे शब्द काय आहेत या सगळ्याचा थोडाफार अभ्यास करून घरच्या घरी गात असते. गुणगुणायची सवय आहे हा एक छंद आहे, जो माझ्या मनाला आनंद देऊन जातो. डान्सचं बघायला गेलो तर सध्या कोल्हापूर मध्ये शूट सुरू आहे आमची एक हेयर आर्टिस्ट आहे तिच्या डान्स ग्रुप सोबत मी डान्सची प्रॅक्टिस करते. तिथे आम्हाला काही गोष्टी शिकवल्या जातात, मुळात मी भरतनाट्यम शिकलेले आहे. डान्स हे माझ्यासाठी माझं पॅशन तसेचं माझं पहिलं प्रेम आहे. आणि म्हणूनच मालिका संपल्यावर भरतनाट्यम् आणि डान्स कडे लक्ष द्यायचं.

“ऑरगॅनिक पदार्थ खाऊन फिट राहते” 
    हल्ली प्रत्येकाला फिट राहण्याची गरज आहे. आपल्या धकाधकीच्या जीवनात कोणाला फिट राहायला जमत नाही. त्यामुळे कामाच्या जागी आपल्याला पूर्ण वेळ देता यावा म्हणून, आपण फिट राहून व्यायाम करायला हवा . गेली दीड वर्ष आम्ही गावात शूट करत आहोत. इथे शूट केल्यानंतर आम्हाला एक छान काकू मिळाल्या आहेत ज्या आम्हाला घरचं जेवण जेऊ घालतात. जे ऑरगॅनिक फूड आहे ते आम्हाला इथून मिळत. फिटनेसच्या बाबतीत मी फार लक्ष देते. फिट राहण्याकडे माझा कल आहे. स्वतःवर प्रेम करून आपण आपलं आरोग्य सांभाळलं पाहिजे. व्यायाम करून मी स्वतःला फिट ठेवण्याचा प्रयत्न करते. मला एक सवय आहे आरशात बघून स्वतः सोबत संवाद साधण्याची मग काही सकारात्मक गोष्टी यातून मला मिळतात. 

“अभिनेत्री नसते तर” 
   अभिनय क्षेत्रात येण्याचं कधीच ठरलं नव्हतं. अभिनयात येणं हे स्वप्नवत आहे. मला एवढी प्रसिद्धी मिळेल हेस्वप्नात सुद्धा वाटलं नव्हतं. या मागे आई बाबाचा पाठिंबा  खूप आहे. एखाद्या आयटी कंपनी मध्ये काम करणं एवढचं स्वप्न होत. हा पण डान्सची फार आवड होती. जॉब करता करता मी डान्स मध्ये नक्कीच काहीतरी वेगळं असं केलं असतं. मी अभिनेत्री नसते तर डान्स इन्सिटट्यूट चालू केली असती ते एक स्वप्न आहे. मी जे काम करतेय त्या कामामध्ये मी खूप खुश आहे.


“बोल्ड भूमिका : कथेवर अवलंबून आहे” 
 जर चांगली कथा असेल किंवा मला संपूर्ण कथा आवडली तर मी नक्कीच बोल्ड भूमिका करेन. माझ्यासाठी हे फार आव्हानात्मक काम असेल. काहीतरी वेगळं आहे किंवा मनावर दडपण येऊन जेव्हा ते काम पूर्ण करण्याची संधी मला मिळेल तेंव्हा मी नक्कीच बोल्ड भूमिका साकारेन. लोकं कितपत मला अश्या भूमिकेत स्वीकारतील हे बघायला मला नक्की आवडेल.


“मालिका, चित्रपट आणि नाटक हे वर्गीकरण नको” 
     या साऱ्या इंडस्ट्रीमध्ये खूप काळ घालवला आहे असं मी मुळीत म्हणणार नाही. कारण मी अनेक गोष्टी सध्या शिकत आहे. इंडस्ट्रीत खुपणाऱ्या गोष्टी अश्या आहेत कि मालिका, नाटक, चित्रपट आणि वेबसेरीज हि अभिनयाची अनोखी माध्यमं समजली जातात. पण यात काम करणाऱ्या अभिनेत्रींबद्दल वर्गीकरण केलं जातं. हि मालिका करणारी अभिनेत्री, चित्रपट करणारी अभिनेत्री हे अश्या तऱ्हेचं वर्गीकरण केलं गेलं नाही पाहिजे. मालिकेतले कलाकार सुद्धा चित्रपटात तेवढयाचं उत्साहाने आणि चित्रपटाच्या बरोबरीची भूमिका साकारू शकतात. कलाकार हा प्रत्येक माध्यमातून काम करू शकतो असं मला वाटत. 

“प्लस आणि वीक पॉइण्ट” 
प्लस पॉइण्ट असा आहे कि हल्ली माझे पेशन्स खूप वाढलेयत. स्वतःवर संयम ठेवून काम करायला जमतं. समोर काहीही घडत असलं कि तोलून मापून बोलते. माझे डोळे हा एक प्लस पॉइण्ट असू शकतो असं मला वाटतं. अनेकांकडून मिळणारी हि एक कॉम्प्लिमेंट असते कि माझे डोळे फार बोलके आहेत. वीक पॉइण्ट बद्दल बोलायचं झालं तर माझं खाणं, “चहा” हा माझा अगदीचं वीक पॉइण्ट आहे. मी कितीही डाएट केलं तरी चहा हा सोडूच शकत नाही. यांच्या सोबतीने माझी फॅमिली आणि माझा नवरा हा माझा वीक पॉइण्ट आहेत. 


“लोकांना भावणारी नंदिता” 

अनेक किस्से आहेत आठवणीत राहणारे. मी मध्यंतरी मॉल मध्ये गेले असताना एक आजी आल्या होत्या त्यांनी बाकी कलाकार सोबत फोटो काढले आणि माझ्या जवळ येऊन म्हणाल्या कि या बाई सोबत मला फोटो नाही काढायचा हि फार खडूस बाई आहे तर असे अनेक किस्से घडत असतात. सेट वर लोक भेटायला येतात तेव्हा त्यांना तिथे मी फार खडूस वाटते. लोकांच्या मनात एक फ्रेम तयार झाली माझ्याबद्दल पण मी हे सगळं मस्त एन्जॉय करतेय. आपली भूमिका  लोकांपर्यंत अश्या तऱ्हेने पोहचते तर याच एक समाधान आहे. आमच्या गावात एक छोटी मुलगी शूट नसताना आम्ही तिच्या सोबत गप्पा मारत होतो तर सनी दादांनी तिला माझ्या बद्दल विचारलं तेंव्हा ती एवढी लहान मुलगी म्हणाली कि “काही काम न करता फक्त चंदे चंदे ओरडते एवढचं करते” हि एक कॉम्प्लिमेंट, हा अनुभव लक्षात राहणारा आहे.

“भाषेचा लहेजा जपला पाहिजे” 

गंध फुलांचा गेला सांगून” या मालिकेत बंजारा समाजातील मुलीची व्यक्तिरेखा साकारताना असू देत किंवा आता “तुझ्यात जीव रंगला” ढाली कोल्हापुरी भाषा असेल या साठी खूप मेहनत घ्यावी लागते. गावरान भाषा साकारण्यासाठी भाषा समजून सांगणारी अनेक लोक असतात. जेंव्हा कोल्हापुरात आलो आणि आमच्या कडे स्क्रिप्ट आली तेव्हा सुद्धा आम्ही गावठी बोलायचो पण इथे असलेले स्पॉट दादा, ड्रेसिंग दादा आमची टीम हि कोल्हापुरी आहे, तर त्यांच्या कडून ऐकून ऐकून त्या भाषेतला टोन आपल्या बोलण्यात कसा येऊ शकतो यावर विचार करायचो. सुरुवातीला आम्हाला अवधुत जोशी यांनी फार मदत केली. इथल्या मूळ भाषेचा टोन, भाषेतील लहेजा पकडण्यासाठी. आता अनेकदा घरी सुद्धा कोल्हापुरी भाषेतून संवाद साधण्याची सवय मला लागली आहे.


“घरच्यांचा भरभक्कम पाठींबा” 
सुरुवातीला आई बाबांना थोडी काळजी वाटायची कि इथे काम कसं करेल वैगरे पण मग आपल्या प्रवासाच्या दिशा आपल्याला माहित असतात तर मग पुढे या प्रवासात त्यांची साथ लाभली यासाठी मोठं भाग्य लागतं. अनेक उपदेश ते मला वारंवार देत असतात मग लग्नानंतर सासू सासरे यांचा मिळणारा पाठींबा हा खूप होता. सासऱ्यांकडुन खूप दाद मिळते. माझ्या प्रत्येक कामातील बदल ते मला वारंवार सांगत असतात. जेंव्हा मला हि ऑफर आली तेव्हा माझ्या नवऱ्याने मला हे काम कर असं सांगितलं. एक वेगळी भूमिका करण्यासाठी त्याने आजवर मला मदत केली आहे. तर मी यासाठी माझ्या नवऱ्याचे दुर्वेश देशमुख चे फार आभार मानते. अश्या सगळ्यांच्या पाठिंब्यामुळेचं मी आजवर काम करु शकत आहे. 

रॅपिड फायर हे कि ते 

पुणे कि मुंबई : मुंबई

मालिका, चित्रपट कि नाटक : तिन्ही ! एक असं नाही सांगता येणार.

रोमँटिक, व्हिलन कि कॉमेडी : रोमँटिक

आवडती स्टाईल : ट्रेडीशनल कि वेस्टर्न : ट्रेडीशनल

अभिनय, गायन की नृत्य  : अभिनय

आवडता अभिनेता (ललित प्रभाकर, अभिजीत खांडकेकर,हार्दिक जोशी) : ललित प्रभाकर

आवडती अभिनेत्री (अक्षया देवधर, क्षिती जोग, मृणाल दुसानिस ) : क्षिती जोग

प्लॅनेट मराठी मॅगझीन तर्फे “धनश्री काडगावकर” ह्या बहुगुणी अभिनेत्रीला खूप साऱ्या शुभेच्छा..!!

जग फिरण्याची हौस अनेकांना असते पण चक्क ३५ देश आणि ४ खंड पालथे घालून जगाला प्रदक्षिणा घालून येणं हे तेवढं आव्हानात्मक आणि धाडसाचं काम..
१९ मार्च २०१६ ते १९ मार्च २०१९ पर्यंतच्या प्रवासाची गोष्ट. या जगभ्रमंती साठी कोणतही नियोजन नसताना Crowd Funding च्या माध्यमातून हा प्रवास जिद्दीने पार करुन आपल्या मातृभूमीत येऊन सगळ्यांना अभिमान वाटावा असा ध्येयवेड्या “विष्णुदास चापके” यांच्या सोबत केलेली प्लॅनेट मराठी मॅगझीन च्या निमित्ताने केलेली खास बातचीत..!! 

“दिलीप धोंडे यांना प्रेरित होऊन केली जग भ्रमंती” 
२०१० मध्ये कमांडर दिलीप धोंडे यांची मुलाखत करायची होती. त्यांनी एका छोट्या बोटीतून जगाला प्रदक्षिणा घातली होती आणि मग त्यांच्या त्या मुलखाती नंतर मला सुद्धा असचं मनात येऊन गेलं कि अापण सुद्धा असं काही तरी अनोख काम करू. साहसी आव्हानात्मक थ्रिल असलेलं. त्या वेळी वाटलेली गोष्ट आज सत्यात उतरली आहे. याचा होणारा आनंद अवर्णनीय असा आहे. खूप धाडस करून हा अनोखा प्रयत्न केला आणि आज तो सत्यात उतरला आहे याच समाधान मला आहे. 


“अविस्मरणीय अनुभवाचा प्रवास” 
  ३ वर्ष ३ दिवस हा फार मोठा प्रवास होता. फार अनुभव आणि अनोख्या तऱ्हेनं जगणं शिकवून गेला. उजाडणारा प्रत्येक दिवस काही तरी नव्या अडचणी, नवे अडथळे घेऊन समोर यायचा, मग रोज यांना समोर जाताना त्यातून मार्ग काढण्याचा प्रयत्न करायचो. रोज रात्री एखादा अडथळा येऊन समोर यायचा आणि सकाळी त्यावर मार्ग काढून प्रवासाची नवी वाट निर्माण करावी लागायची. या प्रवासात असंख्य गोष्टी शिकायला मिळाल्या, पाहायला मिळाल्या आणि आठवणीत राहतील असे अनुभव सोबतीला घेऊन हा प्रवास झाला. 


“मायभूमीत परतल्याचा आनंद अनोखा” 
 जेंव्हा म्यानमार भारत मैत्री पूल हा ओलांडला तेंव्हा मायभूमीत परतल्याची जाणीव झाली आणि आनंद देखील झाला. मातृभूमीत पाऊल ठेवल्याचा तो क्षण काही औरच होता. इथे मला कोणत्याही पासपोर्ट ची गरज लागणार नव्हती. मी व्हिसा शिवाय मुक्तपणे हिंडू शकणार होतो. प्रवासाची सांगता आपल्या भारतात आल्यावर पूर्ण झाली म्हणून हा क्षण निश्चितच आनंदाचा आणि अविस्मरणीय असा होता. 

“३ दिवसांच्या नियोजनावर जग हिंडलो” 
मी प्रवास करताना अजिबात नियोजन नाही करायचो. नियोजन सोबतीला असायचं पण फक्त ३ दिवसाचं. पुढच्या ३ दिवसात कुठे जायचंय, काय करायचं, अश्या छोट्या छोट्या नियोजनातून माझा प्रवास घडत गेला. फार मोठे मोठे प्लॅन्स न करता छोट्या छोट्या गोष्टींवर लक्ष देऊन हे नियोजन पार पडायचं. फार मोठे प्लॅन्स केले तर ते सत्यात कितपत उतरतील याबाबत काही शाश्वती नसायची. छोट्या प्लॅनिंग मध्ये पटकन तोडगा काढता यायचा. ३ दिवसाचं नियोजन करता करता ३ वर्ष ३ दिवस हा प्रवास पार पडला. 

“माझ्यातल्या ‘मी’ पणाचा शोध” 
हा प्रवास मला असंख्य अनुभव देऊन गेला सोबतीला मनाचं समाधान. मला स्वतःची अशी वेगळी ओळख या प्रवासाने करून दिली. मी कोण आहे, काय करू शकतो, माझ्यातली क्षमता काय आहे, मी काय नाही करू शकत. उदाहरण मी चिकन किंवा मटण पचवू नाही शकत. या माझ्या मर्यादा आहेत. मी एका दिवसात ७ किलो मीटर, २० किलो वजन घेऊन चालू शकतो. मी २ दिवस काहीही न खाता जगू शकतो. एक दिवस पाण्याशिवाय ही राहू शकतो. अश्या अगणित गोष्टीची उलगड या प्रवासादरम्यान झाली. माझ्यातल्या मी पणाचा शोध मला या प्रवासा मुळे घेता आला. माझी कार्यक्षमता आणि शक्ती याची जाणीव झाली. या प्रवासामुळे अजून स्वतःला चांगल्या पद्धतीने ओळखू शकलो. 


“डिजिटली संपर्कात राहिलो” 
जग भटकत असताना घरच्यांसोबत संपर्क ठेवणं हे सोशल मीडिया मुळे थोड्या फार प्रमाणात शक्य झालं. एक एक दिवस प्रवास हा पुढे जात होता तसा वेळेतही बदल घडत होता. मी ज्यावेळी साऊथ अमेरिकेत होतो तेव्हा तिकडची वेळ आणि आपली भारतीय वेळ ही एकदम उलट असायची. इकडे आई बाबा सकाळचा चहा घ्यायचे तेव्हा मी तिकडे रात्रीच जेवण करून झोपलेला असायचो. तर अश्या वेळी संपर्क साधणं थोडं अवघड होतं. मी त्यांच्यासाठी एक छोटा निरोप लिहून ठेवायचो आणि झोपी  जायचो. मग ते सुद्धा दुसऱ्या दिवशी व्हाट्सअप वरून माझ्यासाठी एखादा संदेश रेकॉर्ड करून पाठवायचे. खूप दिवस आमचं समोरासमोर बोलणं नाही व्हायचं तिकडच्या आणि इकडच्या वेळांमुळे आमचा संपर्क हा डिजिटल स्वरूपात जास्त व्हायचा.

“पुस्तक लिहिणार” 
मुळात मी नियोजना शिवाय जगणारा व्यक्ती आहे. छोट्या प्लॅन्स मधून काहीतरी नव्या गोष्टीचीं उलगड होत असते त्यामुळे मी काही फार पुढचे प्लॅन्स बनवले नाहीत. सध्या माझ्या डोक्यात पुस्तक लिहिण्याचा प्लॅन आहे. त्याच बरोबर पत्रकारिता आणि पर्यावरण क्षेत्रात काम करण्याची संधी मला प्राप्त झाल्यास मी तिकडे हि काम करेन. 

प्लॅनेट मराठी मॅगझीन तर्फे ध्येयवेड्या आणि कर्तृत्ववान “विष्णुदास चापके“ ह्यांना सलाम! आणि भावी आयुष्याच्या वाटचालीसाठी मनःपूर्वक शुभेच्छा..!! 


शब्दांकन : नेहा कदम (प्लॅनेट मराठी) 

नवीन वर्षाची सुरुवात…

     भारतीय संस्कृतीत आणि खासकरून आपल्या महाराष्ट्रात “गुढीपाडवा” हा सण अगदी उत्साहाने साजरा केला जातो. चैत्र शुद्ध प्रतिपदा म्हणजे गुढीपाडवा आणि याच दिवशी आपल्या मराठी नववर्षाची अगदी जोरदार सुरुवात होते. सगळेच नव्या वर्षाचं जोशात स्वागत करतात. घरोघरी गुढी उभारली जाते. ही गुढी उभारून तिची मनोभावे पूजा केली जाते. गुढी उभारून नवं वर्षाच्या एकमेकांना शुभेच्छा दिल्या जातात. साडेतीन मुहूर्तांपैकी एक मुहूर्त हा गुढीपाडव्याचा असतो. या मंगलदिनी अनेक नव्या गोष्टीची खरेदी केली जाते. 


“मराठमोळ स्वागत”  

   गुढीपाडव्याच्या दिवशी अनेक ठिकाणी शोभा यात्रांच आयोजन केलं जातं. मुंबईत अनेक ठिकाणी या शोभा यात्रा दरवर्षी उत्साहाने पार पाडतात. गिरगाव, ठाणे,डोंबिवली, कल्याण अश्या अनेक ठिकाणी दरवर्षी नव्या संकल्पना घेऊन या शोभा यात्रा नव्या वर्षाच्या मुहूर्तावर आयोजित केल्या जातात. ढोल ताशांच्या गजरात, मराठमोळ्या पारंपरिक पोशाखात सगळे एकत्र येऊन नव्या वर्षाच स्वागत करतात. 

Photo Credit: Kshitij Bhide


“परंपराच्या सोबतीने सेलिब्रेशन”  

  गुढीपाडवा हा सण आपल्या कडे मोठ्या उत्साहात साजरा करतात. याच सोबतीने आपल्या परंपरा जपून या सणांची गोडी अजून वाढवली जाते. अनेक ठिकाणी पारंपरिक तऱ्हेनं गुढीपाडवा साजरा केला जातो. 


“गोड – धोड स्वागत”  –   आपल्याकडे सगळेच सण मोठया थाटामाटात साजरे करण्याची परंपरा आहे. महाराष्ट्रीन संस्कृती मध्ये प्रत्येक सणाला खास स्वयंपाक तयार केला जातो आणि सणांची गोडी अजून वाढवली जाते. पाडव्याला सुद्धा घरोघरी  अगदी गोड धोड जेवण बनवून या सणाची शोभा वाढवली जाते. पुरी-भाजी, मसाले भात, श्रीखंड-पुरी चा बेत हा हमखास आखला जातो आणि या सणाचं अगदीच आपुलकीने, लज्जतदार पणे स्वागत केलं जातं.

Photo Credit: Kshitij Bhide


“वेशभूषेला अनोखी झालर”  –   गुढीपाडव्याला सगळेच पारंपारीक वस्त्र परिधान करतात. यात नऊवारीचा अनोखा थाट असतो. नऊवारी साडी, झब्बा कुर्ता, धोती, कोल्हापुरी, नऊवारीला शोभून दिसणारी नथ असा एकदम अनोखा आणि हटके पारंपारीक वेष परिधान करून सणाला एक वेगळंच महत्व प्राप्त होत.

Photo Credit: विनय म्हात्रे 
Photo Credit : Kshitij Bhide


सौजन्य  : नेहा कदम (प्लॅनेट मराठी)