Category Archive : entertainment

“हलाल, लेथ जोशी” सारख्या गाजलेल्या चित्रपटांची निर्मिती करणारा तरुण निर्माता आणि अभिनय क्षेत्रात पदार्पण करून अभिनय कौशल उत्तम रित्या जपणारा अभिनेता “अमोल कागणे” 
“अमोल कागणे” चा अभिनय ते निर्मिती प्रवास आणि आगामी चित्रपटांबद्दल च्या काही खास गप्पा जाणून घेऊ या प्लॅनेट मराठी मॅगझिनच्या स्टार ऑफ द वीक मधून….


नाव : अमोल लक्ष्मण कागणे 
वाढदिवस : ७ जानेवारी १९९१
जन्मठिकाण : लातूर 
शिक्षण :  Asst. Audiologist & Speech pathologist,BA (PG in Theatre)

“मेडिकल ते अभिनय” 
माझ्या घरची पार्श्वभूमी ही शैक्षणिक क्षेत्रातली आहे. आमच्या पुणे आणि लातूर भागात स्वतःच्या शाळा, कॉलेज आणि हॉस्पिटल आहेत. मला आणि माझ्या बहिणीला (प्रीतम) लहानपणापासूनच अभिनयाची आणि कलेची आवड होती. कॉलेज आणि शाळेत आम्हाला ही आवड लागली आम्ही दोघे ही मेडिकल मधून शिक्षण घेतलेले आहोत.  प्रितम (बहीण) एकदा एका सिनेमाचं शूट बघायला गेलेली असताना तिला तिकडे एका रोल साठी विचारण्यात आले. अभिनय क्षेत्रात आणि इंडस्ट्रीत माझ्या आधी माझ्या बहिणीने पदार्पण केलंय. त्या नंतर तिने दोन तीन चित्रपट केले तेंव्हा मी मेडिकल च्या शेवटच्या वर्षांला होतो. मग मी पुणे विद्यापीठात नाट्यशास्त्रासाठी प्रवेश घेतला. सगळं शिकून मी मुंबईत सहाय्यक दिग्दर्शक म्हणून आलो. नाटकं आणि एकांकिका करून ह्या क्षेत्राची ओढ जास्त वाढू लागली. 

“चुकून निर्माता झालो” 
माझा प्रवास हा अभिनयापासून सुरू झाला आणि मी चुकून निर्मिती क्षेत्रात आलो असं म्हणायला हरकत नाही.माझ्या स्वप्नात नव्हतं की मी निर्माता होईन किंवा इथे काम करेन. शिवाजी लोटण पाटील (राष्ट्रीय पुरस्कार विजेते) त्यांच्या चित्रपटांसाठी मी सहाय्यक दिग्दर्शनासाठी काम करायचो. मग तेंव्हा सरांनी सांगितलं की तुझी कौटुंबिक पार्श्वभूमी उत्तम आहे तर तू चित्रपटांची निर्मिती कर तेंव्हा हातात “हलाल” या चित्रपटाची कथा होती. मग घरच्यांना या बद्दल सांगितलं. घरून या गोष्टीसाठी आई बाबांनी पाठींबा दर्शवला आणि मग या चित्रपटांची निर्मिती केली. निर्मिती क्षेत्रात अश्या तऱ्हेनं सहजरित्या पदार्पण झालं. मग चित्रपट करताना अनेक गोष्टी शिकलो. बजेट कसं सांभाळायचं किंवा कलाकारांसोबत बोलणं असेल. अश्या प्रत्येक छोट्या गोष्टी शिकून मी आज वर निर्मिती करतो आहे. आज जवळपास स्वतःचे सात ते आठ चित्रपट एक निर्माता म्हणून केले आणि असा हा प्रवास सुरु आहे. 

“गोवा माझ्यासाठी लकी” 
मी गोवा चित्रपट महोत्सवासाठी फार जास्त उत्सुक आहे. दरवर्षी या फिल्म फेस्टिव्हल मध्ये एकतरी चित्रपट असतोच. “धग” त्यानंतर “हलाल” मग “लेथ जोशी” आणि आता “अहिल्या” आणि “भोंगा” हे दोन चित्रपट यंदा या महोत्सवात आहेत. गोवा चित्रपट महोत्सवाच माझ्यासाठी हे चौथ वर्ष आहे.  

“निर्मिती पेक्षा अभिनय बरा” 
माझ्यामते निर्मिती करण्यापेक्षा अभिनय करणं हे थोडं सोप्प आहे. जेंव्हा निर्मिती करतो तेंव्हा जवळपास १५० लोकांची टीम सांभाळावी लागते. अनेक कामाची जवाबदारी असते. अभिनेता म्हणून फार फार ४० दिवस काम असतं पण निर्मात्यासाठी एक चित्रपट करणं हा एक वर्षाचा किंवा सहा महिन्यांचा प्रवास असतो. प्रोडक्शन हाऊस सांभाळून, बजेट, प्री आणि पोस्ट प्रॉडक्शन, कास्टिंग, लोकेशन ची शोधा शोध या सगळ्या प्रक्रियेतून निर्मितीचा प्रवास घडत असतो. तर त्यामुळे मला कुठेतरी अभिनेता म्हणून काम सोप्पं वाटतं. 

“ज्ञान घेऊन काम करा” 
हल्ली मी बघतो की या क्षेत्रात येताना त्या क्षेत्राचा परिपूर्णपणे अभ्यास न करता लोक येतात. मेडिकल नंतर मी अभिनयाचा सगळा अभ्यास केला आणि मग आलो. तर मला एवढचं वाटतं की या क्षेत्रात येणाऱ्या प्रत्येक व्यक्तीने शिकून त्या क्षेत्राचा नीट अभ्यास करून इथे यावं. अनेकदा खूप लोकं अचानक पणे फक्त अभिनय करायचा म्हणून इथे येतात. या क्षेत्रात काम करण्याचा अनुभव किंवा अभ्यास नसतो मग ते काम व्यवस्थित पार नाही पाडलं जात. आपल्याकडे सिनेमा हा उत्तम बनला पाहिजे. लोकं स्क्रिप्ट आणि बाकी गोष्टींवर काम न करता सिनेमा बनवतात मग यामुळे उत्तम काम घडतच नाही. आपल्याकडे उत्तम काम करण्यासाठी त्या बद्दलचा परिपूर्ण आणि योग्यरीत्या अभ्यास हा महत्त्वाचा भाग आहे. या साठी मी अगदीच मोजके पण चांगले चित्रपट करतो. एका धाटणीचा किंवा एका पठडीतील कथा घेऊन चित्रपट करायला नको असं मला वाटतं. त्या क्षेत्राबद्दल ज्ञान असणं फार महत्त्वाचं आहे. 

“नाजूकपणे उलगडावी कथा” 
कुठलाही चित्रपट हा अगदी नाजूकपणे हाताळला गेला पाहिजे. “हलाल” असेल किंवा “लेथ जोशी” अश्या कथा फार नाजूक आहेत. असे चित्रपट करताना कथा थोडी इकडे तिकडे झाली तर कोणाच्या तरी भावना दुखावल्या जाऊ शकतात. काही वेळा आपण कोणाची मन न दुखावता काम करतो पण काही समाज कंठक असतात त्यात राजकारणी असतील ते या गोष्टीचा गैरफायदा घेतात. मला या सगळ्याचा अनुभव “हलाल” मूळे आला. मला पोलीसांच संरक्षण होत. लोकांची मन आणि सामाजिक भावना न दुखावून एखादा विषय हा अगदी नाजूक रित्या उलगडून दाखवावा लागतो. अश्या काही चित्रपटातून लोकांनी काही तरी शिकावं. चित्रपट उत्तम बनला तर त्यांची कथा ही चांगली हवी. सिनेमा उत्तम हवा, लोकांना चांगल्या गोष्टी शिकायला यायला हव्यात.

 
“प्रत्येक महिन्याला नवा चित्रपट” 
येत्या काळात जवळपास माझे १० ते १२ चित्रपट प्रदर्शित होणार आहेत. जुलै मध्ये माझी मुख्य भूमिका असलेला आणि खूप मोठी स्टार कास्ट असलेला “मान्सून फुटबॉल” हा चित्रपट येणार आहे. ऑगस्ट मध्ये “अहिल्या” तसेच ” “इथे मुलींना जागा नाही” , “जवानी झिंदाबाद” असे जवळपास प्रत्येक महिन्याला एक चित्रपट येणार आहे. माझे १२ चित्रपट पूर्ण झालेत अभिनेता म्हणून ७ चित्रपट आणि निर्माता म्हणून ४ सिनेमे येणार आहेत. 


“सध्या दिग्दर्शन नकोच” 
सध्या दिग्दर्शन नाही करणार. अभिनय आणि निर्मिती क्षेत्रात काम करताना अनेकदा वेळ हा मिळतंच नाही. कामाचा खूप व्याप असतो, कामात ओढाताण होते. त्यामुळे दिग्दर्शनात कदाचित उतरणार नाही. 


“बहिणीची साथ मोलाची” 
मी इंडस्ट्रीत आलो यामागे माझ्या बहिणीचा सगळ्यात मोलाचा वाटा आहे. मी नाटक, एकांकिका, दोन अंकी प्रयोग करायचो. पण तिने माझ्या अगोदर दोन तीन वर्षे काम केल्यामुळे तिला कामाचा अनुभव होता. इंडस्ट्री बद्दल अनेक गोष्टी बहिणी कडून समजल्या. मग मी जेंव्हा आलो तेंव्हा माझ्या शिकण्याची सुरुवात झाली. आमच्या दोघांच्या नात्यांची केमिस्ट्री लहानपणा पासून चांगली आहे. एकमेकांना समजून घेऊन, एकमेकांचे सल्ले घेऊन आम्ही दोघे काम करतो. आमच्या आई बाबांचा या साठी दोघांना खूप पाठींबा आहे. एकमेकांच्या प्रोजेक्ट बद्दल चर्चा अनुभवांची देवाणघेवाण करून आम्ही काम करतो. आम्ही दोघांनी एकत्रित काम केलेले तीन-चार सिनेमे लवकरचं येणार आहेत.

 
“समृद्ध संपूर्ण कान्स” 
जेंव्हा “कान्स” मध्ये माझा सिनेमा दाखवला गेला तेंव्हा समजलं की आपला चित्रपट फार छोटा आहे. चित्रपट हे माध्यम विविध भाषाचं आहे. विविध देशातून वेगवेगळ्या विषयांवर सिनेमे इथे येतात. आपल्या चित्रपटाला एखादं दुसरा पुरस्कार मिळाला की आपल्याला वाटतं हे खूप भारी आहे. पण तिकडे जाऊन कळतं की आपण अजूनही पाण्यातच आहोत समुद्र फार मोठा आहे. २८८ देशातले १० ते १२ लाख चित्रपट कान्स ला आले होते. अनेक लोकांना भेटणं झालं, बोलणं झालं हा अनुभव खूप काही शिकवून जाणारा होता. 

“संमिश्र अनुभवाचा प्रवास..”  मला इंडस्ट्रीत काम करण्याचा अनुभव फार चांगला आला आहे. पण या इंडस्ट्रीत तेवढ्याच समस्या सुद्धा आहेत. चांगल्या लोकांची भेट झाली, अनेक लोकांनी मदत केली, दिग्दर्शक आणि अनेक अभिनेत्यांनी कामासाठी पाठींबा दिला पण याच सोबतीने फसवणारी लोक सुद्धा भेटली. स्वतःच ज्ञान आणि आत्मविश्वास असेल तर तुम्हाला कोणी फसवू शकत नाही. इंडस्ट्रीत नेहमी काम करत राहून ऍक्टिव्ह रहायला हवं. 
“शेतात काम करायला आवडतं”
मी अभिनेता, निर्माता आहे पण सोबतीने मला नाटक करायला आवडतं. स्विमिंग करायला खूप आवडतं, वाचनाची आवड आहे. अनेकदा कथा आणि वेगवेगळी पुस्तकं वाचत असतो. सगळ्यात जास्त मला शेतात काम करायला खूप आवडतं. मी लातूर ला आमच्या गावी आजी आजोबांसोबत काम करतो. आवडीने शेतातील कामं करायला आवडतात तर शेता मुळे माझं आणि गावाचं असं एक घट्ट नात आहे.

रॅपिड फायर…हे कि ते…. 

आवडता अभिनेता : चिन्मय मांडलेकर, प्रियदर्शन जाधव, ओम भूतकर – ‘चिन्मय मांडलेकर’ 

आवडती अभिनेत्री : प्रितम कांगणे, प्रतिक्षा मुणगेकर, मोनालीसा बागल- ‘प्रितम कांगणे’ 

अभिनय की निर्मिती – अभिनय 

आवडत सोशल मिडिया : फेसबुक कि इंन्स्टाग्राम – ‘फेसबुक

सामाजिक भान जपणारा हरहुन्नरी अभिनेता तसेच निर्माता “अमोल कागणे” ला प्लॅनेट मराठीच्या संपूर्ण टीम तर्फे भावी कारकिर्दीसाठी खूप साऱ्या शुभेच्छा! 

Advertisements

पावसाळा सुरू झाला आहे पण आता पावसाळ्यात फिटनेस कसा जपाल आणि या पावसाळ्यात रोजच्या वर्क आऊट सोबत कसा ताळमेळ साधणार या बद्दल आज जाणून घेऊ…
    भर पावसात बाहेर जाऊन आऊट डोअर व्यायाम करणं किंवा वर्क आऊट शक्य नसतं तर अश्यावेळी अनेक व्यायाम आपण घरच्या घरी करू शकतो.  असे विविध सोप्पे आणि आपल्याला जमतील असे व्यायाम प्रकार घरच्या घरी करून तुम्ही हा फिटनेस जपू शकता.  


    १ ) स्ट्रेचिंग : सकाळी उठल्या उठल्या आणि व्यायाम करण्या अगोदर स्ट्रेचिंग हा महत्वाचा भाग आहे. आपल्या शरीराचा प्रत्येक भाग हा स्ट्रेच झाला पाहिजे. हात, पाय, खांदे स्ट्रेच केले पाहिजे. 
   २ ) वॉक विथ स्टेयर्स : सगळ्यात बेस्ट आणि पटकन करता येणार हा व्यायाम. पावसाळ्यात घराबाहेर जाऊन धावणं किंवा चालणं जमणार नाही अश्यावेळी पायऱ्या वरून खाली वर चालणं, धावणं हा एक बेस्ट पर्याय असू शकतो.  
 ३ ) सूर्यनमस्कार : कुठेही आणि कधीही करू शकता असा सरळ सोप्पा व्यायाम म्हणजे सूर्यनमस्कार. फक्त यासाठी थोडं लवकर उठून तुम्ही घरच्या घरी मोकळ्या जागेत सूर्यनमस्कार घालू शकता. यामुळे तुमच्या मनाला एक समाधान प्राप्त होतंच पण आपण फिट सुद्धा राहतो. 


  ४ ) लिफ्ट ने जाणं टाळा : ऑफिस असो किंवा घर तुमच्या कडे चालत जाण्याऐवजी लिफ्ट हा एक पर्याय असतो पण तुम्हाला जर चालण्याची सवय लावायची असेल तर ऑफिस आणि घरी लिफ्ट ने जाणं टाळलं पाहिजे. दिवसभरात चालून शारीरिक हालचाल करणं हा एक उत्तम पर्याय आहे. 
   ५ ) दोरी उड्या : चाला, धाव आणि सगळ्यात छान कुठेही दोरी उड्या मारा. दोरी उड्या मारून आपल्या संपूर्ण शरीराची हालचाल होते. पावसाळ्यात व्यायाम करण्यासाठी हा एक चांगला पर्याय नक्कीच ठरू शकतो. 


   ६ ) वॉक अँड टॉक : गप्पा मारणं कोणाला आवडत नाही. ऑफिस मध्ये दुपारच्या वेळी जेवून झाल्यावर एक फेरी मारून पुन्हा कामासाठी येऊ शकता. वॉक अँड टॉक हा एक व्यायामाचा भाग समजू शकता.

 
   बाकी तुम्ही जिम मध्ये जाऊन अनेक व्यायाम करा आणि हे साधे सोप्पे व्यायामाचे प्रकार करायला विसरू नका. या पावसाळ्यात तुम्ही अश्या तऱ्हेनं फिट राहू शकता. रोजच्या धकाधकीच्या जीवनात आपल्या फिटनेस साठी थोडा वेळ देऊन आपण फिटनेस जपायला हवा.

सौजन्य : @प्लॅनेट मराठी

Photocredits: Google Images

नुकतेच १० आणि १२ वी चे निकाल लागले असून आता या पुढे काय करावं हा प्रश्न सगळ्याचं विद्यार्थ्यांना आणि त्यांच्या पालकांना पडला आहे. तुम्ही बारावी नंतर अनेक प्रकारची क्षेत्र निवडू शकता आणि त्यात करियर घडवू शकता. मग तुम्हाला अगदीच तेच तेच शिक्षण न घेता काही तरी अनोख्या क्षेत्रात करिअर करण्याची हौस असेल तर आम्ही तुम्हाला काही अनोख्या क्षेत्राची माहिती देत आहोत.

१ ) ट्रॅव्हल आणि टुरिजम : नवीन भाषा शिकण्याची आणि फिरण्याची आवड असल्यास हे क्षेत्र तुमच्यासाठी बेस्ट करियर ठरू शकतं. नुसती फिरण्याची हौस असून उपयोग नाही रोज नव्याने इथे गोष्टी शिकवल्या जातात. फिरणं हा सुद्धा आपल्या अभ्यासाचा एक भाग या क्षेत्रामुळे होऊ शकतो. ट्रॅव्हल आणि टुरिजम करण्यासाठी तुम्हाला फिरण्याची आवड हवीच पण नवीन नवीन गोष्टी वाचण्याची आणि त्यांची अनुभूती घेऊन हे क्षेत्र करियरचा उत्तम पर्याय होऊ शकतो. 


२ ) पत्रकारिता : वाचन, लेखन आणि रोज हव्या तेवढ्या विषयावर सविस्तर चर्चा करण्याची संधी हे क्षेत्र तुम्हाला देत. पत्रकार होणं हे फार सोप्पं वाटत असेल तरी हे काही सोप्पं नाही आहे. बातम्याची अचूक मांडणी कशी करावी, सूत्रसंचालन कसं असावं, भाषेवरची पकड असल्यास पत्रकारिता हा पर्याय एकदम परफेक्ट आहे. 


३ ) इव्हेंट मॅनेजमेंट आणि पब्लिक रिलेशन : तुम्हाला जर इव्हेंट्स कलात्मक पध्दतीने करण्याची आवड असेल आणि समोरच्या व्यक्तीला तुमचं मत पटवून देण्याची कला असल्यास ही दोन्ही क्षेत्र करियरच्या दृष्टीने छान आहेत. इव्हेंटस करण्यासाठी काय काय नेमकं करावं लागतं यांचा सगळा अभ्यास इथे केला जातो. पब्लिक रिलेशन हे क्षेत्र हल्ली फार पुढे आहे त्यामुळे तुमच्याकडे बोलबच्चन पणा असल्यास हे क्षेत्र तुम्ही एक्सप्लोर करू शकता. पब्लिसिटी ची विविध बाजू उलगडण्यासाठी पब्लिक रिलेशन हा पर्याय करियर म्हणून उपलब्ध आहे.


४ ) फिल्म प्रोडक्शन आणि मॅनेजमेंट : चित्रपट क्षेत्रात फिल्म प्रोडक्शन हाऊस हा महत्वाचा भाग आहे. इथे कामाची विविध संधी उपलब्ध आहे. फिल्म प्रोडक्शन आणि मॅनेजमेंट हा अनोखं विश्व आहे. निर्मिती क्षेत्रात अनोख्या कामाची बाजू इथे शिकायला मिळते. 


५  ) स्पोर्ट्स मॅनेजमेंट : खेळाची आवड असल्यास तुम्हाला स्पोर्ट्स मॅनेजमेंट हा अनोखा पर्याय आहे. खेळ आणि त्यातले विविध प्रकार, यातलं कौशल्य इथे शिकायला मिळतात. खेळातलं व्यवस्थापन कश्या प्रकारे होतं हे शिकण्यासाठी स्पोर्ट्स मॅनेजमेंट हे फील्ड तुम्ही ट्राय करा. 

सौजन्य : @प्लॅनेट मराठी

जून उजाडला असून पावसाची अजून काही लक्षण दिसत नाही आहेत. गर्मी ने त्रस्त होऊन आपण या गर्मी पासून वाचण्यासाठी अनेक हटके पर्याय ट्राय करतो. खाण्यापिण्याचा बाबतीत सुद्धा “बीट द हीट” साठी अनेक चवदार आणि थंड पदार्थांची रेलचेल बघायला मिळते. मग अगदी थंड पेयापासून ते केक्स आणि पेस्ट्री पर्यंत असे चविष्ट कूल पर्याय आपल्याकडे आहेत.
 तुमची ही हीट कूल करण्यासाठी आम्ही काही हटके आणि कमालीचे पेस्ट्री चे विविध प्रकार घेऊन आलो आहोत. उन्हाळ्यात आपल्याला विशेष करून आंबा, फणस खायला मिळतात. सोबतीला पर्याय म्हणून आपल्याला सो कॉल्ड कूल फालुदा हा पर्याय सदैव उपलब्ध असतो. 

उन्हाळा खास करण्यासाठी पेस्ट्री मध्ये सीजनल स्पेशल म्हणून अजून एक पर्याय आहे फणस पेस्ट्री. हे ऐकल्यावर थोडं नवल वाटेल पण खायला एकदम चविष्ट आणि मस्त अशी ही पेस्ट्री. फणसाचे गरे, फ्रेश क्रीम आणि फणसाची एकदम बेस्ट चव या पेस्ट्री मध्ये चाखायला मिळते. 


फालुदा हा सगळ्यांचा आवडता आणि जिव्हाळ्याचा विषय. फालुदा खायला जेवढी मज्जा येते तेवढीच मज्जा तुम्हाला फालुदा पेस्ट्री चाखाताना येते. खूप सारे ड्रायफ्रुटस, शेवया, टूटी फ्रुटी, सब्जा आणि रंगीत दिसणारी अशी ही पेस्ट्री.. एवढी रंगीत पेस्ट्री बघून एकदम दिलखुश होऊन जातं तर खाऊन मन तृप्त होतं. 

हा उन्हाळा खास आणि गारेगार करण्यासाठी आपण आंब्याचे विविध प्रकार ट्राय केले असतील पण मँगो पेस्ट्री हा अनोखा पर्याय सुद्धा तुमची हीट कूल करू शकतो. फ्रेश क्रीम आणि मँगो पल्प चा गोडवा चाखण्यासाठी मँगो पेस्ट्री उत्तम. 

हे असे सीजन खास पदार्थ खाण्यासाठी सगळेच खवव्ये अश्या पदार्थाच्या शोधात असतात. कल्याण मधल्या “द केक बझ” मध्ये या अनोख्या पेस्ट्रींची चव तुम्हाला चाखायला मिळेल. मग हा उन्हाळा संपायच्या आधी एकदा नक्कीच या पेस्ट्रीची चव चाखायला विसरू नका. 

पक्ष्यांचा किलबिलाट, असंख्य  प्राणी, रंगबेरंगी पक्षी आणि गर्द झाडी हे वर्णन ऐकलं की डोळ्यासमोर निश्चित एखादं वनराई ने भरलेल्या जंगलाची प्रतिमा आपल्या डोळ्यासमोर उभी राहते.

आपल्याला जसं घर असतं तसंच घर प्राणी आणि पक्ष्यांसाठी का असू नये या विचाराला प्रेरित होऊन चिपळूण च्या शिरवली येथे एका अवलिया माणसाने तब्बल ४० एकर जागेत स्वतःच अस खाजगी जंगल संवर्धित केलंय.

“नंदू तांबे” या तरुणाने हे सुंदर अनोखं कमालीचं खासगी अभयारण्य उभं केलंय. नंदू तांबे यांनी इथे असंख्य विविध वृक्षांची लागवड केली आहे.

विविध पक्षी आणि प्राण्यांची सफर या जंगलात आपल्याला अनुभवायला मिळते. पक्षी निरीक्षण असो किंवा वाईल्ड लाईफ फोटोग्राफी यांची सुंदर दुनिया अनुभवायला तुम्ही ही जंगल सफारी करायला आवर्जून जा! 

हे समृद्ध जग अनुभवायला तुम्ही नंदू च्या या अफाट विश्वात रमून जायला चिपळूण मधल्या शिरवली ला नक्की भेट द्या….


नंदू तांबे यांनी हे अनोखं विश्व उभारून सगळ्यांसमोर एक आदर्श निर्माण केलाय! या अवलियाला पुढील वाटचाली साठी प्लॅनेट मराठी कडून खूप खूप शुभेच्छा!


प्लॅनेट मराठी आणि अक्षय बर्दापूरकर निर्मित “एबी आणि सीडी” या सिनेमातून “सायली संजीव” लवकरचं प्रेक्षकांच्या भेटीला.. 
“काही दिया परदेस”
ह्या मालिकेतून घराघरात ओळखली जाणारी “गौरी” म्हणजेच सायली संजीव.. 
छोट्या पडदा गाजवल्या नंतर लवकरचं मोठ्या पडद्यावर आपल्या अभिनयाची किमया दाखवायला सज्ज झालेली अभिनेत्री “सायली संजीव” हिच्याशी प्लॅनेट मराठी मॅगझीन च्या “स्टार ऑफ द वीक” च्या निमित्ताने केलेल्या दिलखुलास गप्पा…. 

  • नाव : सायली संजीव चांदसरकर 
  • वाढदिवस : ३१ जानेवारी १९९३
  •  जन्मठिकाण : धुळे
  • शिक्षण : Bachelor of Arts (B.A.) in Political Science

“अशोक मामांची मानलेली मुलगी” 
सगळ्यात मोठी गोष्ट अशी आहे की, ती एक आपण अफवा म्हणू शकतो, खूप लोकांना असं वाटतं की मी निवेदिता सराफ यांच्या सारखी दिसते तर लोकांना वाटतं मी त्यांचीच मुलगी आहे आणि मी अशोक सराफांच्या वाढदिवसाला सोशल मीडिया वर एक पोस्ट टाकली होती तर त्यात मी हॅप्पी बिर्थडे पप्पा! असं लिहलेलं. अशोक सराफ मला त्यांची मुलगी मानतात तर मी त्यांची मानलेली मुलगी आहे हे बऱ्याचं लोकांना माहीत नाही.  

“मी कधीच ब्रेक घेणार नाही, चित्रपट आणि वेब सिरीजच्या माध्यमातून भेटीला” 
आता अनेकांना माहीत नाही मी सध्या काय करतेय. प्रेक्षकांना मी बरेच दिवस दिसले नाही पण मी जेंव्हा मालिका करत होते तेंव्हा फार कमी काम करत होते पण आता मी फार कामात आहे. माझे ५ चित्रपट तयार आहेत ते प्रदर्शित होण्याची मी सुद्धा वाट बघत आहे. एक वेबसिरीज येत्या काही दिवसात येईल. त्या नंतर मी २ ते ३ चित्रपटाचं चित्रीकरण चालू होईल. सध्या मी प्लॅनेट मराठी आणि अक्षय बर्दापूरकर निर्मित, मिलिंद लेले दिग्दर्शित “एबी आणि सिडी” हा नवा चित्रपट करतेय. या सगळ्यामुळे लोकांना वाटतंय मी कुठेतरी ब्रेक घेतला आहे तर असं काही नसून मी कधीच ब्रेक घेणार नाही. मला काम करायला आवडतं. मी स्वतः या सगळ्या फिल्म्स कधी प्रदर्शित होणार आहेत यांची वाट बघतेय. 

“मला सुट्टी आवडत नाही, आवडीतून घडलेलं करिअर” 
मी अगदीच मध्यमवर्गीय कुटूंबातून आलेले आहे. माझ्या वडिलांना वाटत होतं मी वकील व्हावं तर हा हट्ट नव्हता पण त्यांची इच्छा होती. आठवी, नववी नंतर माझा एकंदरीत कल हा राजकीय अभ्यासाकडे होता. माझ्या घरात कोणी ही कलाकार किंवा राजकारणी नाही. पण मला ही दोन्ही क्षेत्र मनापासून आवडतात. या सगळ्यात मी एलएलबी साठी ऍडमिशन घेतलं, पण बीए नंतर मी एका नाटकात भाग घेतला तेंव्हा अभिनय ही आवड होती पण करियरच्या दृष्टीकोनातून कधी याकडे पाहिलं नव्हतं. एक एकांकिका केली आणि त्या कामासाठी मला अनेक पुरस्कार मिळाले तेंव्हा तिथे परीक्षक म्हणून “प्रवीण तरडे” होते त्यांनी मला सांगितलं “तू स्क्रीन वर छान दिसशील” तर आवड म्हणून हे करावं म्हणून मी या क्षेत्रात आले. ऑडिशन द्यायला लागले, पण पुढे काही होईना मग मग हे नको करायला असं वाटलं. आई बाबांच्या मनात इंडस्ट्री बद्दल काही गैरसमज होते. पण मग मला जाणवायला लागलं की अभिनय करून कामाचं समाधान मिळतंय. त्या काळात बाबांना हृदय विकारांचा झटका आला तेंव्हा एकदमचं दडपण आलं. घरी बाबा एकटे कमावणारे होते. अचानक या गोष्टी घडल्या आणि मग तेंव्हा मी ठरवलं की आपण अभिनय करावा आणि माझ्याकडे योगायोगाने “काहे दिया परदेस” ही मालिका आली. मग मी घरच्यांना वेळ देऊन ही मालिका केली. मालिका संपून अगदीच दोन दिवस आराम केला आणि तिसऱ्या दिवशी मी “मृण्मयी देशपांडे” सोबत चित्रपट करत होते. मला सुट्टी आवडत नाही, तर आज या गोष्टी मला जाणवतात की आपण कामाची ओढ असल्यामुळे इथे आहोत. 

“मी स्वतःला उत्तम अभिनेत्री समजत नाही, अनेक दिग्गज आदर्श”  मला अनेक लोक प्रेरणा देऊन जातात. त्यामुळे अशी लोकं या इंडस्ट्रीत फार आहेत. खूप लोकांचं काम आवडतं, कामाची पद्धत आवडते. सुबोध भावे हे या इंडस्ट्री मधले पहिले मित्र आहेत. ते मला फार जास्त साथ देतात, सल्ले देतात. ते ज्या पद्धतीने आज काम करतात, त्यांचा उत्साह हा दांडगा आहे. अशोक सराफ यांच्याकडे बघून खूप लोकं मोठी झाली आहेत. ते आदर्श आहेत पण माझ्यासाठी सगळंच आहेत. आमचं एक बाप लेकीचं अनोखं नात आहे. किती काम करावं, कसं करावं, कामातली अचूक वेळ साधून कसं उत्तम काम करावं हे त्यांच्याकडून शिकते आहे. मोहन जोशी आहेत जे म्हणतात की आता मी एवढचं काम करणार पण ते त्यांच्या चौपट काम करतात. शुभांगी गोखले आहे जी माझी आई आहे ती खूप लाड करते पण लाडापेक्षा कसं आणि किती काम करावं हे त्यांनी मला “काहे दिया परदेस” मध्ये शिकवलं. अगदी काम करताना उभं कस राहावं इथपासून, हातवारे कसे करावे हे त्यांनी शिकवलं आहे. मी अजून अभिनय शिकते आहे त्यामुळे मी स्वतःला उत्तम अभिनेत्री समजत नाही. 

“इंडस्ट्रीत काम करण्याचा चांगला अनुभव”
     या इंडस्ट्रीत मला पावलोपावली खूप चांगली लोकं भेटली आहेत. या बाबतीत मी स्वतःला फार नशीबवान समजते की उत्तम लोकांची साथ लाभली. कधीच वाईट अनुभव नाही आले. मला हिंदीत आणि मराठीत दोन्ही कडे सुंदर अनुभव आले आहेत.  

“प्रत्येक जण प्रतिस्पर्धी” मी कोणाला प्रतिस्पर्धी नाही मानत. प्रत्येकांची काम करण्याची पद्धत वेगळी आहे. मला जे काम मिळालं ते दुसऱ्या कोणाला मिळेल असं नाही होऊ शकत. स्पर्धा कशाची करावी हा सुद्धा एक प्रश्नच आहे. एकीकडे हल्ली सगळेच प्रतिस्पर्धी आहेत. खूप स्पर्धा वाढली आहे ही डोक्यात एक गोष्ट ठेऊन काम करावं लागतं.   

“घरच्यांचा खंबीर पाठींबा” 
झी आणि काहे दिया परदेस यांच्या पाठींब्यामुळे अनेक गोष्टी शक्य झाल्या. आई मालिका बघायची तिला हे आवडायचं पण मग म्हणून आपल्या मुली ने हे काम करावं असं तिला वाटायचं नाही. मग एका मालिकेमुळे त्यांना सुद्धा एक सेक्युरिटी आली. सेटवरच्या सगळ्या लोकांना आई बाबा भेटून गेले. घरच्यांना एका क्षणाला समजलं की आपली मुलगी जे काम करते आहे ते योग्य करतेय.

“फॅन्स च्या प्रेमाचा वर्षाव” 
  मला रोज I love you चे मेसेज येतात. मी काही नाही करू शकत. माझ्या फेसबूक आणि इंनस्टाग्राम च्या पोस्ट वर नेहमी love you मेसेजस् असतात. हे मला फार आवडतं. माझे फॅन्स सगळे प्रेम करणारे आहेत. ते माझ्या डोक्यात कधीच हवा जाऊ देत नाहीत. नेहमी आपण केलेल्या कामाची पोहचपावती ते या माध्यमातून देत असतात. 

“राजकीय आणि अभिनयात साथ देणारा साथीदार हवा” 
माझा एवढयात काही लग्नाचा प्लॅन नाही आहे. माझं स्वप्न आहे की मुंबईत स्वतःच घर झाल्याशिवाय लग्नाचा विचार करायचा नाही. मुलगा कसा असावा तर प्रत्येक मुलीला छान, देखणा, सुंदर, समजून घेऊन पाठींबा देणारा वगैरे हवा असतो तर नक्कीच या गोष्टी आहेत, पण माझं राजकीय आणि अभिनयातील करियर याला पाठींबा देणारा जोडीदार मला हवा आहे. मला राजकारणात काही तरी करायचंय तर अभिनय आणि राजकारण या दोन्ही गोष्टी सांभाळून मला यात साथ देणारा नवरा मला हवाय. 

“राजकारण आवडीचं” 
मी मनसेची उपाध्यक्ष आहे हे अनेक लोकांना माहीत आहे. मला राजकारणात नक्कीच काही तरी करायला आवडेल. भविष्यात सक्रिय राजकारणात पदार्पण करायला नक्कीच आवडेल कारण या क्षेत्रात येऊन समजासाठी काही तरी काम करून समाजात बदल घडवावे अस मला वाटतं. 

“एबी आणि सिडी चा अद्भुत योगायोग” 
या चित्रपटात काम करणं आणि यासाठी माझी निवड होणं हे सगळंच एवढं मजेशीर होत. मी नाशिक ला होते आणि मला भयंकर बातम्या बघायची सवय आहे तर तेंव्हा बातम्या बघताना फास्ट न्यूज मध्ये एक हेडलाईन पाहिली की “एबी आणि सिडी” या मराठी चित्रपटात “अमिताभ बच्चन” झळकणार! तेंव्हा मनात एक गोष्ट पटकन येऊन गेली यार असा एखादा चित्रपट करायला मिळायला हवा. त्याचं संध्याकाळी मला फोन आला की २०, २१ , २२ ला फ्री आहात का? तर मी त्यांना फिल्म च नाव विचारलं आणि ती फिल्म “एबी आणि सिडी” होती . मी कुठेतरी मनात एखादी गोष्ट आणली आणि ती सत्यात उतरणार यांचा आनंद झाला. एखादी गोष्ट मनापासून मागितली किंवा विचार केला की ती पूर्ण होतेच. तर हा एक अद्भुत योगायोग आहे माझ्यासाठी या फिल्म मध्ये काम करण्याचा. 

“राजकारण ते कलाकारण” 
अभिनयाच्या सोबतीने राजकारण, चित्रकला, फिरायला जाणे खूप आवडते.  कलात्मक गोष्टी करायला आवडतात. आयुष्यात ड्रीम टूर करण्याची इच्छा आहे.  

“कामाची गरज असल्यास बोल्ड सीन करेन” 
बोल्ड भूमिका करण्याची व्याख्या फार वेगळी आहे. नक्कीच मला बोल्ड भूमिका साकारायला आवडेल. पण जिथे बोल्ड भूमिका करायची गरज आहे अश्याच ठिकाणी ती मी करेन. उगाचं न्यूड सीन करायला नाही आवडणार. अगदीच जिथे बोल्ड भूमिका करण्याची गरज असेल तिथे काम करेन पण त्याला कारण असेल तरच हे काम करेन. 

“गोडसं तितकीच शॉर्ट टेम्पर” 
खऱ्या आयुष्यात मी फार मस्तीखोर, आगाऊ, डॅंबिस आहे. मी गोड आहे खरी असं लोक म्हणतात पण मी चटकन राग येणारी आहे. मला खोटं बोललेलं आवडतं नाही. उगाचं गोड गोड नाही बोलता येत, त्यामुळे मला खोट्या गोष्टी नाही आवडत. माझ्या आई बाबांमुळे माझ्यात गोडवा आलेला आहे असं वाटतं.  

“कास्टिंग काऊच चा अनुभव”  

कास्टिंग काऊच अजूनही चालतचं पण आता गेल्या काही दिवसात याचं प्रमाण कमी झालं आहे. मला वाईट अनुभव नाही आलेत पण दोन अडीच वर्षांपूर्वी मला एका हिंदी फिल्म साठी काम करण्याचा वेळी कास्टिंग काऊच चा अनुभव आला. त्यासाठी मी नकार दिला. मला मराठी इंडस्ट्रीत कास्टिंग काऊच एवढ्या प्रमाणात होतं असेल असं वाटत नाही. सध्या #MeToo मुळे दोन्ही इंडस्ट्रीत दहशत आहे. आपण कसे आहोत यावर समोरची व्यक्ती आपल्यासोबत वागते. यासाठी कोणा एका व्यक्तीला बोलणं फार चुकीचं आहे. 

अश्या पाच गोष्टी ज्या शिवाय तू राहू शकत नाहीस? 
टीव्ही, चहा सोबत बातम्या, फोन, पैशाचं पाकीट. 

रॅपिड फायर….हे कि ते…. 

  • आवडता अभिनेता : ऋषी सक्सेना, सचिन देशपांडे, ललित प्रभाकर, अशोक सराफ – अशोक सराफ
    आवडती अभिनेत्री : शुभांगी गोखले, हृता दुर्गुळे, मृण्मयी देशपांडे – शुभांगी गोखले  
  • मालिका, चित्रपट की जाहिरात ? : मालिका
  • आवडत सोशल मीडिया : फेसबूक, इंस्टाग्राम, ट्विटर ? – इंस्टाग्राम
  • मुंबई की नाशिक ? : मुंबई 
  • काहे दिया परदेस की परफेक्ट पती ? – काहे दिया परदेस

 प्लॅनेट मराठी मॅगझीन तर्फे “सायली संजीव” ह्या बहुगुणी आणि निरागस सुंदर अभिनेत्रीला भावी आयुष्यासाठी खूप साऱ्या शुभेच्छा! 

“मालिका तसेच चित्रपट माध्यमातून अभिनयाच्या सोबतीने पटकथाकार म्हणून नावारूपास येऊन मराठी इंडस्ट्रीत स्वतःची ओळख निर्माण करणारा अभिनेता आणि लेखक तेजपाल वाघ”. 
अभिनय आणि लेखन करताना स्वतःची आवड म्हणून निसर्ग संवर्धनासाठी तो प्रयत्न करतो आहे. 
“लागीर झालं जी” चा क्रेएटीव्ह हेड “तेजपाल वाघ” बद्दल काही खास गोष्टी जाणून घेऊ या प्लॅनेट मराठी मॅगझिनच्या “स्टार ऑफ द वीक” मधून….

संपूर्ण नाव : तेजपाल जयंत वाघ 
जन्मठिकाण :  सातारा 
वाढदिवस  : २९ ऑक्टोबर 
शिक्षण   : एमएसी (MSC), (झुलॉजी, Zoology) आणि बीएड. 


“आणि माझ्यातला वास्तववादी लेखक घडत गेला” 
      मला मुळात याच क्षेत्रात काम करायचं होतं मग ते अगदी स्पॉट बॉय च काम असतं तरी चाललं असतं. लहानपणी मला कोणी प्रश्न विचारला की मोठा होऊन काय व्हायचंय तेंव्हा उत्तर हेच असायचं की “मला सगळंच व्हायचंय” तर सगळंच कुणाला होता येतं तर ते एका अभिनेत्याला होता येतं. तो अभिनय करताना विविध भूमिका बजावत असतो. मग तो डॉक्टर असतो, इंजिनियर असतो. हे माझं चौथीतलं उत्तर होत की मला सगळंच व्हायचंय. अभिनेता म्हणून मी कितपत यशस्वी झालो माहीत नाही पण अभिनय ही फक्त आवड आहे. व्यवसाय म्हणून आपण काय करावं तर आपल्याकडे लिखाणाचं अंग आहे जे महाराष्ट्राचा सुपरस्टार ला आल्यावर समजलं. सचिन मोटे, सचिन गोस्वामी या लोकांमुळे लिखाणाच्या क्षेत्रात नावारूपाला आलो. सचिन मोटे यांच्या मुळे मी लेखन, पटकथा या क्षेत्राकडे वळलो आणि मग त्यांच्या सोबत राहून पटकथा कश्या लिहायच्या, इव्हेंट्स कसे लिहायचे हे शिकत गेलो आणि मग असं वाटलं की शब्दबंबाळ वगैरे लिहिणारा लेखक नाही. मी माझ्या आजूबाजूला हे दिसत ते कागदावर लिहिणारा माणूस आहे. तर स्क्रीन प्ले राईटर (पटकथाकार) चा प्रवास असा घडला आहे. जे आपल्या आजूबाजूला घडतंय ते कागदावर मांडून ते पडद्यावर उमटवण्यासाठी एक माध्यम असतं तर हे माध्यम लेखकाच्या रूपाने समोर येतं. मी जे काही गावाकडचे अनुभव घेतो ते कागदावर आलं पाहिजे कारण जे कागदावर येणार तेच पडद्यावर उमटणार. अश्या तऱ्हेनं हा पटकथाकार म्हणून प्रवास सुरु झाला. 

 “क्रेऐटिव्ह हेड म्हणजे…” 
क्रेऐटिव्ह हेड म्हणजे एखाद्या लग्नात मुलीचा मामा जी भूमिका बजावतो तो एक कार्यवाहक असतो. मुळात त्याच्यावर खूप जवाबदारी असते. मुलीला मंडपात घेऊन येण्यापासून ते थेट लोकांच्या पाहुणचारा पर्यंत अशी सगळी मल्टिटास्किंग भूमिका एखादा क्रेऐटिव्ह हेड बजावतो. तो त्याच्या सगळ्याच भूमिका अगदी कल्पकतेने बजावत असतो. कोणाला ही न दुखावता सगळी कामं करावी लागतात. कलाकार नेमकं कसं काम करतात, जो काही कन्टेन्ट आहे तो दिग्दर्शक कसा पार पाडतो, सगळं काम झाल्यावर पुन्हा एकदा एक शेवटची नजर त्यावरून फिरवून सगळी कामं चोखपणे पार पाडण्याची जवाबदारी हा क्रेऐटिव्ह हेड करत असतो. “लागींर झालं जी” चा प्रत्येक भाग मी ३ ते ४  वेळा बघतो. तर अशी अनेक काम करून क्रेऐटिव्ह हेड आपली भूमिका बजावत असतो. 


“माझ्यासाठी लिखाण म्हणजे जे लोकांनी पाहिलं नाही ते” 
मुळात असं लिहिलं गेलं पाहिजे जे लोकांनी या आधी कधी पाहिलं नसेल अश्या गोष्टी लिहिल्या पाहिजे. जे आपल्या आजूबाजूला पाहतो पण आपण त्या गोष्टीचा विचार कधी करत नाही पण अनेकदा आपल्या बघण्याचा दृष्टिकोन बदलून काही रोजच्या आपल्या बाजूला घडणाऱ्या गोष्टी पडद्यावर उमटल्या तर या विचाराने लिहिलं जात. माझ्यासाठी लिखाण म्हणजे जे लोकांनी पाहिलं नाही ते लोकांना दाखवून त्यांच्या पर्यंत पोहचवावं. माझं काम एखाद्या शेफ सारखं आहे की प्रत्येकाला काही तरी वेगळं आवडत. जो वेगळेपणा आहे तो लोकांना देण्याचा माझा प्रामाणिक प्रयत्न असतो. आजवर आपण अनेक सामूहिक विवाह पाहिले पण हेच मालिकेत कधी दाखवलं नाही गेलं तर ते आम्ही मालिकेच्या माध्यमातून लोकांना दाखवलं. आजवर एखाद्या फौजीची प्रेमकहाणी कोणी दाखवली नाही तर अश्या काही गोष्टी लोकांना दाखवायला मज्जा येते. यातलं वेगळेपण लोकांनी बघावं हाच प्रयत्न असतो. मला कथेतील बारकावे टिपायला आवडतात.


“व्यक्त व्हायचं होत म्हणून लेखक झालो” 
लेखन सुरू करावं असं वाटलं नाही कधी. मी कॉलेज मध्ये असताना “वीर झुंजले साथ” नावाची एकांकिका लिहिली आणि त्याचं कौतुक झालं. त्यानंतर मी “महाराष्ट्राचा सुपरस्टार” साठी पटकथा लिहायला लागलो आणि मग मी अनेक विषय, कल्पना सुचवत राहिलो. मग सचिन मोटे यांनी यात मार्गदर्शन केलं की कोणत्या पद्धतीने लिहावं , लिहिण्यातले बारकावे टिपत राहिलो आणि लिहीत राहिलो. मग त्यानंतर मी अनेक स्क्रीन प्ले वाचले, ते कसे लिहितात यावर थोडंफार वाचन केलं मग त्यातून टेक्निकली कसं लिहिलं जात याचा उलगडा होत गेला. पण माझ्यामते टेक्निकली कथा किंवा चित्रपट कसा लिहितात या पेक्षा आपल्याला ज्या गोष्टी मनाला भावतात त्यातून आपण कसे व्यक्त होतो. हे जे व्यक्त होणं आहे यातून माझ्यातला लेखक घडत गेला. मला व्यक्त व्हायचं होत म्हणून मी लेखक झालो असं मला वाटतं. 


“लेखकांना योग्य मानधन द्यावं” 
लेखक म्हणून मराठी इंडस्ट्रीत हाच बदल व्हायला हवा की लेखकांना भरपूर मानधन मिळालं पाहिजे. आपल्याकडे घरी जशी आईला वागणूक दिली जाते तशी वागणूक कुठेतरी लेखकांना दिली जाते. लेखकांची किंमत रहात नाही. कुठला ही चित्रपट कथेच्या जोरावर निर्माण होतो. लेखकाच्या मनात पहिल्यांदा कथेची गर्भधारणा होते आणि एवढं सगळं करून लेखकांना आपल्या इंडस्ट्रीत गृहीत धरलं जात. लेखक हा मुखदुर्बल असतो कारण पैसे वाढवून मागितले की आपल्याकडे बजेट बद्दल बोललं जातं मग बजेट नसतं पण आपण असा विचार करतो की यार आपण हा चित्रपट करू आपल्यामुळे बाकी १०० लोकांना रोजगार मिळेल पण याचा विचार निर्माते करत नाहीत. निर्माता खूप मानधन घेतो पण त्यातले फार कमी पैसे हे लेखकांना दिले जातात. मराठी इंडस्ट्रीत असे अनेक लेखक आहे जे खूप उत्तम कथा लिहून पैसे घेतात आणि त्यांना योग्य रक्कम दिली जाते. मराठी इंडस्ट्रीत बजेट ची समस्या आहे तर माझ्यामते जेवढं बजेट आहे त्यांची किमान ३ ते ४ टक्के पैसे लेखकांना मिळावेत.


“प्राणीप्रेमी आणि बरंच काही” 
मी खूप जास्त डिस्कवरी चॅनल बघायचो. मला असं कायम वाटायचं की मी असं काहीतरी साप पकडताना विडिओ काढून टाकावा, कुठेतरी या दगडा खाली काय हे बघावं. मी “वाई” या गावात राहिलेलो आहे त्यामुळे कृष्णा नदी त्याचा आजूबाजूचा परीसर पक्षी, मासे पडकणे असे सगळे लहानपणी चे उद्योग असायचे. एकदा एक घुबड ज्याला इजा झाली होती तर ते माझ्याकडे ३ महिने होतं. एकदा घार कोलमडून पडली होती तिच्यावर उपचार करून ती जवळपास सव्वा महिना माझ्याकडे होती. अनेक साप आले आमच्या वाई मध्ये तेंव्हा एवढं प्रबोधन नव्हतं मग त्यावेळी आम्ही काही मंडळी साप पकडून पाचगणी च्या घाटात सोडून यायचो तिथून मला प्राण्यांची आवड निर्माण झाली. मला जंगली प्राण्यांची फार आवड आहे. मला पाळीव प्राण्यांची एवढी कणव नाही. आपली जी नैसर्गिक समृद्धी आहे ती फार जपायला हवी तिचं संवर्धन करायला हवं असं मला वाटतं. 


“कलाकारांनी राजकारणात यायला पाहिजे”
 
मला नक्कीच राजकारणात पदार्पण करायला आवडेल कारण राजकारणात काही उत्तम लोकांची गरज आहे. मला असं वाटतं की डॉ. अमोल कोल्हे यांच्या सारख्या हुशार आणि शिव अभ्यासक अभिनेता आज खासदार आहे त्यांच्यावर खूप चांगल्या आणि उत्तम रीतीने संस्कार झालेत. एक कलाकार असल्याने कुठेतरी त्यांच्या विचारातील कल्पकता ही राजकारणात उतरू शकते. कलाकार मंडळीनी राजकारणात यायला पाहिजे कारण त्यांच्या डोक्यात विचार करण्याची अफाट शक्ती असते. राजकारण किती वेगळ्या पद्धतीने मांडू शकतो हा विचार करून कलाकारांनी राजकारणात यावं. आपल्याकडे का एखादा चित्रकार हा वनमंत्री नाही आहे. जर तो वनमंत्री चित्रकार असेल तर तो ही भूमी हिरवीगार करेल. तर आपल्याकडे अशी लोकं समोर येत नाहीत. दाक्षिणात्य राजकारणात या गोष्टी घडतात तिकडे अनेक कलाकार, लेखक हे मंत्री आहेत तर अश्या पद्धतीचं राजकारण आपल्याकडे नाही आहे. मुळात आपल्याकडे राजकारण म्हणजे वाईट हा एक दृष्टीकोन झाला आहे तर मग यामुळे चांगली लोकं आपल्या राजकारणात येत नाही. आपल्याकडे हे राजकारण बदलत चाललंय. चांगली लोक आहेत पण कल्पकता असलेली लोकं यायला हवी. विकासाच्या दृष्टीने बदल व्हावते असं मला वाटतं. त्या मातीमधला माणूस हा लोकांशी राजकारणातून जोडला गेला पाहिजे. मला राजकारणात सहभाग घ्यायला नक्की आवडेल आणि मी यात सक्रिय सहभागी होईन.


“तर लेखक झालो नसतो…” 
माझ्या या प्रवासात अश्या या दोन व्यक्ती भेटल्या त्या होत्या सचिन मोटे आणि अश्विन कुमार पाटील ज्यांच्या मुळे माझ्या करियरची दिशा घडली. अश्विन कुमार पाटील हे महाराष्ट्राचे सुपरस्टार या शो चे कार्यकारी निर्माते होते आणि सचिन मोटे ते तिकडचे लेखक होते या दोघांनी मला बळजबरीने “फु बाई फु” ला लिही असं सांगितलं आणि पुरस्कार सोहळ्यांना सचिन मोटे ना असिस्टंट म्हणून काम कर असं अश्विन पाटील यांनी सांगितलं आणि मग मी या क्षेत्रात आलो. नाही तर मी आज लेखक नसतो कुठेतरी अभिनयासाठी इंडस्ट्रीत धडपड  केली असती. या दोघांमुळे लिखाणाकडे  वळलो.


“गंमत एका किस्स्याची” 
असे आठवणींमधले खूप किस्से आहेत. पण लागींर  झालं जी लिहिताना असे अनेक किस्से आहेत जे मी अनुभवले आहेत. या मालिकेत राहुल्या ला शीतल आवडत असते पण मग राहुल्याला मदत करायला मध्ये अजिंक्य जातो आणि मग त्यांची प्रेम कहाणी सुरू होते तर हा असा अनुभव मी माझ्या वैयक्तिक आयुष्यात घेतला आहे. माझ्या मित्रा सोबत असा किस्सा झाला होता आणि हा किस्सा मालिकेत वापरताना फार मजेशीर वाटलं या सारखे असंख्य किस्से आहेत जे लिहिताना घडत असतात. 
“आवडत्या कलाकारांकडून कौतुक” 
   फॅन मोमेंट असे पटकन नाही सांगता येणार मी महाराष्ट्राचा सुपरस्टार हा शो करत होतो तेंव्हा एक मुलगी आली होती अगदी थरथरत कापत होती ती आली तिने मला माझं काम फार आवडत असं सांगितलं पण मला एक आठवण सांगावीशी वाटते की आपल्याला जी व्यक्ती आवडते आणि त्या व्यक्ती कडून आपल्या कामाचं कौतुक ऐकण्याची संधी मला मिळाली तर हे फार भारी होतं. मी मधल्या काळात “चला हवा येऊ द्या” साठी काम करत होतो तेव्हा मी एका कार्यक्रमाच्या निमित्ताने वैदेही परशुरामी ला भेटलो तेंव्हा तिने माझ्या कामाचं कौतुक केलं तू छान लिहितोस अस सांगितलं तर माझ्यासाठी तो क्षण मस्त होता. आपल्याला जिचं काम आवडत ती व्यक्ती येऊन आपल्या कामाचं कौतुक करते तर हे छान होत. तसचं  गावातल्या एका मुलीने मला फोन करून सांगितलं होतं की सर मी आर्मी मधल्या मुलांसोबत लग्न करते आहे मालिका बघून तिने हा निर्णय घेतला होता. काही कारणामुळे मला लग्नाला जायला नाही जमलं पण अश्या कामाच्या पोचपावत्या मिळणं फार भारी असतं. तर ही एक फॅन मोमेंट सांगू शकतो.
“मेकअप” मध्ये रिंकू राजगुरू सोबत अभिनेत्याची भूमिका बजावणार… 
अभिनेता म्हणून मी एक “मेकअप” नावाचा आगामी चित्रपट करतो आहे. रिंकू राजगुरू आणि चिन्मय उदगीरकर हे प्रमुख भुमिकेत आहेत. ह्या चित्रपटात माझा एक मस्त रोल आहे. सिनेमाचे दिग्दर्शक गणेश पंडित यांना मी अभिनय करतो हे ठाऊक होतं म्हणून त्यांनी मला ही एक संधी दिली आहे. रिंकू राजगुरू सोबत काम करताना धम्माल आली तर आमची अशी मस्त केमिस्ट्री या चित्रपटातून बघायला मिळणार आहे. लेखक म्हणून मी २ चित्रपट लिहितोय ते काय आहेत हे लवकरचं समजेल.


रॅपिड फायर….


आवडता अभिनेता – निखिल चव्हाण, अभिजीत खांडकेकर, रितेश देशमुख, ललित प्रभाकर : ललित प्रभाकर 
आवडती अभिनेत्री – श्वेता शिंदे, नेहा महाजन, अनिता दाते, शिवानी बावकर : अनिता दाते  
लेखन, अभिनय, सूत्रसंचालन : लेखन 
चित्रपट, नाटक, मालिका कि रिअलिटी शो : मालिका 
सगळ्यात जास्त वापरलं जाणारं सोशल मीडिया…फेसबुक, इंस्टाग्राम : इंस्टाग्राम

बहुगुणी अभिनेता तसेच लेखक “तेजपाल वाघ” ला प्लॅनेट मराठी मॅगझीन च्या संपूर्ण टीम तर्फे भावी आयुष्यासाठी खूप शुभेच्छा! 

संपूर्ण नाव : तितिक्षा सुरेश तावडे
वाढदिवस : ३ जुलै १९९०
जन्मठिकाण : डोंबिवली
शिक्षण : हॉटेल मॅनेजमेंट 


“सरस्वती” ते “तू अशी जवळी रहा” अश्या मालिकांमधून आपल्या भेटीला आलेली नवखी अभिनेत्री. 
अभिनयाच्या सोबतीने कुकिंग आणि क्रिकेट अश्या भिन्न आवडी जपणारी क्रिकेट फॅन आणि प्लेयर “तितीक्षा तावडे” सोबत प्लॅनेट मराठी मॅगझीनच्या “स्टार ऑफ द वीक” निमित्त केलेल्या काही खास गप्पा. 

“अनपेक्षित प्रवास”
    हा प्रवास माझ्यासाठी फार अनपेक्षित होता. कारण जेंव्हा मी हॉटेल मॅनेजमेंट केलं तेव्हा असं कुठेही मनात नव्हतं कि मला अभिनेत्री व्हायचंय. मी त्यानंतर २ वर्ष नोकरी केली आणि तेव्हा माझी बहीण [खुशबू तावडे]  अभिनेत्री झाली होती मग तिच्याकडे बघून मला असं वाटायचं अरे हि काही तरी वेगळं करतेय आणि मग तेंव्हा मला असं वाटलं कि असं काहीतरी वेगळं करूया. यात किती प्रसिद्धी आणि बाकी गोष्टी मिळतात. लोकं आपल्याला अभिनेत्री म्हणून ओळखतात. जेंव्हा आम्ही सगळे कुठे घरच्या समारंभांना जायचो तेंव्हा तिच्याकडे  फार खास लक्ष दिल जायचं. मग मला वाटायचं यार आपण का नाही??? म्हंटल आपण कुठेतरी एक प्रयत्न करून बघू या. मग मी नोकरी सोडली आणि ऑडिशन द्यायला सुरुवात केली. मग नशिबाने एक एक गोष्टी आपसूक घडत गेल्या आणि त्यामुळे आज या क्षेत्रात आहे. 

“क्रिकेट प्रेमी : क्रिकेटरची भूमिका करायला आवडेल”
प्रत्येक क्रिकेटची मॅच नाही बघू शकत पण आमच्या घरात एक रीत आहे कि एखादा क्रिकेट सामना तरी बघावा. यावर्षी आयपीयल मुंबईत होत्या. आम्ही सगळे सहकुटूंब न चुकता क्रिकेट बघायला वानखेडेला जातो. या व्यतिरिक्त सेटवर कधीकधी खेळणं होत, मोकळ्या वेळेत आम्ही सगळे कलाकार क्रिकेट खेळतो. बॅट – बॉल नसला तरी सेटवरच्या प्रॉपर्टीस खोटी फळं, किंवा भिंतीला लावलेल्या फ्रेम्स, शोपीस तर अश्या गोष्टीचा वापर आम्ही स्टंप्स, बॅट बनवून आम्ही क्रिकेट खेळलोय. आधी सारखं फार क्रिकेट खेळायला नाही जमत पण माझ्या नशिबाने मला भविष्यात क्रिकेटर ची भूमिका मिळावी तर मला ती करायला नक्कीचं आवडेल.


“जादुई प्रवास” 
मला माझ्या या प्रवासाबद्दल फार आश्चर्य वाटतं. जेंव्हा “सरस्वती” मालिका मिळाली तेव्हा मला खरंच वाटत नव्हतं कि मी एका लीड रोल साठी सक्षम आहे. कारण मला काहीच यायचं नाही. त्यात मला एका गावठी मुलीची भूमिका साकारायची होती तर हे कुठेतरी आव्हानात्मक होतं. मला आदल्या रात्री असं फार वाटतं होत कि मला उद्या सेटवरून काढून टाकतील कारण मला एवढ्या लोकांसमोर बोलता येणार नाही. ऑडिशन काय एका बंद खोलीत दिली जाते. पण चारचौघात मला काहीच करता येणार नाही. पण माहित नाही कसं काहीतरी घडलं आणि मी अगदी सहजरित्या अभिनय करायला लागले. मला दिग्दर्शक फार चांगले मिळाले आणि बाकी सहकलाकार फार समजून घेणारे होते त्यामुळे त्यांच्या अनुभवातून मी शिकत होते. मग दुर्गा चा डबल रोल करायला मिळाला. मग त्यात मला दुबई ला जायला मिळालं. कुठेतरी छोटी स्वप्नं बघून हा प्रवास एवढा मोठा होईल हे कधीच वाटलं नव्हतं. एकदम जादुई प्रवास आहे हा. त्या आधी “कन्यादान” मालिकेत अगदी छोटा रोल केला होता. “सरस्वती” मालिका अडीच वर्ष चालली मग त्या नंतर मी थोडा ब्रेक घेऊन फिरायला गेले. तिकडून आल्यावर मला कन्यादानच्या निर्मात्यांचा फोन आला कि आमचा एक शो येतोय तुला करायला आवडेल का? माझ्यासाठी हे फार अद्भुत होत कि ज्यांच्याकडे मी माझ्या करियर ची सुरुवात केली  त्यांच्याकडून आज मला मुख्य भूमिकेसाठी फोन येतोय. एकंदरीत माझ्यासाठी हा जादुई प्रवास आहे. इथला प्रत्येक क्षण मी एन्जॉय करतेय आणि जगतेय. 

“लवकरच आम्ही बहिणी सोबत काम करू” 
नक्कीच आम्ही दोघी एकत्र काम करू. आमचे या दृष्टीने प्लॅन्स चालू आहेत. सध्या डिजिटल मीडिया एवढं कमालीचं माध्यम झालंय. इन्स्टाग्राम हे खूप जास्त पॉवर फुल नेटवर्किंग आहे की यातून फॅन्स आम्हाला नेहमी सांगत असतात की तुम्हाला दोघींना एकत्र बघायचंय. तर यासाठी आम्ही दोघी प्लॅनिंग करतोय तर लवकरचं आम्ही दोघी काहीतरी नवीन घेऊन प्रेक्षकांच्या भेटीला येऊ. 


“लाडकी बहिण : अनोखी केमिस्ट्री” 
आम्ही दोघी बहिणींपेक्षा जवळच्या मैत्रिणी आहोत. आमचं गिफ्ट शॉप आहे. त्यामुळे आई बाबा दोघे सुद्धा तिकडे कामात असायचे मग अश्या वेळी माझी बहीण माझ्या सोबत असायची. ती लहानपणा पासून आज पर्यंत माझ्या आयुष्यात माझ्या आई बाबांची भूमिका बजावत आहे. आज सुद्धा ती तेवढीच काळजी घेते. आता तिचं लग्न झालंय तरीही आम्ही नेहमी एकमेकींच्या सोबत असतो. ती एकदम आई सारखी वागते. सकाळी शूट ला जाताना माझ्यासाठी डब्बा तयार असतो. रात्री घरी आले की जेवण ती माझ्यासाठी बनवते. तर हे कुठेच बदललं नाही आहे. कधीकधी भावंडांमध्ये भांडण होतात पण आम्ही एका क्षेत्रात असून आम्ही कधीचं कोणत्या गोष्टीसाठी आजवर भांडलो नाही आहोत. आम्ही न बोलता सुद्धा खूप बोलू शकतो.
“कुकिंग स्ट्रेस बस्टर” 
  कुकिंग माझ्यासाठी स्ट्रेस बस्टर आहे. मला स्वयंपाक करायला खूप आवडतो. वेळ मिळाला की माझा संपूर्ण वेळ कुकिंग साठी देते. फक्त मग त्यावेळी मला माझ्या कामात कोणी लुडबुड केलेली आवडत नाही. शूट मुळे फार कमी वेळ कुकिंग साठी दिला जातो पण कधी माझा उशिरा कॉल टाइम असेल तेंव्हा मी काहीतरी बनवून नेते. घरी खुशबू आणि संग्राम च उशिरा पॅकअप असल्यास मी त्यांच्यासाठी जेवण बनवते. 
“अश्या पाच गोष्टी त्या शिवाय राहू शकत नाही” 
पहिली गोष्ट : घरच्यांशी बोलल्या शिवाय राहू शकत नाही. दिवसातून एकदा तरी घरी फोन करतेयं. त्याशिवाय माझा दिवस संपत नाही. दुसरी गोष्ट : कामाशिवाय नाही राहू शकत. मला सुट्टी असली की करमत नाही.तिसरी गोष्ट : पुस्तकांशिवाय मी जगू शकत नाही. मला वाचायला आवडत त्यामुळे पुस्तक हवंच.चौथी गोष्ट : पूजा करून दिवसांची सुरुवात करते.पाचवी गोष्ट : फिरण्या शिवाय मी राहू शकत नाही. कामातून वेळ काढून अगदी जवळच्या ठिकाणी फिरून येते. 
“फडके रोड, दिवाळी पहाट आणि बरंच काही” 
डोंबिवली म्हंटलं की फडके रोड आठवतो तिकडे दिवाळी पहाट ला अगदी सगळेच मस्त तयार होऊन येतात. मित्र मैत्रिणींना भेटतात. तर झालं असं की मी सुरुवातीला क्रिकेट खेळायचे तर मी एकदम टॉम बॉय होते तर ते साडी नेसणं काही मला जमायचं नाही माझ्या सगळ्या मैत्रिणी जायच्या तर मी तिकडे जाणं टाळायचे तर सुरुवातीला मी एक वर्ष सुद्धा तिकडे गेले नाही. नंतर मी शिक्षणासाठी गोव्याला गेले आणि तिकडून आल्यावर जवळपास २० वर्ष डोंबिवलीत राहून मी २० वर्षांनी मी त्या दिवाळी पहाट ला गेले. त्यानंतर मला जाणवलं की यार आपण २० वर्ष काय मिस केलंय. तर या गोष्टीच कुठेतरी वाईट वाटत पण मला नशिबाने दर पाडव्याला, दिवाळी पहाट ला चॅनेल कडून तिकडे जाण्याची संधी मिळते मग आता ही फार वेगळी  भावना आहे की आता लोकं आपल्याला बघायला येतात. डोंबिवली ने माझ्यावर फार प्रेम केलंय आणि आता ते मी अनुभवते आहे. 

“रेस्टॉरंट उघडलं असतं” 

अभिनेत्री नसते तर मी रेस्टॉरंट चालू केलं असतं. मी आणि माझ्या बहिणेने आम्ही दोघींनी हॉटेल मॅनेजमेंट केलंय तर आम्ही दोघींनाही कुकिंग, कॅफे कल्चर खूप आवडतं. तर आम्ही रेस्टॉरंट चालू केलं असत. आणि हा व्यवसाय केला असता.

“प्लस आणि वीक पॉईंट” 
प्लस पॉईंट हाच की मी कोणावर ही खूप प्रेम करू शकते. मी मोजून मारून प्रेम नाही करत. प्रेमाला काही मर्यादा नाही. वीक पॉईंट सुद्धा हाच आहे की आपण एखाद्यावर प्रेम केलं आणि कुठेतरी काही घडलं किंवा कोणी काही बोललं तर ते आपल्या फार मनाला लागतं. 

“सारासार विचार करून इंडस्ट्रीत निर्णय घेतले जावे” 
आपल्या मराठी इंडस्ट्रीत अभिनयाला फार प्राधान्य दिलं जातं ही एक फार चांगली गोष्ट आहे, हे मी अनुभवलंय. जेंव्हा मी इंडस्ट्रीत आले तेव्हा मला असं वाटलं की इथे फक्त स्वभाव आणि दिसण्यावर गोष्टी बघितल्या जातात पण माझ्या कामाचं कौतुक केलं गेलं तर इथे कामाला प्राधान्य दिलं जातं. हल्लीच्या काही घटना बघितल्या गेल्या तर प्रत्येक कामाच्या दोन बाजू असतात तर आपण त्या दोन्ही समजून घेतल्या पाहिजेत. पण आजही लुक्स वरून किंवा शेवटच्या क्षणाला कोणालाही तडकाफडकी काढून टाकणं हा प्रकार फार विचित्र आहे. कारण अभिनय हे असं क्षेत्र आहे जे विश्वासावर चालतं. इथे कौतुक होतचं पण कधीकधी आपल्या चुका सुद्धा दाखवल्या जातात. पण एखाद्या कलाकाराला काढून टाकण्या अगोदर त्याला त्याची पूर्वसूचना दिली जावी. कास्टिंग च्या वेळी हा विचार केला तर ऐनवेळी काढून टाकल्यास त्या कलाकाराला मानसिक धक्का नाही बसणार. अभिनयाचा आत्मविश्वास एकदा गमावला की पुन्हा कॅमेरा समोर उभं राहणं कठीण जातं तर आपल्या इंडस्ट्रीत या गोष्टीचा विचार केला जावा असं मला वाटतं. 

रॅपिड फायर ….

  • आवडत अभिनेता : संग्राम साळवी, सिद्धार्थ बोडके – संग्राम साळवी 
  • आवडती अभिनेत्री : खुशबू तावडे, गौरी नलावडे, भाग्यश्री लिमये – खुशबू तावडे
  • अभिनय, स्पोर्ट्स, कुकिंग – अभिनय
  • आवडतं सोशल मिडिया : फेसबुक, इंन्स्टाग्राम – इंन्स्टाग्राम

बहुगुणी अभिनेत्री “तितिक्षा तावडे” ला प्लॅनेट मराठी मॅगझीन तर्फे भावी आयुष्यासाठी खूप साऱ्या शुभेच्छा! 

It was a sultry morning when AB, the Big B of Bollywood entered premises of location where the shoot for forthcoming Marathi film “AB aani CD” was going on.

PLANET MARATHI debut production “AB aani CD” is a light family drama reflecting issues of family and society. Planet Marathi after series of shows, programs on its digital platform and then starting the STAR OF THE WEEK series on its e magazine , now enters the field of Marathi films with an urge and wish to create movies that shall reach masses in single screens as well as multiplexes.

Planet Marathi’s head Akshay Bardapurkar has always moved forth with new ideas and newer ways to bring Marathi culture to limelight through Arts, Entertainment, Politics and other facets of society.

When awarded the most Popular Brand in Digital ( StartUp Category) of Maharastra,by ArthSanket few days ago at the MAHABRAND event , he shared his aim to spread the brand s name in market and enter the IPO soon .

To all of us, who have grown up seeing Amitabh Bachchan’s movies since childhood, he is a legend , a hero in all respects.

On the sets of AB aani CD , which is being directed by Mr. Milind Lele and has a strong starcast of Marathi actors like Vikram Gokhale, Subodh Bhave , and renowned ones likes Sayali Sanjeev, Akshay Tanksale ,Seema Deshmukh, Sharvar Lohokare, Lokesh Gupte, Sagar Talshikar and many more, the first schedule was a wonderfully power packed event.

With presence of Amitabh ji it added more spice,more life to the shoot,while everyone tried to glimpse their hero and many trying to barge to reach near him.

It was amazing to see Sr.Bachchan with so much of focus and energy on the sets. Many of us were ashamed to find the way he kept his energies high throughout the shoot. With so many movies coming up and the kind of genres , he has been playing in, he has become an epitome in BOLLYWOOD with his works.

It is often said , ” when work is passion and perseverance is devotion , zeal of completing a task is more stronger”.

While in between the takes, Sr Bachchan was more engrossed with himself and his mobile , sitting quietly on his chair reflecting the philosophical thought “PLAY YOUR ROLE AND WITHDRAW ONCE YOU HAVE DONE YOUR PART”

With this new venture and rare combination of stars in Marathi film , we hope to bring more such unique presentations in future, while for now , stay tuned to all our social platforms for updates regarding the film.

रोमॅंटिक गाण्यांच्या सोबतीने भक्तीरंगात रंगून जाणारा….


आपल्या आवाजाने रसिकांच्या मनात घर करून राहिलेला गायक मंगेश बोरगावकर..
गायन, फोटोग्राफी आणि अनेक कला जोपासणाऱ्या या बहुपैलू कलंदरी गायका सोबत काही खास गप्पांची मेजवानी तुमच्यासाठी घेऊन येतोय “प्लॅनेट मराठी मॅगझिन” च्या
“स्टार ऑफ द वीक” मधून….

  • संपूर्ण नाव : मंगेश राम बोरंगावकर
  • वाढदिवस : १५ ऑक्टोबर १९८९ 
  • लग्नाचा वाढदिवस : ४ जून २०१५ 
  • शिक्षण : बी.ए
  • जन्मठिकाण :  लातूर


“४ पिढ्यांचा सांगितिक वारसा” : आमच्या घरी ४ पिढ्यांचा गायनाचा वारसा आहे. त्यामुळे घरात गाणं हे अगदी लहानपणा पासून होतं. वयाच्या ३ ते ४ वर्षा पासून माझ्या गायनाची सुरुवात झाली. मी भाग्यवान आहे की घरात संगीत आहे. 

“गायकचं झालो असतो”    : गायकचं व्हायचं हे ठरलं होतं. याच क्षेत्रात पुढे काही तरी करू हे ठरलं होतं. घरात एक सांगितिक वारसा होता त्यामुळे तेंव्हापासून गायनाची एक आवड मनात होती. त्यामुळे मला गायक व्हायचंय हे काही वेगळं सांगण्याची गरज पडली नाही. न ठरवता ही ठरवलं होतं की गायक व्हायचंयं. 


“कामाशी प्रामाणिक राहून काम करा”‪ : २००७ २००८ ‬पासून मी या इंडस्ट्रीत आहे. तेंव्हा पासून शिकायला खूप मिळालं की किती शांत पणे आणि संयम ठेवून इथे काम करायचं. आपल्या कलेवर प्रेम करून आपल्या कामाशी प्रामाणिक राहून काम केलं तर आपल्याला कामाची योग्य प्रकारे पोचपावती मिळते. आपल्या कामाचं योग्य ते फळ मिळतं. कलेवर प्रामाणिक पणे मेहनत घेऊन काम करावं की ते काम सार्थकी लागतं हे शिकलो. आपल्या गाण्यावर लक्ष केंद्रित करून काम केलं की ते पूर्णपणे पार पडतंचं.

“संगीताला वेगळा दर्जा मिळत नाही हि खंत” : फक्त मराठी इंडस्ट्रीत नव्हे तर अवघी भारतीय इंडस्ट्री हि  फक्त कलाकारांची इंडस्ट्री म्हणून ओळखली जाते. अर्थात मी अनेक कलाकारांचा फार चाहता आहे पण आपल्याकडे संगीत किंवा गायक यांना असं खासकरून वैयक्तिक पाळतीवर जे महत्व प्राप्त व्हायला हवं ते आपल्या भारतीय इंडस्ट्रीत नाही आहे त्यामुळे हि गोष्ट खटकते. हे महत्व, त्यांना मिळणारा मान कुठेतरी आपल्याकडे नाही आहे. संगीताला कुठेतरी एक वरचा दर्जा प्राप्त व्हावा असं वाटतं या दृष्टीने आपल्या इंडस्ट्रीत सुधारणा व्हाव्यात. संगीताची वेगळी इंडस्ट्री आपल्याकडे निर्माण व्हायला हवी. फक्त चित्रपटाची गाणी नव्हे तर संगीतकार, गायक, नवोदित गायकांना यातून नवा मंच उभा राहील. 


“व्यावसायिकदृष्टया इंडस्ट्री मोठी झालेली आवडेल” : मला अशी काही खंत वाटत नाही मला जे काही या इंडस्ट्रीत मित्र भेटले, ज्यांच्यासोबत काम केलंय त्यांच्याकडून खूप शिकायला मिळालं. पण एकच खंत जाणवते कि मराठी इंडस्ट्री सोबत सगळ्याच संगीत इंडस्ट्रीला मोठं करायला हवं. आपल्या मराठी इंडस्ट्रीला मुंबईत बॉलिवूड सारखी चढाओढ आहे आणि त्यातून आपण आपल्या कन्टेन्ट च्या बाबतीत खूप पुढे आहोत. दाक्षिणात्य चित्रपट आणि त्यांचं संगीत हे एवढं मोठं आहे कि हे आपल्याकडे सुद्धा व्हायला हवंय. आपल्याला संगीताच्या दृष्टीने आधुनिक होण्याची गरज आहे. कालानुरूप बदलायला हवंय. मराठी संगीत ऐकणारा नवीन, तरुण वर्ग आणि हक्काचा प्रेक्षक वर्ग आपल्याला काही वर्षात मिळेल. मला आपली इंडस्ट्री अजून मोठी झालेली बघायला आवडेल. 

“फिटनेस महत्वाचा” : मला वाटतं कि ज्याप्रमाणे चांगलं गायला पाहिजे त्याचप्रमाणे चांगलं दिसणं देखील महत्वाचं आहे. आपलं व्यक्तिमत्व जेवढं मस्त असेल त्यावरून लोक आपल्याला इथे जास्त फॉलो करतात. कामाच्या बाबतीत नेहमीच एक फ्रेशनेस पण जपला कि आपण सुद्धा तेवढंच मस्त गातो. तुम्ही जेवढे फिट रहाल,  आपलं व्यक्तिमत्व छान असेल तर ते आपल्या कामात दिसून येतं. मी हे अनुभवतो आहे. मला फॅन्स कडून सुद्धा हि कॉम्पलीमेंट मिळते कि तू अजूनही फिट आहेस तर  या फिटनेस साठी मी नक्कीच प्रयत्न करतो. एक कलाकार म्हणून आमची जवाबदारी आहे कि आम्ही  चांगलं दिसलं पाहिजे असं मला वाटतं. आपला जो प्रेक्षकवर्ग आहे त्यांच्यासमोर आपण निटनेटके आणि दिसणं महत्वाचं आहे. म्हणून मी वर्क आऊट असेल,  थोडी खाण्याची बंधनं असतील हे पाळायचा प्रयत्न करून फिट राहतो आणि मी खुश आहे कि हे करण्यात कुठेतरी यशस्वी ठरतो. 


“गायना शिवाय अनेक गोष्टींची आवड” गायना व्यतिरिक्त खूप गोष्टी आवडतात. मी स्पोर्ट्स प्रेमी आहे. मला खेळायला खूप आवडतं आणि खेळ बघायला सुद्धा आवडतात. या सोबतीने चित्रकला आवडते, चित्र काढायला आवडतात. फोटोग्राफी,  फिल्म्स बघायला, मित्रांसोबत रहायला, शॉपिंग अश्या अनेक गोष्टी. 


“गाण्याची फर्माईश आणि बरंच काही ” : “म्युजिकल वीकेंड विथ मंगेशहि एक गाण्याची सिरीज आहे. हि सिरीज मी माझ्या फॅन्सच्या आग्रहाखातर सुरु केली आहे. कारण माझी भरपूर गाणी आहेत जी मी गायली आहेत. काही वेगळ्या गायकांची सुद्धा गाणी गायली आहेत तर अशी अनेक वेगळी गाणी माझ्या चाहत्यांना माझ्या आवाजात ऐकायला आवडतात. यासाठी अनेक लोकं गेली २ वर्ष माझ्या मागे होती कि अशी काही तरी भन्नाट सिरीज मी करावी. फॅन्स कडून खूप मागणी असायची कि अमुक अमुक गाणं तुमच्या कडून ऐकायचं तर मग या संकल्पनेतून “म्युजिकल वीकेंड विथ मंगेश” ची कल्पना सुचली. मग आपण कुठलं तरी एखाद गाणं पोस्ट करतो तर त्याला काही एक वेगळेपणा रहात नाही. याला तुफान प्रतिसाद मिळतो आहे. लोकांच्या खूप फर्माईश येत राहतात याच संपूर्ण श्रेय माझ्या फॅन्स ना आहे मी खूप आनंदी आहे.  हे सुरु करण्यामागचा उद्देश होतो कि गायकाच्या त्याच्या गाण्यातातील वेगवेगळ्या छटा या निमित्ताने दाखवता येतात. या निमित्ताने सोशल मीडियाचा असा छान वापर होतोय. ज्यामुळे आपण पुढे जातोय आणि छान गाणी लोकांपर्यंत पोहोचवतो. रसिकांना कलाकारांची वेगळी बाजू या निमित्ताने अनुभवता येते. प्रेक्षकांची फर्माईश या निमित्ताने पूर्ण करता येते. 

“घरीच गाण्याचे गुरु” : गाणं हे घरून शिकलो. माझे काका पंडित बाबुराव बोरगांवकर तसेचं माझे वडिल “राम बोरगावकर” ह्याच्याकडून गाणं शिकलो त्यामुळे माझ्या गाण्याचे सगळेच गुरु घरात आहेत. पण त्या व्यतिरिक्त मला असं वाटत माझ्या समोर एक संधी चालून आली ती म्हणजे माझ्यासाठी अविस्मर्णिय, कधीही विसरणार नाही अशी गान सरस्वती किशोरी ताईंकडे मला काहीवर्षे गाण्यासाठी मार्गदर्शन मिळालं. हा माझ्या आयुष्यातला एक टर्निंग पॉईन्ट होता. एका वेगळ्या पद्धतीचं गाणं काय असतं, किंवा त्या उंचीच गं शिकताना पण किती आनंद मिळतो, खूप शिकायला मिळतं. याची जाणीव मला तेंव्हा झाली. आणि सोबत सारेगमच्या प्रवासात अनेक दिग्गज गायक, कलाकार मला भेटले त्यांचं मार्गदर्शन प्रत्येक वाटेवर मिळत गेलं. मला दरवेळी नवं काहीतरी शिकायला आवडतं. माझ्या गाण्यातले नवीन बदल टिपायला आवडतात या सगळ्यामागे हि दिग्गज लोकं आहेत. मी भाग्यवान आहे कि अश्या लोकांच्या साथी ने गाण्याचा नवीन दृष्टीकोन सापडत गेला. या सगळ्यामुळे मी घडत गेलो, मोठा होतोय, हे असचं चालू राहावं. 


“बायकोसोबत छंद जोपासतो” : फोटोग्राफी हा एक आवडता छंद आहे. मला ठरवून फोटोज काढायला नाही आवडत बऱ्याचदा आपण काही तरी रॅंडम् क्लीक करतो. मी असच काही तरी कॅज्युअल क्लीक करतो. मग असंच फोटो काढत राहिलो मग माझी बायको अपूर्वा जी मला सांगायची कि अरे हा फोटो छान आला, पोस्ट करू शकतोस.  जेंव्हा स्वतःच्या आनंदासाठी काही क्षण कॅमेरात क्लीक करायचो ते खूप जणांना आवडायला लागले मग हळूहळू समजलं कि आपल्याला फोटोग्राफी चा थोडाफार सेन्स आहे. फोटोत एक Rawness असावा.


 “सगळीच गाणी जवळची : “मी गायलेल्या गाण्यांपैकी” “तुझ्या विना, उसवले धागे, नाही कळले कधी” हि तीन गाणी माझ्या फार जवळची आहेत. हि गाणी ज्या तऱ्हेनं आम्ही गायली होती किंवा संगीतबद्ध केली गेली यावर मेहनत घेऊन केली होती आणि रसिकांनी या गाण्यांना भरभरून प्रेम दिलंय. सगळ्यांना आज सुद्धा हि गाणी लक्षात आहेत या गाण्यांमुळे मला सुद्धा अनेक गोष्टी मिळाल्या. या व्यतिरिक्त सुद्धा अनेक गाणी माझ्या आवडीची आहेत , माझ्या “दिवाना झालो मी” या अल्बम मधली गाणी सुद्धा आवडतात. हा पहिला अल्बम जो अशोक पत्की यांनी संगीतबद्ध केला इथून खरी सुरुवात झाली. गाण्यांमुळे माझ्या सांगितिक जीवनाला एक वेगळी दिशा मिळाली. 

“वेस्टर्न च्या सोबतीने लोकसंगीत” : मला असं वाटत कि एवढ्या वर्षात मला रोमँटिक, लाइट मूड अश्या पद्धतीची गाणी मला गायला मिळाली आहेत. माझ्या आवाजाची स्टाईल हि शास्त्रीय आहे त्यामुळे बाकी जॉनर असतील किंवा लोकसंगीत असेल हि माझ्या पठडीतली गाणी नाही आहेत. पण हि गाणी मला तेवढीच आवडतात. त्यामुळे वेस्टर्न गाणी आणि आपल्या मातीतले काही संगीत प्रकार मला छान गायला मिळावेत. जेणेकरून आपल्या मातीशी असलेली एक नाळ जोडता येईलं. अश्या प्रकारे वेस्टर्न आणि आपल्या मातीतलं लोकसंगीत यावर प्रयोग करून अश्या तर्हेची गाणी गायला मला नक्कीच आवडतील. 

 “लाईव्ह शो ते भक्तिरंग” : आगामी प्रोजेक्ट्स हे आहेत कि मी एक हिंदी गजल गातो आहे. त्यात मी २ रोमॅंटिक गाणी शूट केली आहेत ती सुद्धा लवकरच सगळ्यांच्या भेटीला येतील. एक गायक म्हणून मुख्यपणे मी लाईव्ह गाण्याचे शो करतोय. गायक हा त्याच्या लाईव्ह शो मधून जास्त लोकांसमोर येतो असं मला वाटतं. मी माझा वेगळा लाईव्ह शो प्लॅन करतोय. याच्यापुढे जाऊन मी दरवर्षी आषाढी एकादशीला अभंगांचा “भक्तिरंग” हा अनोखा कार्यक्रम करतो. या सारख्या वेगवेगळ्या छटांमधली गाणी घेऊन मी तुमच्या समोर येणार आहे. 

“फॅन झाली बायको” : फॅन मोमेन्ट अशी आहे कि माझी फॅन माझी बायको झाली. त्यामुळे हा क्षण फार खास आहे. माझी बायको अपूर्वा माझी फॅन होती, मग नंतर आम्ही चांगले मित्र  झालो आणि आज ती माझी बायको आहे. त्यासोबतच असे काही फॅन्स आहेत जे आजही माझ्यावर प्रेम करतात गेली १० ते १२ वर्ष ते माझ्याशी कनेक्टेड आहेत. माझ्या सगळ्या फॅन्स कडून मला नेहमी प्रेम आणि प्रेरणा मिळत असते. माझ्या प्रत्येक गाण्याला ते भरभरून प्रतिसाद देतात. फॅन्स कडून मिळणारी प्रेरणा यामुळे मला अजून काही तरी वेगळं करावं असं वाटतं. मी या प्लॅनेट मराठी मॅगझिनच्या मुलाखतीच्या माध्यमातून थँक्स बोलू इच्छितो.

रॅपिड फायर… हे कि ते…. 

आवडता गायक …. अभिजीत कोसंबी, हर्षवर्धन वावरे, रोहित राऊत, ह्रशिकेष रानडे : याच उत्तर थोडं कठीण आहे. सगळेच आवडीचे गायक आहेत. हर्षवर्धन चा आवाज थोडा वेगळा आहे मला त्याचा टोन आवडतो म्हणून हर्षवर्धन वावरे. पण या प्रत्येक मित्रांची गाण्याची अनोखी शैली आहे त्यामुळे सगळेच आवडीचे आहेत.
आवडता संगीत दिग्दर्शक – निलेश मोहरीर, अवधूत गुप्ते
निलेश मोहरीर सोबत काम केलंय म्हणून निलेश. पण लवकरच अवधूत दादा कडे काम करेन.
आवडती गायिका – सावनी रवींद्र, आनंदी जोशी?
हे सांगण फार कठीण आहे. पण मी सावनी सोबत “नाही कळले कधी” हे गाणं गायलंय पण आनंदी सुदधा तेवढीच जळवची मैत्रीण आहे. त्यामुळे एक नाव घेणं अवघड आहे. 
आवडत Music Formशास्त्रीय की वेस्टर्न? – शास्त्रीय सगळ्यात जास्त वापर कोणत्या सोशल मीडिया चा करतोस? फेसबुक, इन्स्टाग्राम, ट्विटर : इन्स्टाग्राम


प्लॅनेट मराठी मॅगझीन तर्फे सुमधुर आवाज असणारा तसेच  अवघ्या महाराष्ट्राला ज्याने त्याच्या गाण्याने वेड लावले असा गायक “मंगेश बोरगावकर” ह्याला भावी आयुष्यासाठी खूप शुभेच्छा.