Tag Archive : marathifilms

रंगभूमी, मालिका, चित्रपट, जाहिरात आणि लवकरच आता वेब सिरीज अश्या उत्तमोत्तम आणि विविध माध्यमातून आपल्या अभिनयाच्या खास शैलीतून रसिकांचं मनोरंजन करणारे दिग्गज आणि प्रतिभावंत अभिनेते “जयवंत वाडकर”.. प्लॅनेट मराठी मॅगझीन च्या “स्टार ऑफ द वीक” च्या निमित्ताने आम्ही त्यांच्या आजवरच्या प्रवासाबद्दल काही महत्वपूर्ण गोष्टी जाणून घेतल्या..

नाव : जयवंत पांडुरंग वाडकर
जन्म : मुंबई
शिक्षण : बीकॉम
वाढदिवस : ५ जून
लग्नाचा वाढदिवस :  २९ जुलै

“अभिनेता नसतो तर नक्कीच क्रिकेटर झालो असतो”
मी आधी क्रिकेटर होतो. अनेक स्पर्धा, मॅचेस खेळलो आहे. जेंव्हा आपण कॉलेज मध्ये जातो तेव्हा तिथल्या प्रत्येक गोष्टीचा भाग होण्याची एक उत्सुकता असते. आपल्याला त्या प्रत्येक गोष्टीत सहभाग घ्यायचा असतो. १९७९ ला “सतीश पुळेकर” हे मी, प्रदीप पटवर्धन, विजय पाटकर, प्रशांत दामले आमचे सगळ्यांचे ४ ते ५ वर्ष ते दिग्दर्शक होते. राज्यस्तरीय स्पर्धा असो किंवा बाकी अनेक स्पर्धा आम्ही खुप गाजवल्या. आम्ही सगळीकडे एकदम टॉप ला असायचो. जयंत सावरकरांमुळे मला पहिलं नाटक मिळालं. तेंव्हा मग आम्ही “ऊन पाऊस” नावाची एकांकिका केली. त्यावर “घर-घर” नाटक झालं आणि मग त्यावर “गोलमाल” हा चित्रपट आला. “मामा पेंडसे” हे माझ्या व्यावसाईक नाटकाचे माझे पहिले दिग्दर्शक आणि मग नंतर साहित्य संघातून अनेक नाटकं मिळत गेली. तर सुरुवात हि अश्या अनेक दिग्ग्ज लोकांसोबत काम करण्यापासून झाली हे माझं भाग्यच मानतो. दिग्ग्ज लोकांसोबत काम करण्याची संधी आणि अनुभव इथून मिळत गेला. खूप पुरस्कार मिळाले. मग त्याच दरम्यान १९८५ साली पहिला चित्रपट दामू केंकरेंमुळे मिळाला. मग अशोक सराफ, लक्ष्या बेर्डे यांच्या सोबतीने हा चित्रपट केला. “तुझ्यावाचून करमेना” हा पहिला चित्रपट आला. मी आणि विजय पाटकर अशी आमची जोडी होती. मग त्यानंतर अनेक चित्रपट केले. १९७६ साली “तेजाब” केला मग हा प्रवास आज पर्यंत चालू आहे. “तेजाब” पासून “बेबी” पर्यंत अश्या अनेक हिंदी फिल्मस् केल्या. हा प्रवास कधीच न संपणारा आहे. चित्रपटांसोबतच मी ४ वेबसेरीज सुद्धा करतोय त्या सुद्धा लवकरच भेटीला येणार आहेत.


“हिंदीत मिळणारा मान मोठा” 
अर्थात दिग्गज लोकांबरोबर काम करताना खूप चांगले अनुभव आले. खूप आठवणी आहेत. नुकतंच “रणवीर शौरी” सोबत खूप काम केलं तो खूप मस्त अनुभव होता. सोबत काम करत असताना त्यांना खूप फोन येत होते पण मला त्यांनी विचारून,अगदी माझी परवानगी घेऊन तो फोन उचल्ला. यामुळे आम्हाला त्रास होऊ नये शूट करताना हा मानस होता. तसेचं “वीर दास” हा एकटा माणूस अनेक रोल पार पाडतो. तो खूप चांगला लेखक,अभिनेता, स्टॅन्ड अप कॉमेडी करतो. त्याच्या सोबत काम करताना येणारा अनुभव कमाल आहे. तो मला “हसमुख” या सिरीजच्या निमित्ताने भेटला. हिंदीत काम करताना एक वेगळ्या दर्जाचा आदर दिला जातो. तो कुठेच मराठीत दिला जात नाही याची खंत जाणवते. तर हा किस्सा अगदीच आठवणीत राहिला त्यांना त्या लोकांना माझ्या बद्दल असलेली माहिती हि भन्नाट होती. आदर हा हिंदीत फार दिला जातो.

“मी कॉम्बिनेशन फोटोग्राफी करतो” 
मी असं नाही म्हणार खिल्ली उडवतात. तर ते माझ्या फोटो मधून कुठेतरी स्वतःला रिप्रेझेन्ट करतात. स्वतःला यातून पब्लिसिटी मिळवून देतात. पण मला यातून खूप आनंद मिळतो. मी फोटो काढताना एका वेगळ्या नजरेतून ते काढत असतो. मी कुठेतरी त्या फोटो मध्ये एक वेगळी स्टोरी शोधून किंवा कॉम्बिनेशन ठेवून फोटो काढतो. मी रंगपंचमीला एका फोटो टाकला आणि तो खूप व्हायरल झाला. त्यात विजय पाटकर आणि सुशांत शेलार हे दोघे एका फ्रेम मध्ये होते हा फोटो मी सहज टाकला आणि त्याला खूप प्रतिसाद मिळाला. मी कॉम्बिनेशन फोटोग्राफी करतो आणि म्हणून त्याला एक वेगळं महत्व प्राप्त होत. कामाबद्दल हल्ली कमी बोललं जातं अनेक ठिकाणी मला सेल्फी काढायला लावतात तर हे कुठेतरी मी एक कॉम्प्लिमेंट मानतो. 

“पाठिशी उभी राहणारी फॅमिली” 
माझं खूप मस्त कुटूंब आहे. मला नशिबाने खूप चांगलं कुटूंब मला मिळालं आहे. “विद्या नाईक- वाडकर” माझी बायको हि फार समजूतदार आहे. माझ्या आयुष्यातल्या प्रत्येक क्षणाला ती माझ्या सोबत असते. मुलगी स्वामिनी आणि माझा मुलगा तन्मय अशी माझी फॅमिली आहे. स्वामिनी सुद्धा आता इंडस्ट्रीत काम करतेय तर मला असं कुठेतरी वाटतं कि स्वच्छ मनाने कोणत्याही गोष्टी केल्या ना कि त्या आपोआप घडत जातात.


“विजय पाटकर हक्काचा मित्र” 
इंडस्ट्रीतील जवळचा आणि हक्काचा मित्र “विजय पाटकर” मी नुकतंच त्याचं १० बाय १० हे नाटक पाहिलं. साधारण २० वर्षांनंतर तो रंगभूमीवर परत एकदा पदार्पण करत होता. माझ्याच मनात धाकधूक होती कि हा कसं निभावेल. पण विजय विजय आहे. प्रयोग झाला आणि मी त्याला घट्ट मिठी मारली आणि मी रडलोचं. असा आमच्या नात्यामध्ये खूप स्ट्रॉंग बॉण्ड आहे. आम्ही खूपदा भेटत असतो. माणसं जोडणं हा माझा छंद आहे. त्यामुळे माझा मित्रपरिवाराचा गोतावळा हि खूप मोठा आहे. 

“लक्ष्या खूप काही शिकवून गेला” 
लक्ष्या सोबत असंख्य आठवणी आहेत. दुर्दैवाने तो फार लवकर सोडून गेला. लक्ष्या म्हंटल कि आम्ही कुठेतरी फार जास्त हळवे होतो. आम्ही अगदी पहिल्या नाटकापासून ते चित्रपटापर्यंत एकत्र आहोत. आजही त्याची फॅमिली मी विजय पाटकर सगळे एकत्र आहोत. एक कौटूंबिक वातावरण आमच्यात आहेत . एक आठवण फार गंमतीशीर आहे आम्ही नाटक करत होतो. तेंव्हा आमचा साताऱ्याला प्रयोग होता. पण आम्हाला तिथे गेल्यावर समजलं बुकिंग नाही आहे. मग प्रयोग तर रद्द झाला, मग आम्ही सगळे “रमी” खेळत बसलो होतो तर तिथले काही लोक आमच्याजवळ आली. त्यांनी आमची विचारपूस केली मग “लक्ष्या” ला असं वाटलं हे आपल्याला विचारतील नाटक का नाही केलं तर त्याने आवाज बदलून बोलयला सुरुवात केली आणि समोरची व्यक्ती जेंव्हा बोलली कि आम्हाला एक काँट्रॅक हवा तेव्हा याचा आवाज अगदी नीट होऊन हा पटकन जोरात “तुम्हाला कधी हवाय काँट्रॅक” आणि त्या नंतर आम्ही सगळेच हसून हसून लोटपोट झालो. हा किस्सा नेहमीच लक्षात राहणारा आहे. अनेक गोष्टी मी त्याच्याकडून शिकलो. इंडस्ट्री मधल्या अनेक गोष्टी बारकाईने शिकवल्या. व्यवहार शिकवले, वेळेवर येणं या गोष्टी मी शिकलो. आज लक्ष्या असता तर त्याने इंडस्ट्री कुठच्याकठे नेऊन ठेवली असती. मनाचा मोठेपणा हा त्याच्याकडे होता आणि त्यामुळे आमच्याकडे या गोष्टी आल्या आहेत.

“प्रत्येक भूमिका खास” 
माझ्या सगळ्याच भूमिका चांगल्या आहेत. भूमिका खूप वेगळ्या आणि हटके होत्या. प्रत्येक भूमिका हि आपण त्याच तन्मयतेने आणि उत्साहाने करायला पाहिजे. माझ्या सगळ्याच भूमिका मला आवडतात. विविध भूमिका साकारायला मिळणं हि फार मोठी गोष्ट आहे.

“लेखकाला मान द्या” 

मराठी इंडस्ट्रीत खुपणारी गोष्ट अशी कि लोकं फार कमी अभ्यास करून एखाद्या चित्रपटाची निर्मिती करतात. आपल्याकडे स्क्रीन प्ले, पटकथा या गोष्टीचा फार विचार न करता वर्षाला अनेक चित्रपट येतात. आणि मग त्यातले अगदीच कमी सिनेमे चालतात तर हे कुठेतरी थांबलं पाहिजे. लोकांनी एखाद्या विषयाचा सारासार विचार करून चित्रपट बनवायला हवा. आपल्या इंडस्ट्रीत लेखकाला अगदी दुय्यम स्थान दिलं जातंय जे हिंदीत होत नाही. लेखकाला त्याचा योग्य मान मिळायला हवा. आपल्याकडे खूप लोकं आहेत जे वर्षाला अनेक प्रोजेक्ट्स करतात पण ते का करतात हे समजत नाही. वर्षाला अगदीच २ किंवा ३ फिल्मस् केल्या तर त्या चालतील. 

“निरीक्षणातून गोष्टी शिका” 
हल्लीच्या नवख्या कलाकारांनी निरीक्षण केलं पाहिजे अनेकांची काम बघितली पाहिजे. वाचन केलं पाहिजे. व्हॅनिटी मध्ये बसून न राहता अनेक आपल्या पेक्षा मोठ्या सह कलाकारांची काम बघायला हवीत. त्यांच्या कामातून आपल्याला शिकायला मिळतं. कामाची आवड आणि नव्या गोष्टी जाणून घेण्याची उत्सुकता हल्लीच्या नवख्या कलाकारांमध्ये असायला हवी असं मला वाटतं. नव्या कलाकारांनी जाण ठेवून, समोरच्या व्यक्तीच् कामाचं कौतुक करायला शिकलं पाहिजे त्याला योग्य रित्या मान दिला पाहिजे. 


“राजकारण नको रे” 
अनेक बडी नेते मंडळी जरी मित्र असली तरी राजकारणात जायला कधीच आवडणार नाही. आपल्याकडे राजकारण हे फार वाईट पद्दतीने चालवलं जातंय. मी राजकारणापासून दूर राहणं पसंत करेन.


रॅपिड फायर “हे” कि “ते”

  • आवडता दिग्दर्शक – महेश कोठारे, विजय पाटकर, सचिन पिळगावकर : विजय पाटकर
  • आवडता अभिनेता
    • अंकुश चौधरी, भरत जाधव, मकरंद अनासपुरे, स्वप्नील जोशी : अंकुश चौधरी
  • आवडती अभिनेत्री
    • किशोरी शहाणे, प्रिया बेर्डे, अलका कुबल, वर्षा उसगावकर : किशोरी शहाणे
  • नाटक, सिनेमा, मालिका कि जाहिरात : नाटक 
  • कॉमेडी भूमिका कि गंभीर भूमिका : कॉमेडी भूमिका

प्लॅनेट मराठी मॅगझीन तर्फे जगतमित्र तसेच हरहुन्नरी दिग्गज अभिनेते “जयवंत वाडकर” ह्यांच्या आजवरच्या कारकिर्दीला सलाम आणि पुढील वाटचालीसाठी शुभेच्छा..

Advertisements

अनेक दर्जेदार मालिका आणि नाटकांतून आपल्या भेटीला येत राहणारी, कोणतीही भूमिका अगदी लिलया पार पाडून रसिक प्रेक्षकांची मन जिंकून घेणाऱ्या “तुझ्यात जीव रंगला” ह्या मालिकेतील “नंदिता वहिनी” उर्फ “धनश्री काडगावकर” हिच्या सोबत प्लॅनेट मराठी मॅगझीन च्या “स्टार ऑफ द वीक” च्या निमित्ताने केलेल्या काही खास गप्पा.. 

संपूर्ण नाव       : धनश्री काडगावकर
वाढदिवस : ६ एप्रिल
लग्नाचा वाढदिवस : ७ डिसेंबर
जन्मठिकाण : सोलापूर



“छंदातून जोपासते कला” 
मी काही गायिका वैगरे नाही. पण माझे बाबा शास्त्रीय गायक आहेत. आमच्या घरातील हि गायनाची परंपरा सध्या माझा भाऊ सौरभ चालवतो. तो गायनाचा वारसा पुढे घेऊन जाण्यासाठी यामध्येच करिअर करतोय. खरंतर शूट आणि बाकी इतर गोष्टींमुळे गायनाकडे लक्ष द्यायला जमत नाही. पण बऱ्याचदा मला गाणी ऐकायला फार आवडतात. एखाद्या गाण्याचे शब्द काय आहेत या सगळ्याचा थोडाफार अभ्यास करून घरच्या घरी गात असते. गुणगुणायची सवय आहे हा एक छंद आहे, जो माझ्या मनाला आनंद देऊन जातो. डान्सचं बघायला गेलो तर सध्या कोल्हापूर मध्ये शूट सुरू आहे आमची एक हेयर आर्टिस्ट आहे तिच्या डान्स ग्रुप सोबत मी डान्सची प्रॅक्टिस करते. तिथे आम्हाला काही गोष्टी शिकवल्या जातात, मुळात मी भरतनाट्यम शिकलेले आहे. डान्स हे माझ्यासाठी माझं पॅशन तसेचं माझं पहिलं प्रेम आहे. आणि म्हणूनच मालिका संपल्यावर भरतनाट्यम् आणि डान्स कडे लक्ष द्यायचं.

“ऑरगॅनिक पदार्थ खाऊन फिट राहते” 
    हल्ली प्रत्येकाला फिट राहण्याची गरज आहे. आपल्या धकाधकीच्या जीवनात कोणाला फिट राहायला जमत नाही. त्यामुळे कामाच्या जागी आपल्याला पूर्ण वेळ देता यावा म्हणून, आपण फिट राहून व्यायाम करायला हवा . गेली दीड वर्ष आम्ही गावात शूट करत आहोत. इथे शूट केल्यानंतर आम्हाला एक छान काकू मिळाल्या आहेत ज्या आम्हाला घरचं जेवण जेऊ घालतात. जे ऑरगॅनिक फूड आहे ते आम्हाला इथून मिळत. फिटनेसच्या बाबतीत मी फार लक्ष देते. फिट राहण्याकडे माझा कल आहे. स्वतःवर प्रेम करून आपण आपलं आरोग्य सांभाळलं पाहिजे. व्यायाम करून मी स्वतःला फिट ठेवण्याचा प्रयत्न करते. मला एक सवय आहे आरशात बघून स्वतः सोबत संवाद साधण्याची मग काही सकारात्मक गोष्टी यातून मला मिळतात. 

“अभिनेत्री नसते तर” 
   अभिनय क्षेत्रात येण्याचं कधीच ठरलं नव्हतं. अभिनयात येणं हे स्वप्नवत आहे. मला एवढी प्रसिद्धी मिळेल हेस्वप्नात सुद्धा वाटलं नव्हतं. या मागे आई बाबाचा पाठिंबा  खूप आहे. एखाद्या आयटी कंपनी मध्ये काम करणं एवढचं स्वप्न होत. हा पण डान्सची फार आवड होती. जॉब करता करता मी डान्स मध्ये नक्कीच काहीतरी वेगळं असं केलं असतं. मी अभिनेत्री नसते तर डान्स इन्सिटट्यूट चालू केली असती ते एक स्वप्न आहे. मी जे काम करतेय त्या कामामध्ये मी खूप खुश आहे.


“बोल्ड भूमिका : कथेवर अवलंबून आहे” 
 जर चांगली कथा असेल किंवा मला संपूर्ण कथा आवडली तर मी नक्कीच बोल्ड भूमिका करेन. माझ्यासाठी हे फार आव्हानात्मक काम असेल. काहीतरी वेगळं आहे किंवा मनावर दडपण येऊन जेव्हा ते काम पूर्ण करण्याची संधी मला मिळेल तेंव्हा मी नक्कीच बोल्ड भूमिका साकारेन. लोकं कितपत मला अश्या भूमिकेत स्वीकारतील हे बघायला मला नक्की आवडेल.


“मालिका, चित्रपट आणि नाटक हे वर्गीकरण नको” 
     या साऱ्या इंडस्ट्रीमध्ये खूप काळ घालवला आहे असं मी मुळीत म्हणणार नाही. कारण मी अनेक गोष्टी सध्या शिकत आहे. इंडस्ट्रीत खुपणाऱ्या गोष्टी अश्या आहेत कि मालिका, नाटक, चित्रपट आणि वेबसेरीज हि अभिनयाची अनोखी माध्यमं समजली जातात. पण यात काम करणाऱ्या अभिनेत्रींबद्दल वर्गीकरण केलं जातं. हि मालिका करणारी अभिनेत्री, चित्रपट करणारी अभिनेत्री हे अश्या तऱ्हेचं वर्गीकरण केलं गेलं नाही पाहिजे. मालिकेतले कलाकार सुद्धा चित्रपटात तेवढयाचं उत्साहाने आणि चित्रपटाच्या बरोबरीची भूमिका साकारू शकतात. कलाकार हा प्रत्येक माध्यमातून काम करू शकतो असं मला वाटत. 

“प्लस आणि वीक पॉइण्ट” 
प्लस पॉइण्ट असा आहे कि हल्ली माझे पेशन्स खूप वाढलेयत. स्वतःवर संयम ठेवून काम करायला जमतं. समोर काहीही घडत असलं कि तोलून मापून बोलते. माझे डोळे हा एक प्लस पॉइण्ट असू शकतो असं मला वाटतं. अनेकांकडून मिळणारी हि एक कॉम्प्लिमेंट असते कि माझे डोळे फार बोलके आहेत. वीक पॉइण्ट बद्दल बोलायचं झालं तर माझं खाणं, “चहा” हा माझा अगदीचं वीक पॉइण्ट आहे. मी कितीही डाएट केलं तरी चहा हा सोडूच शकत नाही. यांच्या सोबतीने माझी फॅमिली आणि माझा नवरा हा माझा वीक पॉइण्ट आहेत. 


“लोकांना भावणारी नंदिता” 

अनेक किस्से आहेत आठवणीत राहणारे. मी मध्यंतरी मॉल मध्ये गेले असताना एक आजी आल्या होत्या त्यांनी बाकी कलाकार सोबत फोटो काढले आणि माझ्या जवळ येऊन म्हणाल्या कि या बाई सोबत मला फोटो नाही काढायचा हि फार खडूस बाई आहे तर असे अनेक किस्से घडत असतात. सेट वर लोक भेटायला येतात तेव्हा त्यांना तिथे मी फार खडूस वाटते. लोकांच्या मनात एक फ्रेम तयार झाली माझ्याबद्दल पण मी हे सगळं मस्त एन्जॉय करतेय. आपली भूमिका  लोकांपर्यंत अश्या तऱ्हेने पोहचते तर याच एक समाधान आहे. आमच्या गावात एक छोटी मुलगी शूट नसताना आम्ही तिच्या सोबत गप्पा मारत होतो तर सनी दादांनी तिला माझ्या बद्दल विचारलं तेंव्हा ती एवढी लहान मुलगी म्हणाली कि “काही काम न करता फक्त चंदे चंदे ओरडते एवढचं करते” हि एक कॉम्प्लिमेंट, हा अनुभव लक्षात राहणारा आहे.

“भाषेचा लहेजा जपला पाहिजे” 

गंध फुलांचा गेला सांगून” या मालिकेत बंजारा समाजातील मुलीची व्यक्तिरेखा साकारताना असू देत किंवा आता “तुझ्यात जीव रंगला” ढाली कोल्हापुरी भाषा असेल या साठी खूप मेहनत घ्यावी लागते. गावरान भाषा साकारण्यासाठी भाषा समजून सांगणारी अनेक लोक असतात. जेंव्हा कोल्हापुरात आलो आणि आमच्या कडे स्क्रिप्ट आली तेव्हा सुद्धा आम्ही गावठी बोलायचो पण इथे असलेले स्पॉट दादा, ड्रेसिंग दादा आमची टीम हि कोल्हापुरी आहे, तर त्यांच्या कडून ऐकून ऐकून त्या भाषेतला टोन आपल्या बोलण्यात कसा येऊ शकतो यावर विचार करायचो. सुरुवातीला आम्हाला अवधुत जोशी यांनी फार मदत केली. इथल्या मूळ भाषेचा टोन, भाषेतील लहेजा पकडण्यासाठी. आता अनेकदा घरी सुद्धा कोल्हापुरी भाषेतून संवाद साधण्याची सवय मला लागली आहे.


“घरच्यांचा भरभक्कम पाठींबा” 
सुरुवातीला आई बाबांना थोडी काळजी वाटायची कि इथे काम कसं करेल वैगरे पण मग आपल्या प्रवासाच्या दिशा आपल्याला माहित असतात तर मग पुढे या प्रवासात त्यांची साथ लाभली यासाठी मोठं भाग्य लागतं. अनेक उपदेश ते मला वारंवार देत असतात मग लग्नानंतर सासू सासरे यांचा मिळणारा पाठींबा हा खूप होता. सासऱ्यांकडुन खूप दाद मिळते. माझ्या प्रत्येक कामातील बदल ते मला वारंवार सांगत असतात. जेंव्हा मला हि ऑफर आली तेव्हा माझ्या नवऱ्याने मला हे काम कर असं सांगितलं. एक वेगळी भूमिका करण्यासाठी त्याने आजवर मला मदत केली आहे. तर मी यासाठी माझ्या नवऱ्याचे दुर्वेश देशमुख चे फार आभार मानते. अश्या सगळ्यांच्या पाठिंब्यामुळेचं मी आजवर काम करु शकत आहे. 

रॅपिड फायर हे कि ते 

पुणे कि मुंबई : मुंबई

मालिका, चित्रपट कि नाटक : तिन्ही ! एक असं नाही सांगता येणार.

रोमँटिक, व्हिलन कि कॉमेडी : रोमँटिक

आवडती स्टाईल : ट्रेडीशनल कि वेस्टर्न : ट्रेडीशनल

अभिनय, गायन की नृत्य  : अभिनय

आवडता अभिनेता (ललित प्रभाकर, अभिजीत खांडकेकर,हार्दिक जोशी) : ललित प्रभाकर

आवडती अभिनेत्री (अक्षया देवधर, क्षिती जोग, मृणाल दुसानिस ) : क्षिती जोग

प्लॅनेट मराठी मॅगझीन तर्फे “धनश्री काडगावकर” ह्या बहुगुणी अभिनेत्रीला खूप साऱ्या शुभेच्छा..!!

नवीन वर्षाची सुरुवात…

     भारतीय संस्कृतीत आणि खासकरून आपल्या महाराष्ट्रात “गुढीपाडवा” हा सण अगदी उत्साहाने साजरा केला जातो. चैत्र शुद्ध प्रतिपदा म्हणजे गुढीपाडवा आणि याच दिवशी आपल्या मराठी नववर्षाची अगदी जोरदार सुरुवात होते. सगळेच नव्या वर्षाचं जोशात स्वागत करतात. घरोघरी गुढी उभारली जाते. ही गुढी उभारून तिची मनोभावे पूजा केली जाते. गुढी उभारून नवं वर्षाच्या एकमेकांना शुभेच्छा दिल्या जातात. साडेतीन मुहूर्तांपैकी एक मुहूर्त हा गुढीपाडव्याचा असतो. या मंगलदिनी अनेक नव्या गोष्टीची खरेदी केली जाते. 


“मराठमोळ स्वागत”  

   गुढीपाडव्याच्या दिवशी अनेक ठिकाणी शोभा यात्रांच आयोजन केलं जातं. मुंबईत अनेक ठिकाणी या शोभा यात्रा दरवर्षी उत्साहाने पार पाडतात. गिरगाव, ठाणे,डोंबिवली, कल्याण अश्या अनेक ठिकाणी दरवर्षी नव्या संकल्पना घेऊन या शोभा यात्रा नव्या वर्षाच्या मुहूर्तावर आयोजित केल्या जातात. ढोल ताशांच्या गजरात, मराठमोळ्या पारंपरिक पोशाखात सगळे एकत्र येऊन नव्या वर्षाच स्वागत करतात. 

Photo Credit: Kshitij Bhide


“परंपराच्या सोबतीने सेलिब्रेशन”  

  गुढीपाडवा हा सण आपल्या कडे मोठ्या उत्साहात साजरा करतात. याच सोबतीने आपल्या परंपरा जपून या सणांची गोडी अजून वाढवली जाते. अनेक ठिकाणी पारंपरिक तऱ्हेनं गुढीपाडवा साजरा केला जातो. 


“गोड – धोड स्वागत”  –   आपल्याकडे सगळेच सण मोठया थाटामाटात साजरे करण्याची परंपरा आहे. महाराष्ट्रीन संस्कृती मध्ये प्रत्येक सणाला खास स्वयंपाक तयार केला जातो आणि सणांची गोडी अजून वाढवली जाते. पाडव्याला सुद्धा घरोघरी  अगदी गोड धोड जेवण बनवून या सणाची शोभा वाढवली जाते. पुरी-भाजी, मसाले भात, श्रीखंड-पुरी चा बेत हा हमखास आखला जातो आणि या सणाचं अगदीच आपुलकीने, लज्जतदार पणे स्वागत केलं जातं.

Photo Credit: Kshitij Bhide


“वेशभूषेला अनोखी झालर”  –   गुढीपाडव्याला सगळेच पारंपारीक वस्त्र परिधान करतात. यात नऊवारीचा अनोखा थाट असतो. नऊवारी साडी, झब्बा कुर्ता, धोती, कोल्हापुरी, नऊवारीला शोभून दिसणारी नथ असा एकदम अनोखा आणि हटके पारंपारीक वेष परिधान करून सणाला एक वेगळंच महत्व प्राप्त होत.

Photo Credit: विनय म्हात्रे 
Photo Credit : Kshitij Bhide


सौजन्य  : नेहा कदम (प्लॅनेट मराठी)

मराठी टेलिव्हिजन विश्वातील चॉकलेट बॉय म्हणून ओळखला जाणारा दिलखुलास अभिनेता. 
आपल्या अभिनयाच्या जोरावर प्रेक्षकांच्या मनात घर करून राहिलेला “जय ” असो किंवा बापमाणुस मधील “सूर्या” अश्या बहुपैलू या आठवड्याचा स्टार ऑफ द वीक

सुयश टिळक” सोबत प्लॅनेट मराठी मॅगझीन च्या निमित्ताने मारलेल्या काही खास गप्पा..!! 

“आठवणी कॅमेऱ्यात टिपायला आवडतात” 
फोटोग्राफी ची आवड खूप लहानपणा पासून आहे. त्याला कारणीभूत माझी आजी आहे. ती उत्तम फोटोग्राफर होती. हि आवड कधी आणि केंव्हा लागली हे कळलंच नाही. सुरूवातीला फार बेसिक कॅमेरा मध्ये फोटो काढायचो. मग ते पुढे अनेक स्पर्धांसाठी पाठवायला लागलो तेव्हा त्यासाठी बक्षीसं मिळायची. मग कुठेतरी पटकन लक्षात आलं कि आपल्याला हे जमतंय मग मी आवड जोपासण्यासाठी फोटोग्राफीचं शिक्षण घ्यायचं असं ठरवलं “शॅडोज फोटोग्राफी” इथून फोटोग्राफीचा अभ्यास केला. माझ्यासाठी फोटोग्राफी फार खास आहे जेव्हा मी स्वतः एकटा असतो. तेंव्हा मला काही गोष्टी ते क्षण जपून ठेवायला आवडतात. आणि कॅमेरात कैद करायला आवडतात. ती एक आठवण म्हणून आपल्या सोबत आयुष्यभर राहते. आठवणी या आपल्या आयुष्यात फार महत्वाच्या असतात. असंख्य गोष्टी नकळत आपल्या कॅमेरा मध्ये टिपल्या जातात. एखादा फोटो काढून तो क्षण आपल्याला जगता येतो आणि यातून मला आनंद मिळतो.


“स्विमिंगची आवड”
माझ्या अनेक गोष्टी लहानपणी पासून सुरु झाल्या आहेत. त्यातलं एक स्विमिंग. आई वडिलांमुळे याची आवड लागली. एक धम्माल म्हणून स्विमिंग करतो आता कुठेही पाणी दिसलं कि उडी मारून पोहल्या शिवाय शांत बसत नाही.

“सोशली जोडलो गेलो” 
सोशल मीडिया वर व्यक्त होतो. माझ्या मते ते एक फार चांगलं माध्यम आहे. ते फार उत्तम रित्या तसेच सेन्सिबल पणे याचा वापर केला पाहिजे. सोशल मीडिया वरून अनेक चांगल्या गोष्टी करता येतात. काही अनोखा संदेश लोकांना देता येणार असेल किंवा काही गोष्टी लोकांपर्यंत पोहचवता येणार असतील तर ते सुद्धा आपण करायला हवं. या व्हर्चुअल जगात फक्त लाईक्स आणि कंमेट्स यातचं न रमता आपल्याला अनेक अनोख्या आणि कलात्मक पद्धतीने सोशल माध्यमाचा वापर करता येतो.


“बेस्ट कॉम्प्लिमेंट”
अनेक कॉम्प्लिमेंट्स येतात. मी सोशल मिडियाच्या माध्यमातून अनेक सामाजिक संस्थाशी जोडलो गेलो. ज्यांच्या सोबतीने मला काही वेगळं काम करता येतंय. जे खूप विविध तऱ्हेने आज काम करत आहेत. अश्या अनेक एनजीओ शी जोडलो गेलो. जी काही अनोखी लोकं इथून जोडली गेली हीच माझ्यासाठी बेस्ट कॉम्प्लिमेंट आहे. 

“इंडस्टीत एकत्र येऊन कामं करायला हवी” 
इंडस्ट्रीत न आवडणारी गोष्ट हीच कि खूप गुप्तता पाळली जाते. प्रत्येक नव्या प्रोजेक्ट्स बाबतीत फार गुप्तता पाळली जाते. तर खरंच याची गरज आहे का? असं मला वाटत . हि सर्वात न आवडणारी गोष्ट आहे. इंडस्ट्रीत बदल घडायला हवा हे सांगायला मी फार नवखा आहे. एक गोष्ट नक्कीच होऊ शकते ती कि सगळ्यांनी एकत्र येऊन काम केलं तर ते जास्त मस्त काम होऊ शकतं. ग्रुप मध्ये होणारी कामं किंवा या सगळ्यात प्रत्येक ठिकाणी कामातली चढाओढ वाढते. जर एक फॅमिली म्हणून एकत्र येऊन प्रत्येक नव्या गोष्टीचा विचार केला तर ते काम त्याहून उत्तम रित्या पार पाडलं जाऊ शकतं. कल्पनांची देवाणघेवाण आणि बाकी गोष्टींवर चर्चा घडून जास्त चांगल्या प्रकारे एक “हेल्दी कॉम्पिटिशन” होऊ शकते. खूप उत्तम काम लोकांपर्यंत पोहचू शकत नाही मग यामुळे लोकांना काही अनोख्या कलाकृती पाहायला मिळत नाहीत.


“सहकार्याने पर्यावरणात बदल घडवू” 
पर्यावरण आणि प्राणीप्रेम हे सगळ्यांना असतं पण त्या बद्दल काय कोणी काय करतंय का हे खूप महत्वाचं आहे. सहकार्य हा एकच मार्ग आहे, जिथून आपण काही तरी पर्यावरणाच्या आजच्या स्तिथीला तोंड देऊ शकतो. माणूस सुद्धा या सगळयाचा एक  भाग आहे. हल्ली बदलणारं पर्यावरण आणि वातावरणात होणारे बदल याबद्दल लोकांनी जाणून घ्यायला हवंय. आतापण काही फार निरोगी वातावरणात जगत नाही आहोत. आणि जगात हा मुद्दा फार ऐरणीवर आहे याचा विचार प्रत्येक माणसाने केला पाहिजे. आपल्याकडे होणारा प्लास्टिकचा वापर किती आहे आणि आपण किती त्याचा वापर करतोय हे जाणून घेणं गरजेचं आहे. अगदी छोट्या छोट्या गोष्टीचा सारासार विचार करायला हवा. नव्या गोष्टीची निर्मिती होत असताना जुन्या गोष्टीची विल्हेवाट लावणं देखील तेवढं गरजेचं आहे. आपल्याला जगण्यासाठी लागणारं निरोगी वातारण निर्माण होत नाही. पुढच्या काही वर्षात हे चित्र फार भयानक होईल. सगळ्यांनी या गोष्टी चा विचार करून त्यावर तोडगा काढायला हवा.


“इंडस्ट्रीत सगळ्यांसोबत काम करायला आवडेल” 
आता कुठे माझी सुरुवात आहे. अजून खूप काम करायचंय. पण “तुंबाड” पहिल्या नंतर मला राही बर्वे सोबत काम करायचंय. त्यांच्यासारखा जर दिग्दर्शक असेल तर काम करायला नक्कीच आवडेल.

“खऱ्या आयुष्यातला सुयश”
खऱ्या आयुष्यात सुयश फार निसर्गात रमणारा आहे. मला फार माणसं जवळ लागत नाहीत. मी एकटा जास्त असतो. मला शांतपणा आणि एकांतात राहायला जास्त आवडतं. निसर्गात रमायला आणि खूप पुस्तकं वाचायला आवडतात. काही वेळा मला पटकन राग येतो आणि मी त्यावर लगेच बोलून जातो, व्यक्त होतो. मला रिग्रेट ठेवायला आवडत नाही जे मनात आहे ते बोलून मोकळा होणारा मी आहे. मग यामुळे समोरच्याला वाईट वाटलं तरी काही वाटतं नाही कारण ते माझं फार स्पष्ट मत असतं. मी खूप स्पष्ट आणि पारदर्शक आहे. गोष्टी लपवायला मला आवडत नाहीत. मी फार शांत आणि आनंदी असतो. 

“नवी मालिका : एक घर मंतरलेल” 
मुळातं या मालिकेला भयपट म्हणता येणार नाही हि एक रहस्यमय कथा आहे. आणि हा सगळा एक थरार आहे. थ्रिलर रहस्य यातून प्रेक्षकांना अनुभवयाला मिळणार आहे. अश्या पद्धतीचा विषय मला या निमित्ताने करायला मिळतोय याचा जास्त आनंद आहे. मी आजवर अनेक प्रेमकथा, फॅमिलीच्या निगडित मालिका केल्या याला प्रेक्षकांनी फार प्रेम दिलंय काही वेगळ्या भुमिका करून पाहिल्या. या मालिकेतील “क्षितिज निंबाळकर” ची भूमिका माझ्या फार जवळची आहे. खूप हटके गोष्टी जमावणारा मुलगा आहे. गूढ स्वभावाच्या माणसाची भूमिका मी पार पाडतोय.त्याला गोष्टीच्या कथा आणि त्यामागची कहाणी जाणून घ्यायला आवडते. तो फार सरळ माणूस आहे. माझ्या फार जवळ जाणारी हि नवी भूमिका आहे. त्यामुळे मला ते करायला खूप मज्जा येतेय.


“ट्रोलर्स ना इंटरटेन करू नये” 
प्रत्येकाची अशी एक वेगळी पद्धत असते. आपल्या फॅन्सना समजून घेण्याची, त्यांना रिस्पॉन्स देण्याची. मी लोकांना यावर अजिबात इंटरटेन करत नाही. माझं आयुष्य फार खाजगी आहे मी माझ्या वैयक्तिक आयुष्यात कोणा सोबत आहे, काय करतोय, कुठे जातोय, कोण जवळचं आहे याच्याशी लोकांचं काही देणंघेणं नसावं. मी जे पडद्यावर करतो ते तुमच्या मनोरंजनासाठी तर त्यावर तुम्ही नक्कीचं आम्हाला कामाच्या बाबतीत कामाची पोचपावती द्या. पण हल्ली  सोशल मीडिया मुळे असं झालंय कि आपण कोणाच्या हि वैयक्तिक आयुष्यावर बोलू शकतो असा एक लोकांचा गैरसमज झाला आहे. हा फार वाईट आणि त्रासदायक आहे. लोकांना व्यक्त होण्याची काही सीमा राहिलेली नाहीये. लोकं बोलताना कुठलाही विचार न करता, हव्या त्या भाषेत हवं ते बोलतात. प्रेमाबद्दल आदर आहे पण लोकं कोणाच्याही खाजगी जीवनाबद्दल हव्या त्या तऱ्हेने व्यक्त होतात. इथे काही तरी मर्यादा हव्यात. वाटेल ते सल्ले देतात. हवे ते अंदाज लावतात. याबद्दल मी फार पटकन बोलतो. मी लोकांच्या अश्या कंमेटस् डिलीट करून टाकतो. अश्या लोकांना आपण पुन्हा काही रिप्लाय दिला तर ते प्रकरण अजून कुठेतरी वाढतं. जशी आमची काही जवाबदारी आहे तशी लोकांची आमच्या बद्दल बोलताना त्यांनी भान ठेवण्याची गरज वाटते. माणूस म्हणून तुम्ही कोणाला दुखवत नाही आहात ना हा विचार व्यक्त होताना, ट्रोल करताना करायला हवा. मी सगळयांना विनंती करेन कि व्यक्त होताना एकदा समोरच्या माणसाचा विचार नक्कीच करा. आमच्या जीवनातील वैयक्तिक भावनांशी जेव्हा तुम्ही खेळता तेव्हा आम्ही विरोध का करू नये! 

“अभिनेता नसतो तर पडद्यामागची दुनिया अनुभवली असती” 
अभिनेता नसतो तर मी नक्कीच फोटोग्राफर म्हणून या इंडस्ट्रीत आलो असतो. पडद्यामागे काम करायला मला आवडलं असतं. कॅमेराच्या मागे दिग्दर्शक म्हणून काम करण्याची इच्छा आहे.  अभिनेता नसतो तर नक्कीच हा प्रवास सुरु झाला असता. लोकांच्या प्रेमामुळे मी अभिनेता आहे. म्हणून जोवर अभिनेता आहे तोवर इथे काम करेन पण त्या नंतर मला पडद्यामागे राहून काम करायला जास्त आवडेल. 


“वीक पॉईंट आणि प्लस पॉईंट ” 
वीक पॉईंट हा आहे कि मी फार पटकन लोकांवर विश्वास ठेवतो आणि प्लस पॉईंट हा कि मी कोणाबद्दल कधीच मनात अढी ठेवून रहात नाही.

“भविष्यात बोल्ड विषयावर विचार करून काम करेन” 
विषय कितपत चांगला आणि मजबूत आहे यावरून ठरवेन पण विनाकारण बोल्ड सीन करण्याची गरज नसेल तर नक्कीच त्याचा विचार करून निर्णय घेईन. हल्ली अनेक वेब सिरीज येतात त्यामध्ये फार बोल्डनेस हाताळला जातो. काही वेळा याची गरज नसताना हा एक ट्रेंड म्हणून करायचा तर हे व्यर्थ आहे. हे करताना मी १० वेळा विचार करेन. लोकांना आवडतंय म्हणून फक्त त्या मध्ये बोल्ड सीन करावेत कि, त्या विषयाची गरज आहे म्हणून ते करायचं या गोष्टीचा विचार करून मी ते काम करेन.

रॅपिड फायर! “हे” कि “ते”-

१ } मालिका, नाटक कि चित्रपट : नाटक

२ }  फोटोग्राफी, अभिनय कि स्विमिंग : अभिनय

३ } मुंबई कि पुणे : मुंबई

४ } पुढचं पाऊल, दुर्वा कि बाप माणूस? :बाप माणूस

५ } आवडती अभिनेत्री हर्षदा खानविलकर, सई ताम्हनकर, तेजस्विनी पंडित, ऋता दुर्गुळे, सुरुची अडारकर : सई ताम्हनकर

६ } आवडता अभिनेता : सुबोध भावे, अंकुश चौधरी, आस्ताद काळे, सिद्धार्थ चांदेकर, सिद्धार्थ जाधव : अंकुश चौधरी

प्लॅनेट मराठी मॅगझीन तर्फे “सुयश टिळक” या बहुगुणी अभिनेत्याला खूप साऱ्या शुभेच्छा.

सध्या बहुचर्चित असलेला सिनेमा ”ती अँड ती” ह्या सिनेमाचा निर्माता अभिनेता “पुष्कर जोग” ह्याच्याशी केलेली खास बातचीत. 
प्लॅनेट मराठी मॅगझीन च्या निमित्ताने पुष्कर ने काही खास गोष्टी आणि रोखठोक मतं आपल्याशी शेअर केल्या आहेत.. जाणून घेऊयात पुष्कर कडून कसा आहे त्याचा आज वरचा प्रवास आणि त्याचे अनुभव.. 

_________
“खडतर प्रवासाची गोष्ट…”

 एक अभिनेता म्हणून अजून सुद्धा प्रवास चालू आहे. बालकलाकार म्हणून या क्षेत्रात आलो. कोणत्याही अभिनेत्याला त्याच्या आयुष्यात चढ उतार बघावे लागतात. जेंव्हा चढ असतो तेव्हा सगळेचं आपल्या सोबत असतात आणि आयुष्यात वाईट प्रसंगी कोणी सोबत नसतं. या चढ-उतार्यातून धडपड करत आपण शिकत असतो. करियरची जिद्द आणि वेड नसेल तर या क्षेत्रात काम करू नये. मला या क्षेत्राचं वेड आहे म्हणून मी घडत गेलो. उतार नसतील तर चढाला मज्जा नाही. हा प्रवास खडतर आहे. इथे इंडस्ट्रीत कोणी कोणाचं नाही. सरते सुरज ला सलाम आहे.. 

“जिद्दीच्या जोरावर शिकत गेलो” 


     अवघड प्रवासातून मार्ग काढत आज इथवर येऊन पोहचलो आहे. शिक्षणासाठी थोडा ब्रेक घेतला मग अभिनयाला सुरुवात केली. यात मध्ये बाबा गेले, तेंव्हा कुठेतरी आपला जवळचा व्यक्ती गेल्यामुळे थोडं नैराश्य आलं. कारण “बाप हा बाप असतो” कुठल्याही समस्येत बाबा मदत करायचे. खचून गेलो, मग थोडी जिद्द एकत्र करून मुंबईत आलो स्ट्रगल केलं. आई भावाचा पाठींबा होता. मुंबईत पाऊल टाकलं मग आयुष्यात काही चूका केल्या. २ हिंदी चित्रपटांची निर्मिती केली पण तिथे माझी फसवणूक झाली मग बाकी गोष्टींमध्ये अडकलो. अभिनय कारकिर्दीतली ४ वर्ष यात वाया गेली आणि दुनिया कशी आहे हे समजलं.

 
“बजेट आणि बरंच काही,वागणुकीतला जाणवणारा फरक..”


 
      हिंदी आणि मराठीत बजेट आणि वागणुकीत जमिन अास्मानाचा फरक आहे. मराठीत कलाकाराला एक कलाकार म्हणून तशी वागणूक दिली जात नाही. इथे आपला माणूस आहे म्हणून गृहित धरलं जातं. हिंदीत संजय दत्त यांचा एक चित्रपट केला होता बालाजी प्रोडक्शनचा चित्रपट होता. तिथे अर्जुन रामपाल आणि मला सारखी वागणूक दिली जायची तेंव्हा कुठेतरी वागणुकीतला फरक जाणवतो.

 
“मराठी चित्रपट करणार नाही ” 
       नक्कीचं दिग्दर्शनात पाऊल टाकणार पण थोड्या वर्षांनी! पण मराठी चित्रपट आता करणार नाही. कारण मराठी प्रेक्षकांना मराठी चित्रपट हे प्रेक्षक गृहात जाऊन बघायचे नाही आहेत. हिंदी चित्रपट किंवा वेब कन्टेन्टची निर्मिती नक्कीच करेन. वेब सिरीज करेन! मी माझ्या चित्रपटाच्या प्रमोशन साठी खूप फिरलो. मराठी प्रेक्षक वर्ग आणि सगळ्यात महत्त्वाचं मराठी चित्रपटगृह हे दुर्दैव आहे. या सगळ्यांची चीड येते मला. प्लॅनेट मराठीच्या या प्लॅटफॉर्म वरून एक गोष्ट आवर्जून सांगावीशी वाटते की मराठी चित्रपटगृह जो पर्यंत मराठी चित्रपटांना जागा देणार नाहीत तो पर्यंत मराठी चित्रपट पुढे जाणार नाही. मी अनेक चित्रपटगृहात गेलो तिथे “ती अँड ती” चित्रपट चालू असताना चित्रपट गृहाच्या बाहेर चित्रपटाचं पोस्टर नव्हतं. लोकांना कसं समजणार की इथे मराठी चित्रपट लागला आहे! मराठी चित्रपटाच एक पोस्टर नाही आणि कॅप्टन मर्व्हल चे मोठे पोस्टर लावतात इथेच मराठी चित्रपट कचऱ्याच्या पेटित जातो. साऊथ मध्ये अशी गोष्टी होणार नाही. मराठी चित्रपटाचं हे दुर्दैव आहे. पण आपल्याकडे कोणी सोबत येऊन या विषयावर बोलत नाही, म्हणून मराठी चित्रपट करणार नाही. आपण फक्त मराठी असल्याचा गर्व बाळगतो पण अश्या गोष्टी सत्यात येण्यासाठी कोणी प्रयत्न करत नाही. म्हणून मराठी निर्मात्यांसाठी वाईट वाटतं.
“यंगेस्ट ब्रेक डान्सर, लिम्का बुक ऑफ रेकॉर्डस् मध्ये नाव…!!!!
     हा योगायोग आहे आणि आई बाबांचे आशिर्वाद, तुमच्या सगळ्याचं प्रेम म्हणून या गोष्टी घडल्या. मिथुन आणि गोविंदाचा खूप मोठा फॅन असल्याने त्याचं बघून बघून शिकलो आणि आता ते जमायला लागलंय.

“परदेशी जागांचा सामावेश असून,शाब्बासकी नाही धक्काचं” 

      मराठी प्रेक्षकांना अश्या ठिकाणी नव्या गोष्टी दाखवून ते नाविन्यपूर्ण करण्याचा प्रयत्न असतो. टेलिव्हिजन वर जगभरच्या गोष्टी दाखवून लोकांना माहिती द्यावी हा असं काही तरी वेगळं करण्याचा तो एक प्रयोग असतो यातून मला आनंद मिळतो पण काय आहे नं मराठीत याच कौतुक होत नाही पाठीवर शाब्बासकी न देता धक्का दिला जातो. 


“मराठी बिग बॉस : अविस्मरणीय अनुभवांचा पल्ला”  
     बिग बॉस मध्ये जाणं हा प्रचंड कठीण प्रवास होता. पण तो १०० दिवसांचा प्रवास अविस्मरणीय होता. कधीचं हे दिवस विसरणार नाही. मी जसा आहे तसा वागण्याचा प्रयत्न केला. कदाचित हे लोकांना भावलं असेल म्हणून एवढे दिवस टिकलो. खूप शिकायला मिळालं. बिग बॉस मुळे मी लोकांच्या मनात स्थान निर्माण केलं. एक माणूस म्हणून त्यांनी मला तिथे पाहिलं. मी आभार मानेन सगळ्यांचे जे बिग बॉस चा भाग होते.


“मी स्टार नाही कारण…!!!” 
     मी स्वतःला कधीच स्टार समजत नाही. मला हे मिळणारं प्रेम फार अनरियल वाटतं. अरे आपण या योग्यतेचे आहोत का याची जाणीव होते. माझ्यासाठी खरे हिरो देशातील सैनिक आहेत. आम्ही लोकांचं मनोरंजन करतो पण माझ्यासाठी तेच खरे हिरो आहेत. प्रत्येक फॅन्सना मी रिप्लाय करतो. इथे कधी ही काहिही घडू शकतं. आज हे आहे तेच उद्या राहणार नाही. साधेपणाने आणि जमिनीवर पाय ठेवून काम करत राहायचं. 


“सोशली जगताना भान ठेवा”

आजकालच्या युवा पिढीला हेच सांगेन की सोशल मीडियाचा वापर चांगल्या गोष्टीसाठी करा. ट्रॉलिंग च प्रमाण फार आहे. आम्ही कलाकार म्हणून ट्रोल होतो इथवर ठीक आहे पण तुम्ही त्यांच्या परिवाराला यात कधीच ट्रोल करू नका. हा हक्क कोणी ही तुम्हाला दिला नाही. इंडस्ट्रीत खरेपणा नाही. मुळात एकी नसल्यामुळे सगळे येऊन याला विरोध दर्शवणार नाहीत. माझ्या बाबतीत जेव्हा ट्रॉलींग झालं तेव्हा मी सायबर गुन्हा दाखल केला.


“खोट्या लोकांची खंत” 
    इंडस्ट्रीत सगळे नाटकी आहेत. कोणी कोणाची मदत करत नाही. इथे ८०% लोकं खोटी आहेत. २०% लोकं चांगली आहेत. खंत याची वाटते की खूप ग्रुपिजम आहे. इथल्या व्यक्ती कधीच सुधारणार नाहीत.

प्लॅनेट मराठी कडून “पुष्कर जोग” ला त्याच्या ह्या जिद्दीसाठी सलाम आणि भावी आयुष्यासाठी खूप साऱ्या शुभेच्छा..!! 

छोट्या पडद्यावर पदार्पण करून प्रेक्षकांची मन जिंकून अवघ्या तरुणाईचा लाडका फुलपाखरु मालिकेतला मानस म्हणचेचं “यशोमान आपटे”
मराठी टेलिव्हीजन विश्वातली चॉकलेट बॉय म्हणून यशोमानची वेगळीच ओळख झाली आहे.
 मराठी रंगभूमी आणि चित्रपटातून यशोमान ने अभिनयात पदार्पण केलं, “झोपाळा, माऊ” यासारखी नाटक, “३५% काठावर पास” हा मराठी चित्रपट अश्या अनेक कलाकृतींमधून आजवर यशोमान आपल्या भेटीला आला आहे आणि आज टीव्ही इंडस्ट्रीत एक नवखा पण सुप्रसिद्ध कलाकार म्हणून नावारूपाला आलेल्या यशोमान सोबत आम्ही काही खास गप्पा मारल्या. त्याचा हा अभिनय कारकिर्दीचा प्रवास जाणून घेऊ या प्लॅनेट मराठीच्या “स्टार ऑफ द वीक” मध्ये. 

तुझ्या पार्श्वभूमी बद्दल काय सांगशील?

माझ्या घरात बालपणापासून अभिनयाच वातावरण होतं. माझे बाबा फ्रीलान्सर लेखक आहेत. काका दिग्दर्शक. एकदम इंडस्ट्रीमय वातावरण होतं पण तेंव्हा मी  अभिनय करायचं काही ठरवलं नव्हतं. मला स्टेज वर उभं राहायला सुद्धा दडपण यायचं. ध्यानीमनी नसताना  अभिनयात पदार्पण झालंय! ११ वीत असताना कॉलेज मधल्या नाट्य मंडळात गेलो मग पहिली एकांकिका केली. त्यासाठी बेस्ट प्राईझ मिळालं. मग तिथे कुठे तरी वाटलं अरे आपण हे करू शकतो. एक मनात आत्मविश्वास निर्माण झाला. अभिजीत खाडे, अंबर हडप, यांच्या सोबत काम केलं. गणेश पंडित यांनी खूप अभिनयातले बारकावे शिकवले. २ नाटकं, चित्रपट केले मग फुलपाखरू साठी ऑडिशन दिली आणि मग इथे सिलेक्शन झालं आणि टेलिव्हिजन वरचा प्रवास सुरु झाला.
फुलपाखरू या मालिकेतील तुझ्या स्वतःच्या व्यक्तीरेखे बद्दल काय सांगशील?
     मानस आणि माझ्यात काही फारसा फरक नाही आहे. मानसला गाणं गायला तसेच गिटार वाजवायला ही येतं. हे मला सुद्धा येत फक्त काही काही गुण आमच्यात जुळतं नाहीत. तो फारच सोज्वळ वैगरे आहे तसा मी फारसा नाही आहे. मानस ची व्यक्तीरेखा साकारताना फार मोकळेपणाने वागतो आम्हाला मंदार देवस्थळी यांनी फुलपाखरू च्या पहिल्या दिवसापासून सांगितलं होतं. तुम्ही नॅचरल अभिनय करा. 


पुर्णिमा तळवलकर तसचं ऋता दुर्गुळे या सारख्या अनुभवी कलाकारां बरोबर काम करतानाचा अनुभव कसा आहे?

अनुभव हा नेहमीच काही ना काही शिकवून जातो. अनुभव मस्तच आहे. कारण अनेक सहकलाकार आणि त्यात सुद्धा अनुभवी कलाकार सोबत काम करताना एक वेगळा अनुभव असतो. पूर्णिमा आणि ऋता यांच्या कडून खूप काही शिकलोय, शिकतोय! त्यांचे अनुभव आणि या गोष्टीतुन आपण काम करताना काय काय गोष्टी लक्षात ठेवून काम करायला हवं हे समजत. ऋता ने या आधी मालिकेत फार काम केलंय तर तिच्या कडून अनेक गोष्टी उलगडत गेल्या. मालिकेचं शूटिंग कसं होत किंवा प्रमोशन इव्हेंट्स बद्दल सांगते तर या गोष्टी समजतात. पूर्णिमा तळवलकर आणि माझे मालिकेतील बाबा यांच्या कडून इंडस्ट्रीत कसं रहावं आणि कोणत्या प्रसंगाला कसं वागायचं हे ते सांगत असतात. बाकी त्याच्या अभिनयाच्या शैलीतून खूप काही शिकायला मिळतं. मग या गोष्टी मला काम करताना उपयोगी पडतात.


नाटक, सिनेमा किंवा मालिका या पैकी पुढे काम करायला जास्त कुठे आवडेल?

 
  मी नाटकपासून सुरुवात केली आहे की रंगभूमीवर काम करताना त्याच्याशी एक नात निर्माण होत. रंगभूमीची ओढ कायम मनात आहे. त्यामुळे नाटक करायला नक्कीच आवडेल पण मालिका संपल्यानंतर एखादा चित्रपट करायला जास्त आवडेल. आता नाटक आणि चित्रपट हे कसं जमून येईल ठाऊक नाही पण दोन्ही कडे काम करण्याची कायमच इच्छा आहे.  

 
 कोणत्या नावाजलेल्या कलाकारां बरोबर काम करण्याची इच्छा आहे? 


     अनेक बॉलिवूड मधले कलाकार आहे ज्यांच्या सोबत एकदा तरी काम करायचं आहे. इरफान खान, नसरुद्दिन शहा, आमिर खान आणि अमिताभ बच्चन यांच्या सोबत ड्रीम वर्क करायचंय. मराठीत विक्रम गोखले सरांसोबत सुद्धा काम करायचं.


अभिनेता झाला नसतास तर कोण झाला असतास? 
   अभिनयात पदार्पण करायचं हे आधी काही ठरलं नव्हतं. मी ११ वित कॉमर्स साठी ऍडमिशन घेतलं आणि मग नंतर कॉलेज मधलं नाट्य मंडळ मध्ये जायला लागलो. कॉमर्सची पाश्वभूमी असल्या करणाने सीए किंवा सीएस करणार होतो. अभिनेता नसतो तर सीए झालो असतो .   
तुझा आदर्श कोण आहे? 
      माझा पहिला आदर्श माझे बाबा आहेत. प्रत्येकाच्या आयुष्यात एक गॉड फादर बापमाणूस असतो तो माझे बाबा आहेत! बाबा याच क्षेत्रात असल्या करणाने खूप गोष्टी शिकायला मिळतात. आयुष्यात अनेक समस्या असू देत किंवा कामासंबधित अनेक अडचणींना सामोरं जाण्यासाठी ते मदत करतात, मार्गदर्शन करतात. त्यांच वाचन अफाट आहे. खूप गोष्टी शिकतो. आणि दुसरे आदर्श माझे काका ते एक दिग्दर्शक होते पण त्याच्या सोबत काम करण्याची संधी नाही मिळाली. पण इंडस्ट्रीत काम करताना अनेकांकडून त्याच्या बद्दल खूप गोष्टी ऐकायला मिळतात. ते कसे शिकवायचे हे अनेकांकडून ऐकायला मिळतं. पण त्यांच्या सोबतीने काम करण्याची संधी नाही मिळाली. 
तू अभिनेता म्हणून फेमस तर आहेसच पण तू उत्तम गातोस सुद्धा. ही फक्त आवड आहे की भावी आयुष्यात आम्हाला पार्श्वगायक म्हणून यशोमान ऐकायला मिळणार आहे? 
     गाण्याच्या बाबतीत मी गाणं शिकलो नाही आहे. हा एक छंद आहे. गाण्याची आवड खूप आहे म्हणून मी या क्षेत्रात पाऊल असं ठेवणार नाही. मंदार देवस्थळी यांनी मला ती एक संधी दिली म्हणून मी प्ले बॅक गायक म्हणून गायलो अशी संधी कोणत्या दिग्दर्शकाने दिली तर ठीक आहे पण ही एक आवड आहे आणि आवडच राहणार. 



इंस्ट्रीमध्ये आता तसा बराच वेळ झाला वावरतोयस, कोणत्या गोष्टीची खंत आहे का?

    खूप गोष्टीची खंत जाणवते एक अभिनेता किंवा कलाकार म्हणून इथे प्रत्येक जण काम करत असताना त्यांच्या विषयी अफवा आणि त्या व्यक्तीला हवं तसं ट्रोल केलं जातं यावर उपाय म्हणून याकडे दुर्लक्ष करावं पण मग प्रेक्षकांच्या मनात त्या अभिनेत्या किंवा अभिनेत्री बद्दल एक फ्रेम तयार होते. ते त्याला त्याच दृष्टीकोनातून बघायला लागतात. दुसरी गोष्टी आपल्याकडे तंत्रज्ञान एवढं अफाट आहे की त्यांच्या वापराने आपण खूप काही करू शकतो. शूटिंग करताना तंत्रज्ञानचा वापर करून आपण कलात्मक घडवू शकतो आणि सादर करू शकतो. दर्जेदार काम थोडं कमी होतंय. अनेकदा चांगल्या कथांना न्याय मिळत नाही मग कुठेतरी यात निर्माता किंवा कथाकार यांच्या समस्या आहेत मग यामुळे आपल्याकडे चांगले चित्रपट बनत नाहीत. मराठी प्रेक्षकांना एका विशिष्ट शैलीतील कामं बघण्याची सवय झाली आहे तर त्याचा दृष्टीकोन बदलला पाहिजे. प्रेक्षक वर्गाची विचारसरणी बदलली पाहिजे. हल्लीची तरुणाई वेब सिरीज बघते, त्यांना ते आवडतंय पण मग मराठीत सुद्धा अश्या तऱ्हेच्या वेब सिरीज यायला हव्यात. एकाच फ्रेम मधून सगळं बघणं चुकीचे आहे. नव्या विषयांवर विचार करणारे अनेक कार्यक्रम, रोजच्या जिवनातील गोष्टी दाखवल्या गेल्या पाहिजेत. सेक्स, बोल्डनेस हा मराठीत दाखवला तर त्याला प्रेक्षक नावं ठेवतात पण हीच विचारसरणी बदलून प्रेक्षकांचा दृष्टिकोन दृढ व्हायला हवा. 

प्लॅनेट मराठी तर्फे या उत्कृष्ट कलाकाराला खूप शुभेच्छा !!!

मराठी इंडस्ट्रीत “पिट्या” या नावाने ओळखले जाणारे रमेश परदेशी..
अनेक हटके भूमिका पार पाडून अभिनयाची शैली जपणारा अभिनेता.. 
अभिनयाच्या सोबतीने फिटनेसची हि आवड जपून फिटनेस फ्रिक राहणारा…

मालिका आणि चित्रपटांतून आपलं मनोरंजन करणारा , प्लॅनेट मराठी चा या आठवड्याचा स्टार ऑफ  द वीक अभिनेता रमेश परदेशी उर्फ “पिट्या” बद्दल जाणून घेऊ या काही खास गोष्टी….

1.नुकत्याच गाजलेल्या “मुळशी पॅटन” मध्ये काम करताना काय अनुभव होता?
   प्रत्येक चित्रपटाचा अनुभव हा अनोखा असतो. मी आणि प्रवीण गेली ४० वर्ष सोबत काम करतोय. हा अनुभव शब्दात व्यक्त करू शकत नाही एवढा समृद्ध करून जाणारा आहे. चित्रपटाचं शूट हे सगळं खऱ्या लोकेशन वर झालंय त्यामुळे मी एक कलाकार म्हणून या चित्रपटाचा भाग होतोच पण creative production ची संपूर्ण जवाबदारी माझ्यावर होती.  हा चित्रपट आणि याचा विषय हे करणं एक टास्क होता. मोहन जोशी, उपेंद्र लिमये यांच्या सोबतच बॉंडिंग आधीपासून मस्त आहे ते यामुळे अजून वाढलं. एक अनोखा टास्क होता हा.. 

Still from “Mulshi Pattern”

2.फिटनेसचं तुमच्या आयुष्यात काहीसं अनोख स्थान आहे त्याबद्दल काय सांगाल?
     आमच्या घरात एक नियम होता तो म्हणजे “व्यायाम” करण्याचा. मी घरात एकटा मुलगा असल्यामुळे आमच्याकडे हा नियम काटेकोर पणे पाळला जायचा आणि जर व्यायाम नाही केला तर जेवायला मिळायचं नाही. म्हणून व्यायाम करण्याची सवय लागली. मला मुळशी पॅटन साठी दीड वर्ष आधी पासून तयारी करायला लागली होती. एक कलाकार म्हणून फिट राहणं फार महत्त्वाचे आहे म्हणून फिटनेस आणि माझं हे नातं अतूट आहे. 

3.इंडस्ट्री मधला जवळचा मित्र किंवा मैत्रीण कोण? 
  अर्थातचं “प्रवीण तरडे”

4.रेगे, देऊळ बंद, किंवा मुळशी पॅटन असो ह्या तिघांमध्ये हि कॉमन फॅक्टर आहेत प्रवीण तरडे.. काय सांगाल ह्याबद्दल? 
    आम्ही लहानपणा पासूनच एकत्र आहोत. त्यामुळे फक्त या तीन चित्रपटासाठी नव्हे तर आयुष्यात प्रवीण तरडे हा प्रत्येक ठिकाणी कॉमन फॅक्टर आहे. त्याचा पहिल्या एकांकिकेचा हिरो मीच होतो. 

5.हिंदीत तुम्ही अजय देवगण सोबत एका दर्जेदार चित्रपटात काम केलं तो अनुभव कसा होता? अनुभव अफलातून होता. अजय देवगण फार स्मित भाषी आहेत. प्रत्येक सहकलाकाराला समजून घेऊन काम करतात. भारी आहेत ते. एखाद्या नव्या व्यक्तीला अगदी छान समजून घेऊन काम करण्याची संधी ते देतात. खूप कमी बोलणारे असले तरी त्यांचा स्वभाव लोकांना भावतो.


6.”उद्गार पुणे” या बद्दल काय सांगाल?
उद्गार पुणे ही मी, प्रवीण तरडे आणि अनिरुद्ध आम्ही तिघांनी उद्गार पुणे ची स्थापना केली. या नाट्य संस्थे अंतर्गत आम्ही अनेक एकांकिका केल्या पुषोत्तम करंडक चा बेस्ट अभिनेत्याचा पुरस्कार मिळवला. सिक्वेन्स हा दोन अंकी प्रयोग केला. तेव्हा सुनील कुलकर्णी हे आमचे गुरू होते त्यांच्या सहकार्यांने खूप काम, अनेक एकांकिका केल्या. अजून एक गोष्ट “उद्गार पुणे” आवर्जून करते ती म्हणजे दर १ जानेवारी ला आम्ही “निर्व्यसनी दिन” साजरा करतो.


7.आजवरच्या अभिनय कारकिर्दीतला खास क्षण कोणता?
     मुळशी पॅटन मध्ये माझा पोलीस स्टेशन मधला एक सीन आहे तो सीन बघून माझ्या वडिलांनी मला फोन केला आणि तू एकदम भारी काम केलं अस सांगितलं. ही कामाची पोचपावती फार खास आणि आठवणी मधली होती. आपल्या कामाचं आपल्या एवढ्या जवळच्या व्यक्तीने कौतुक केलं हा क्षण फार मोलाचा आणि आठवणीतला आहे.


8.”पिट्या” हे नाव कसं पडलं?
 
  मला घरी लहानपणी सगळे पिंट्या म्हणायचे पण मग मित्रांनी या पिंट्या चा पिट्या केला खरंतर आज हे नाव माझी इंडस्ट्री ओळख निर्माण करणार आहे. सगळेच याच नावाने ओळखतात. 


9.सक्रिय राजकारणात येण्याचा काही मानस?     

नाही बिलकुल राजकारणात येण्याचा मानस नाही. पण मला मराठी चित्रपटासाठी काही तरी काम करायला नक्की आवडेल. खासकरून आपल्याकडे निर्मात्यांना अनेक गोष्टी सहन करायला लागतआहेत. निर्मात्याला जगवलं पाहिजे. आपल्याकडे निर्माता जगला तरंच चित्रपट जगेल. 


10.गेले अनेक वर्ष इंडस्ट्री खूप जवळून पाहत आलेला आहेत.. कोणती गोष्ट खटकते?
 
 इंडस्ट्रीत एकच गोष्ट खुपते ती म्हणजे की सगळ्यांनी सगळ्या सह कलाकारांचं कौतुक करावं किंवा त्यांना प्रेरणा दयावी. इथे माझ्या मित्राचा चित्रपट आहे मग मी त्याला शुभेच्छा देईन आणि हा दुसरा मित्र नाही तर याला नाही असं व्हायाला नको. आपल्या मराठीत सगळ्यांना एकमेकांना सहकार्य करावं. एखाद्याचं काम आवडलं तर मनापासून कौतुक करावं इथे उगाचं दुजाभाव करायला नको हीच एक गोष्ट फार मला खुपते. 

प्लॅनेट मराठी तर्फे या उत्कृष्ट कलाकाराला खूप खूप शुभेच्छा!!!

नाटकातून अभिनय क्षेत्रात पदार्पण करून बहुरुपी भूमिका साकारणारे “निलेश दिवेकर”आमच्या या आठवड्याचे स्टार ऑफ द वीक आहेत

नाटक, मालिका, जाहिरात आणि चित्रपट हा अनोखा प्रवास ते अजून सुद्धा तेवढ्याच सहजतेने पार पाडत आहेत.. अनेक छोट्या पण लक्षवेधी भूमिका चोख पणे करण्याची शैली निलेश यांच्या कडे आहे. आशुतोष गोवारीकर, राजकुमार हिराणी, महेश मांजरेकर , अमोल गुप्ते, अभिजित पानसे, अश्या बड्या दिग्दर्शकांसोबत तसेच बिग बी अमिताभ बच्चन, अजय देवगण, संजय दत्त, सतीश शाह, स्मृती इराणी, शेखर सुमन, गोविंदा, सोनाली बेंद्रे ते आता बहुचर्चित ठाकरे सिनेमा निमित्ताने नवाझुद्दीन सिद्दीकी अश्या बॉलिवूड स्टार्स सोबत काम करण्याची संधी यांना मिळाली आणि त्यांनी संधीच सोन करून अनेक कमालीच्या भूमिका साकारल्या… “स्टार ऑफ द वीक” च्या निमित्ताने आम्ही त्यांच्याबद्दल अधिक जाणून घेण्याचा प्रयत्न केला..


१. तुमच्या पार्श्वभूमी बद्दल काय सांगाल?
   हा प्रवास अजून सुद्धा चालूच आहे. अभिनयाची पार्श्वभूमी सांगायची झाली तर दुसरीत असल्यापासून मी नाटक करायला सुरुवात केली. शाळेत असताना बालनाट्य करायला सुरुवात केली इथून अभिनयाची आवड निर्माण झाली.  नाटक हा माझा आवडीचा विषय होता मग कॉलेज सुद्धा असंच शोधायचं होतं की जिथे ही नाट्य चळवळ सुरू राहील मग रुईया मध्ये ऍडमिशन घेतलं. रुईया नाट्यवलंय अनेक एकांकिका केल्या. नाटक आणि माझं नात रूढ झालं. अगदी कोणतीही भूमिका करायचो. मग इंटर कॉलेज साठी नाटक, एकांकिका केल्या. अश्यात आयनटी, उन्मेश, सवाई या स्पर्धा साठी एकांकिका करण्याची संधी मिळाली. “सती” एकांकिकेसाठी अनेक पारितोषिक मिळवली. तेव्हा एवढा आनंद व्हायचा की ते क्षण आज सुद्धा पटकन आठवतात. नाट्यदर्पण पटकावला तेव्हा मिळालेलं अवॉर्डस फिल्मफेयर सारखे वाटायचे. मग नाटकाच्या सोबतीने प्रवास सुरु झाला अश्यात राजन वाघदारे यांच्या कडून एका हिंदी मालिकेसाठी ऑडिशन साठी बोलवण्यात आलं. तेव्हा मी ८०० एपिसोड केले हिंदी मालिकेसाठी. जवळपास १००० एपिसोड एकंदरीत हिंदी मालिकांसाठी केले. मग रुईया नाक्यावर महेश मांजरेकर यांच्या सोबत भेट झाली आम्ही दोघांनी एकत्र काम केलं वास्तव मध्ये. या काळात अनेक काम मिळत गेली आणि यातून शिकून, काम करून आज इथवर पोहचलो आहे. 

२. अभिनयातील पहिलं पदार्पण? 

  नाटक चालूच होत पण खऱ्या अर्थाने “अंधायुद्ध” हिंदी फिल्म केली तेव्हा अगदी छोटा रोल होता पण तेव्हा हिंदी फिल्म्स मध्ये काम करणं एवढं मोठं वाटायचं की त्याच अप्रूप होत ही पहिली फिल्म केली नाना पाटेकरांसोबत काम करायला मिळाल. मग वास्तव, फेरारी की सवारी, अश्या अनेक फिल्म्स करत गेलो. 

३. मराठी आणि बॉलिवूड इंडस्ट्रीत काम करताना काय वेगळेपण जाणवतं?    हिंदीत ना एक “स्टार पॉवर” आहे जी आपल्या मराठीत नाही आहे. मराठीत काम करण्याचा अनुभव नक्कीच छान आहे पण हिंदीत काम करताना सुद्धा अनेक अनुभव येतात.  आपल्याकडे एखादा चित्रपट जेव्हा टेलिव्हिजन वर येतो तेव्हा आपल्याला त्याची कहाणी समजते आणि अस होत अरे हा चित्रपट किती भारी आहे, हा चालायला हवा होता वगैरे वगैरे.. हिंदीत एखादा तगडा कलाकार असेल तर तो चित्रपट हिट होतो आणि चालू राहतो. मराठी प्रेक्षक वर्ग सुजाण आहे ते प्रत्येक गोष्ट बारकाईने बघतात. मराठी चित्रपट हा खूप लोकांपर्यंत पोहचत नाही याचं दुःख वाटतं. आपल्याकडे होणार प्लॅंनिंग थोडं चुकतंय. मराठीच मार्केट छोट आहे. ग्रँड लेवल ला काम करणारे चित्रपट कमी आहेत. वेगळेणा हा प्रत्येक ठिकाणी असतोच. आपल्या मराठीत एखाद्या चित्रपटावर फार कमी लोक मेहनत घेऊन काम करतात तर हा वेगळेपणा नक्कीच जाणवतो.


४. यापूढे कुठली अशी खास भूमिका करायचं स्वप्न आहे?   

मला जेम्स बॉण्ड करायला नक्की आवडेल. प्रत्येक भूमिका ही फार पटकन येते आणि आपल्याकडून ती घडून जाते. आपण विचार सुद्धा करू शकत नाही की कधी कधी ही भूमिका आपल्याला करायला मिळेल पण ती येते आणि आपल्याकडून घडून जाते. मला जेम्स बॉण्ड फार आवडतो त्यामुळे मला त्याची भूमिका साकारायला नक्की आवडेल.


५. अभिनयाच्या सोबतीने आवडणारी अशी एक खास गोष्ट?    मला अनेक गोष्टी करायला आवडतात. क्रिकेट, बॅटमिंटन खेळायला फार आवडतात. पण खास गोष्ट अशी की मला स्कुबा डायविंग करायला आणि पाण्याखालचं ते अनोखं विश्व अनुभवायला आवडतं. जशी संधी मिळते तश्या मी तमाम गोष्टी करतो. 

   ६. वास्तव मधला खरा संजु बाबा अर्थात संजय दत्त आणि संजु मधला संजु बाबाची भुमिका साकारणारा रणबीर कपूर या दोघांपैकी काम करताना जास्त कोण भावलं?
    मुळात दोन लोकांची तुलना कधीच होऊ शकत नाही.  प्रत्येकाचा स्वभाव अनोखा असतो. दृष्टी वेगळी असते त्यामुळे दोघही फार बेस्ट आहेत.  संजय दत्त मित्र आहे त्यामुळे तो माणूस म्हणून देखील तेवढा उत्तम आहे. संजू ची भूमिका “रणबीर” पेक्षा कोणीच उत्तम करू शकल नसतं. संजूच्या भूमिकेला रणबीर ने खूप योग्य रित्या पार पाडलंय. तो एकदम परफेक्ट होता त्यामुळे या दोन्ही व्यक्ती मस्त आहेत. रील आणि रियल आयुष्यात हे दोघे हिरो आहेत.


७. आज वर तुमच्या चित्रपटसृष्टीतील करीअर बद्दल समाधान आहे का?   

एक अभिनेता म्हणून अभिनेता कधीच समाधानी नसतो. त्याला दरवेळी नवं काही तरी करायचं असतं. अभिनेता हा शेवटचा श्वासापर्यंत अभिनेता म्हणून जगत असतो. नेहमीच कष्ट करून कामं केली की कामाचं समाधान मिळत.  कॅडल मार्च या चित्रपटाच्या चित्रकारणीच्या वेळी शूट करताना तब्येत बिघडली तेव्हा हॉस्पिटलमध्ये दाखल झालो पण थोडा आराम करून कामावर रुजू झालो आणि चित्रकरण संपवलं. चित्रपट रिलीज झाला त्यानंतर त्या चित्रपटातील माझ्या भूमिकेसाठी पुरस्कार मिळाला तेंव्हा कामाचं समाधान प्राप्त झालं. हा किस्सा आयुष्यभर लक्षात राहणारा आहे. असे अनुभव कामाला ऊर्जा देणारे असतात. पण कामाच्या बाबतीत कलाकारांने कधीच समाधानी होऊ नये त्याने नेहमीच नवीन काहीतरी करायला हवं.


८. एकूणच इंडस्ट्री मधील खुपणारी गोष्ट किंवा खंत? 

  इंडस्ट्रीत अनेक गोष्टीत चांगले वाईट अनुभव येत असतात. खंत या गोष्टीची आहे की अनेक गोष्टींची पूर्वयोजना नसते.  कधी कधी आपल्या भावनिक गोष्टी यांच्या आड येतात. इथे प्रत्येकाने दिलेल्या शब्दाची जाण ठेवून काम करावं असच वाटतं.

   
९. हक्काचा जवळचा व्यक्ती? 

खूप आहेत कोणाएकाचं नाव घेऊन चालणार नाही. आपल्याला घडवणारी अनेक लोकं असतात. माझा मित्रपरिवार एवढा मोठा आहे की प्रत्येक व्यक्ती ही जवळची आहे. 

प्लॅनेट मराठी तर्फे निलेश दिवेकर यांना अनेक शुभेच्छा !!!

नाटक, चित्रपट ते मालिकांमधून उल्लेखनीय कामगिरी… 
बालकलाकार ते हरहुन्नरी अभिनेता… 
मराठी बिग बॉस मधला अनोखा खेळाडू….
दुनियादारी ते क्लासमेट चित्रपटवारी….
अभिनय ते राजकारण…. 
मी नथुराम गोडसे बोलतोय, बहुरूपी पुलं, नाट्यकलाकारी..
.

STAR OF THE WEEK -5

स्वागत करू या आठवड्याच्या
 प्लेनेट स्टार ऑफ़ द वीक चा
सुशांत शेलार

  1. लहानपणा पासूनचं या क्षेत्रात आहेस तर काय वेगळा अनुभव आहे?
       आपली आवड ज्या क्षेत्रात आहे तिथे काम करून करियर घडवणं हे प्रत्येकाच स्वप्न असत. मला ही संधी मिळाली आवडीच्या क्षेत्रात काम करायला मिळतंय यातच सगळं सुख आहे. आवड हे करियर होणं आणि त्यातच सात्यत्याने नव्या प्रकारे काम करत राहणं ही फार भाग्याची गोष्ट आहे. 
    2. नाटक, मालिका आणि चित्रपट या सगळ्या माध्यमातून कामं केली आहेस तर काय वेगळपण आहे कामाचं? सर्वात आवडतं माध्यम? 
        तिन्ही माध्यम आवडीची आहेत. प्रत्येक माध्यम हे वेगळं आहे. कारण मालिका, चित्रपट आणि नाटक या सगळ्याच माध्यमाचा प्रेक्षकवर्ग  वेगळा असतो. कामाची पद्धत वेगळी असते हे वेगळेपण अनुभवायला मिळतंय. लोकांची प्रत्येक कामासाठी मिळणारी दाद आणि प्रतिसाद हा खूप मोलाचा असतो. चित्रपट हा अजरामर असतो तो कित्येक वर्ष आपल्याकडे टिकून राहतो. नाटक हे माध्यम वेगळं आहे कारण नाटक दरवेळी वेगळं भासतं. नाटक हे एक असलं त्याचे खूप प्रयोग झाले तरी प्रत्येक प्रयोग हा नवखा असतो. नाटक हा एक लाइव्ह अनुभव असतो आपल्या डोळ्यासमोर काही तरी घडतंय आणि आपण ते पाहतोय म्हणून नाटकाचा प्रत्येक प्रयोग हा यासाठी अनोखा असतो. तिन्ही माध्यमातून काम करणं सुद्धा तेवढच मस्त आहे. 
    3.नव्या नाटका विषयी काय सांगशील?
         मला या नाटकात विनोदी भूमिका करायला मिळाली आहे तर ही एक अभिनयाची वेगळी बाजू लोकांना समजते आहे. मी विनोदी भूमिका सुद्धा करतो हे या निमित्ताने लोकांना समजलंय. प्रत्येक वेळी नाटकात काम करण्याचा, लोकांच्या अनेक प्रतिक्रिया येतात. नाटक संपल्या वर ही दाद आणि पोचपावती अनोखी असते. 

 4. बिग बॉस मराठी या रिऍलिटी शो चा अनुभव कसा होता?

   खूप भन्नाट अनुभव होता.  मी या आधी कधी बिगबॉस पाहिलं नव्हतं. गेलो खेळलो पण मी मध्येच गेम सोडून आलो याच फार वाईट वाटलं. 


5. इंडस्ट्रीत आवडणारी व्यक्ती किंवा बेस्ट फ्रेंड? 
   खूप आहेत असं एका कोणाचं नाव सांगणं कठीण आहे . अंकुश चौधरी, जितेंद्र जोशी आणि संजय जाधव हे तिघे फार जवळचे मित्र आहेत. 

6. अभिनयाच्या सोबतीने एखादी अशी गोष्ट जी फार जवळची आहे?
शिवसेना ( राजकारण ) 


7. इंडस्ट्रीत ड्रीम वर्क कोणासोबत करायचं? 
   इंडस्ट्रीत ड्रीम वर्क अमिताभ बच्चन सरांसोबत करायचं. 
8. भविष्यात निर्माता तसेच दिग्दर्शक होण्याचा काही मानस? 
     मी या आधीच निर्मिती क्षेत्रात पदार्पण केलंय लवकरचं दिग्दर्शन सुद्धा करेन. 


9. एक अनुभवी कलाकार ह्या कलावंत ह्या नात्याने अभिनय क्षेत्रात येऊ इच्छिणाऱ्या होतकरू कलावंतांना काय सांगशील?
   ही इंडस्ट्री फार मोठी आणि अनुभवी लोकांनी समृद्ध अशी आहे इथे येण्याचं अनेकांच स्वप्न असतं त्यांना एवढचं सांगेन की खूप जास्त सिरीयस होऊन काम करा. हल्ली कोणालाही वाटत की आपण कलाकार होऊ पण इथे कष्ट करून नाव कमावत येत त्यामुळे सगळ्या गोष्टीचा सारासार विचार करून इथे यावं एवढचं सांगेन. 


10. सक्रिय राजकारणात प्रवेश करावासा वाटतो का? आणि केल्यास कोणत्या पदावर विराजमान व्हायला आवडेल?
    आधीच राजकारणात प्रवेश झाला आहे. माझ्यासाठी पद महत्त्वाचं नाही. मी चित्रपट आणि नाट्य परिषेदेच्या मंडळात आहे त्यामुळे लोकांना मला मदत करायला आवडते. राजकारण करण्यापेक्षा समाजकाराण करायला आवडेल. लोकांना माझ्या कामातून मदत व्हावी हीच इच्छा आहे.

Social media in last one week has completely been topsy- turvy with the trending topic of the 10 year challenge.The vast world of social media has been flooded with millions and millions of photos of celebrities, actors, sportspersons and almost all the users of Instagram and Facebook.

Was it just a fun to share the change ? Or an excitement to profile and highlight the success of life in 10 years?

Few people posted their social status difference through this challenge and some boasted of not being old in the last few years.

NEWS12ISLAND shares Technology and social media expert Lance Ulanoff views saying that the 10-year posting trend should serve as a reminder about what kind of data is shared on social media or through things like quizzes that ask for all sorts of information, personal or otherwise.

On its part, Facebook has come out with a clarification that it has had nothing to do with the 10-year challenge trending on social networks such as Facebook, the Facebook-owned Instagram and even Twitter, for that matter.

“The 10 year challenge is a user-generated meme that started on its own, without our involvement. It’s evidence of the fun people have on Facebook, and that’s it,” says the social network, in an official statement. – shares NEWS18, a popular news channel.Whereas another international news portal BBC speaks on a larger and global measure of the 10 year challenge . It showcases the situation of the world in 2009 in comparison to 2019, where humanity, worldpeace , nonviolence have gone for a toss. GREENPEACE, a global organization tries to highlight the climatic changes through it’s twitter post .

You can even find the most funniest and satirical memes here at BOREDPANDA. 

Some of the eminent Marathi celebrities like Amruta Khanvilkar, Amey Wagh and others too joined the bandwagon and went ahead to share pictures of their last 10 year journey. Their photos reflected their transformation as actors . We appreciated and were floored by their work in last decade which showed great potential and calibre of these actors to carve a niche of themselves.

AMRUTA KHANVILKAR
AMEY WAGH

Definitely , this 10 year challenge has spiked so many different thoughts and ideas into everyone’s mind, that we are able to witness a variety of conglomerated thoughts .

Hope such a trend someday would bring more insight into the life and living of people of our place, state, nation to ignite the change that shall rectify the old mistakes and errors of society.We, as a society can bring so much change in the thought process, trends, process and traditions of our living which are amicable for all.

For now, we are enjoying the beautiful facets of life and appreciating the large heartedness of people , those who have had the heart to pull through the thick and thin of their lives in the last 10 years, irrespective of issues which we may or may not have known, sharing the smile and happiness with us.


It isn’t easier, a decade and still wear that smile and courage to pull on.

Ageing gracefully and with poise , everyone learns the complacency of life as they mature and age.

“Life –

It won’t stop ever, neither will the sands of time

we mere specks on this universe

definitely can

bring happiness in

each other’s life

to make it

more lovely and worthwhile”

Cheers to another set of 10 years ahead & lets us see what we have in store for 2029.