Tag Archive : marathiserials

रंगभूमी, मालिका, चित्रपट, जाहिरात आणि लवकरच आता वेब सिरीज अश्या उत्तमोत्तम आणि विविध माध्यमातून आपल्या अभिनयाच्या खास शैलीतून रसिकांचं मनोरंजन करणारे दिग्गज आणि प्रतिभावंत अभिनेते “जयवंत वाडकर”.. प्लॅनेट मराठी मॅगझीन च्या “स्टार ऑफ द वीक” च्या निमित्ताने आम्ही त्यांच्या आजवरच्या प्रवासाबद्दल काही महत्वपूर्ण गोष्टी जाणून घेतल्या..

नाव : जयवंत पांडुरंग वाडकर
जन्म : मुंबई
शिक्षण : बीकॉम
वाढदिवस : ५ जून
लग्नाचा वाढदिवस :  २९ जुलै

“अभिनेता नसतो तर नक्कीच क्रिकेटर झालो असतो”
मी आधी क्रिकेटर होतो. अनेक स्पर्धा, मॅचेस खेळलो आहे. जेंव्हा आपण कॉलेज मध्ये जातो तेव्हा तिथल्या प्रत्येक गोष्टीचा भाग होण्याची एक उत्सुकता असते. आपल्याला त्या प्रत्येक गोष्टीत सहभाग घ्यायचा असतो. १९७९ ला “सतीश पुळेकर” हे मी, प्रदीप पटवर्धन, विजय पाटकर, प्रशांत दामले आमचे सगळ्यांचे ४ ते ५ वर्ष ते दिग्दर्शक होते. राज्यस्तरीय स्पर्धा असो किंवा बाकी अनेक स्पर्धा आम्ही खुप गाजवल्या. आम्ही सगळीकडे एकदम टॉप ला असायचो. जयंत सावरकरांमुळे मला पहिलं नाटक मिळालं. तेंव्हा मग आम्ही “ऊन पाऊस” नावाची एकांकिका केली. त्यावर “घर-घर” नाटक झालं आणि मग त्यावर “गोलमाल” हा चित्रपट आला. “मामा पेंडसे” हे माझ्या व्यावसाईक नाटकाचे माझे पहिले दिग्दर्शक आणि मग नंतर साहित्य संघातून अनेक नाटकं मिळत गेली. तर सुरुवात हि अश्या अनेक दिग्ग्ज लोकांसोबत काम करण्यापासून झाली हे माझं भाग्यच मानतो. दिग्ग्ज लोकांसोबत काम करण्याची संधी आणि अनुभव इथून मिळत गेला. खूप पुरस्कार मिळाले. मग त्याच दरम्यान १९८५ साली पहिला चित्रपट दामू केंकरेंमुळे मिळाला. मग अशोक सराफ, लक्ष्या बेर्डे यांच्या सोबतीने हा चित्रपट केला. “तुझ्यावाचून करमेना” हा पहिला चित्रपट आला. मी आणि विजय पाटकर अशी आमची जोडी होती. मग त्यानंतर अनेक चित्रपट केले. १९७६ साली “तेजाब” केला मग हा प्रवास आज पर्यंत चालू आहे. “तेजाब” पासून “बेबी” पर्यंत अश्या अनेक हिंदी फिल्मस् केल्या. हा प्रवास कधीच न संपणारा आहे. चित्रपटांसोबतच मी ४ वेबसेरीज सुद्धा करतोय त्या सुद्धा लवकरच भेटीला येणार आहेत.


“हिंदीत मिळणारा मान मोठा” 
अर्थात दिग्गज लोकांबरोबर काम करताना खूप चांगले अनुभव आले. खूप आठवणी आहेत. नुकतंच “रणवीर शौरी” सोबत खूप काम केलं तो खूप मस्त अनुभव होता. सोबत काम करत असताना त्यांना खूप फोन येत होते पण मला त्यांनी विचारून,अगदी माझी परवानगी घेऊन तो फोन उचल्ला. यामुळे आम्हाला त्रास होऊ नये शूट करताना हा मानस होता. तसेचं “वीर दास” हा एकटा माणूस अनेक रोल पार पाडतो. तो खूप चांगला लेखक,अभिनेता, स्टॅन्ड अप कॉमेडी करतो. त्याच्या सोबत काम करताना येणारा अनुभव कमाल आहे. तो मला “हसमुख” या सिरीजच्या निमित्ताने भेटला. हिंदीत काम करताना एक वेगळ्या दर्जाचा आदर दिला जातो. तो कुठेच मराठीत दिला जात नाही याची खंत जाणवते. तर हा किस्सा अगदीच आठवणीत राहिला त्यांना त्या लोकांना माझ्या बद्दल असलेली माहिती हि भन्नाट होती. आदर हा हिंदीत फार दिला जातो.

“मी कॉम्बिनेशन फोटोग्राफी करतो” 
मी असं नाही म्हणार खिल्ली उडवतात. तर ते माझ्या फोटो मधून कुठेतरी स्वतःला रिप्रेझेन्ट करतात. स्वतःला यातून पब्लिसिटी मिळवून देतात. पण मला यातून खूप आनंद मिळतो. मी फोटो काढताना एका वेगळ्या नजरेतून ते काढत असतो. मी कुठेतरी त्या फोटो मध्ये एक वेगळी स्टोरी शोधून किंवा कॉम्बिनेशन ठेवून फोटो काढतो. मी रंगपंचमीला एका फोटो टाकला आणि तो खूप व्हायरल झाला. त्यात विजय पाटकर आणि सुशांत शेलार हे दोघे एका फ्रेम मध्ये होते हा फोटो मी सहज टाकला आणि त्याला खूप प्रतिसाद मिळाला. मी कॉम्बिनेशन फोटोग्राफी करतो आणि म्हणून त्याला एक वेगळं महत्व प्राप्त होत. कामाबद्दल हल्ली कमी बोललं जातं अनेक ठिकाणी मला सेल्फी काढायला लावतात तर हे कुठेतरी मी एक कॉम्प्लिमेंट मानतो. 

“पाठिशी उभी राहणारी फॅमिली” 
माझं खूप मस्त कुटूंब आहे. मला नशिबाने खूप चांगलं कुटूंब मला मिळालं आहे. “विद्या नाईक- वाडकर” माझी बायको हि फार समजूतदार आहे. माझ्या आयुष्यातल्या प्रत्येक क्षणाला ती माझ्या सोबत असते. मुलगी स्वामिनी आणि माझा मुलगा तन्मय अशी माझी फॅमिली आहे. स्वामिनी सुद्धा आता इंडस्ट्रीत काम करतेय तर मला असं कुठेतरी वाटतं कि स्वच्छ मनाने कोणत्याही गोष्टी केल्या ना कि त्या आपोआप घडत जातात.


“विजय पाटकर हक्काचा मित्र” 
इंडस्ट्रीतील जवळचा आणि हक्काचा मित्र “विजय पाटकर” मी नुकतंच त्याचं १० बाय १० हे नाटक पाहिलं. साधारण २० वर्षांनंतर तो रंगभूमीवर परत एकदा पदार्पण करत होता. माझ्याच मनात धाकधूक होती कि हा कसं निभावेल. पण विजय विजय आहे. प्रयोग झाला आणि मी त्याला घट्ट मिठी मारली आणि मी रडलोचं. असा आमच्या नात्यामध्ये खूप स्ट्रॉंग बॉण्ड आहे. आम्ही खूपदा भेटत असतो. माणसं जोडणं हा माझा छंद आहे. त्यामुळे माझा मित्रपरिवाराचा गोतावळा हि खूप मोठा आहे. 

“लक्ष्या खूप काही शिकवून गेला” 
लक्ष्या सोबत असंख्य आठवणी आहेत. दुर्दैवाने तो फार लवकर सोडून गेला. लक्ष्या म्हंटल कि आम्ही कुठेतरी फार जास्त हळवे होतो. आम्ही अगदी पहिल्या नाटकापासून ते चित्रपटापर्यंत एकत्र आहोत. आजही त्याची फॅमिली मी विजय पाटकर सगळे एकत्र आहोत. एक कौटूंबिक वातावरण आमच्यात आहेत . एक आठवण फार गंमतीशीर आहे आम्ही नाटक करत होतो. तेंव्हा आमचा साताऱ्याला प्रयोग होता. पण आम्हाला तिथे गेल्यावर समजलं बुकिंग नाही आहे. मग प्रयोग तर रद्द झाला, मग आम्ही सगळे “रमी” खेळत बसलो होतो तर तिथले काही लोक आमच्याजवळ आली. त्यांनी आमची विचारपूस केली मग “लक्ष्या” ला असं वाटलं हे आपल्याला विचारतील नाटक का नाही केलं तर त्याने आवाज बदलून बोलयला सुरुवात केली आणि समोरची व्यक्ती जेंव्हा बोलली कि आम्हाला एक काँट्रॅक हवा तेव्हा याचा आवाज अगदी नीट होऊन हा पटकन जोरात “तुम्हाला कधी हवाय काँट्रॅक” आणि त्या नंतर आम्ही सगळेच हसून हसून लोटपोट झालो. हा किस्सा नेहमीच लक्षात राहणारा आहे. अनेक गोष्टी मी त्याच्याकडून शिकलो. इंडस्ट्री मधल्या अनेक गोष्टी बारकाईने शिकवल्या. व्यवहार शिकवले, वेळेवर येणं या गोष्टी मी शिकलो. आज लक्ष्या असता तर त्याने इंडस्ट्री कुठच्याकठे नेऊन ठेवली असती. मनाचा मोठेपणा हा त्याच्याकडे होता आणि त्यामुळे आमच्याकडे या गोष्टी आल्या आहेत.

“प्रत्येक भूमिका खास” 
माझ्या सगळ्याच भूमिका चांगल्या आहेत. भूमिका खूप वेगळ्या आणि हटके होत्या. प्रत्येक भूमिका हि आपण त्याच तन्मयतेने आणि उत्साहाने करायला पाहिजे. माझ्या सगळ्याच भूमिका मला आवडतात. विविध भूमिका साकारायला मिळणं हि फार मोठी गोष्ट आहे.

“लेखकाला मान द्या” 

मराठी इंडस्ट्रीत खुपणारी गोष्ट अशी कि लोकं फार कमी अभ्यास करून एखाद्या चित्रपटाची निर्मिती करतात. आपल्याकडे स्क्रीन प्ले, पटकथा या गोष्टीचा फार विचार न करता वर्षाला अनेक चित्रपट येतात. आणि मग त्यातले अगदीच कमी सिनेमे चालतात तर हे कुठेतरी थांबलं पाहिजे. लोकांनी एखाद्या विषयाचा सारासार विचार करून चित्रपट बनवायला हवा. आपल्या इंडस्ट्रीत लेखकाला अगदी दुय्यम स्थान दिलं जातंय जे हिंदीत होत नाही. लेखकाला त्याचा योग्य मान मिळायला हवा. आपल्याकडे खूप लोकं आहेत जे वर्षाला अनेक प्रोजेक्ट्स करतात पण ते का करतात हे समजत नाही. वर्षाला अगदीच २ किंवा ३ फिल्मस् केल्या तर त्या चालतील. 

“निरीक्षणातून गोष्टी शिका” 
हल्लीच्या नवख्या कलाकारांनी निरीक्षण केलं पाहिजे अनेकांची काम बघितली पाहिजे. वाचन केलं पाहिजे. व्हॅनिटी मध्ये बसून न राहता अनेक आपल्या पेक्षा मोठ्या सह कलाकारांची काम बघायला हवीत. त्यांच्या कामातून आपल्याला शिकायला मिळतं. कामाची आवड आणि नव्या गोष्टी जाणून घेण्याची उत्सुकता हल्लीच्या नवख्या कलाकारांमध्ये असायला हवी असं मला वाटतं. नव्या कलाकारांनी जाण ठेवून, समोरच्या व्यक्तीच् कामाचं कौतुक करायला शिकलं पाहिजे त्याला योग्य रित्या मान दिला पाहिजे. 


“राजकारण नको रे” 
अनेक बडी नेते मंडळी जरी मित्र असली तरी राजकारणात जायला कधीच आवडणार नाही. आपल्याकडे राजकारण हे फार वाईट पद्दतीने चालवलं जातंय. मी राजकारणापासून दूर राहणं पसंत करेन.


रॅपिड फायर “हे” कि “ते”

  • आवडता दिग्दर्शक – महेश कोठारे, विजय पाटकर, सचिन पिळगावकर : विजय पाटकर
  • आवडता अभिनेता
    • अंकुश चौधरी, भरत जाधव, मकरंद अनासपुरे, स्वप्नील जोशी : अंकुश चौधरी
  • आवडती अभिनेत्री
    • किशोरी शहाणे, प्रिया बेर्डे, अलका कुबल, वर्षा उसगावकर : किशोरी शहाणे
  • नाटक, सिनेमा, मालिका कि जाहिरात : नाटक 
  • कॉमेडी भूमिका कि गंभीर भूमिका : कॉमेडी भूमिका

प्लॅनेट मराठी मॅगझीन तर्फे जगतमित्र तसेच हरहुन्नरी दिग्गज अभिनेते “जयवंत वाडकर” ह्यांच्या आजवरच्या कारकिर्दीला सलाम आणि पुढील वाटचालीसाठी शुभेच्छा..

Advertisements

अनेक दर्जेदार मालिका आणि नाटकांतून आपल्या भेटीला येत राहणारी, कोणतीही भूमिका अगदी लिलया पार पाडून रसिक प्रेक्षकांची मन जिंकून घेणाऱ्या “तुझ्यात जीव रंगला” ह्या मालिकेतील “नंदिता वहिनी” उर्फ “धनश्री काडगावकर” हिच्या सोबत प्लॅनेट मराठी मॅगझीन च्या “स्टार ऑफ द वीक” च्या निमित्ताने केलेल्या काही खास गप्पा.. 

संपूर्ण नाव       : धनश्री काडगावकर
वाढदिवस : ६ एप्रिल
लग्नाचा वाढदिवस : ७ डिसेंबर
जन्मठिकाण : सोलापूर



“छंदातून जोपासते कला” 
मी काही गायिका वैगरे नाही. पण माझे बाबा शास्त्रीय गायक आहेत. आमच्या घरातील हि गायनाची परंपरा सध्या माझा भाऊ सौरभ चालवतो. तो गायनाचा वारसा पुढे घेऊन जाण्यासाठी यामध्येच करिअर करतोय. खरंतर शूट आणि बाकी इतर गोष्टींमुळे गायनाकडे लक्ष द्यायला जमत नाही. पण बऱ्याचदा मला गाणी ऐकायला फार आवडतात. एखाद्या गाण्याचे शब्द काय आहेत या सगळ्याचा थोडाफार अभ्यास करून घरच्या घरी गात असते. गुणगुणायची सवय आहे हा एक छंद आहे, जो माझ्या मनाला आनंद देऊन जातो. डान्सचं बघायला गेलो तर सध्या कोल्हापूर मध्ये शूट सुरू आहे आमची एक हेयर आर्टिस्ट आहे तिच्या डान्स ग्रुप सोबत मी डान्सची प्रॅक्टिस करते. तिथे आम्हाला काही गोष्टी शिकवल्या जातात, मुळात मी भरतनाट्यम शिकलेले आहे. डान्स हे माझ्यासाठी माझं पॅशन तसेचं माझं पहिलं प्रेम आहे. आणि म्हणूनच मालिका संपल्यावर भरतनाट्यम् आणि डान्स कडे लक्ष द्यायचं.

“ऑरगॅनिक पदार्थ खाऊन फिट राहते” 
    हल्ली प्रत्येकाला फिट राहण्याची गरज आहे. आपल्या धकाधकीच्या जीवनात कोणाला फिट राहायला जमत नाही. त्यामुळे कामाच्या जागी आपल्याला पूर्ण वेळ देता यावा म्हणून, आपण फिट राहून व्यायाम करायला हवा . गेली दीड वर्ष आम्ही गावात शूट करत आहोत. इथे शूट केल्यानंतर आम्हाला एक छान काकू मिळाल्या आहेत ज्या आम्हाला घरचं जेवण जेऊ घालतात. जे ऑरगॅनिक फूड आहे ते आम्हाला इथून मिळत. फिटनेसच्या बाबतीत मी फार लक्ष देते. फिट राहण्याकडे माझा कल आहे. स्वतःवर प्रेम करून आपण आपलं आरोग्य सांभाळलं पाहिजे. व्यायाम करून मी स्वतःला फिट ठेवण्याचा प्रयत्न करते. मला एक सवय आहे आरशात बघून स्वतः सोबत संवाद साधण्याची मग काही सकारात्मक गोष्टी यातून मला मिळतात. 

“अभिनेत्री नसते तर” 
   अभिनय क्षेत्रात येण्याचं कधीच ठरलं नव्हतं. अभिनयात येणं हे स्वप्नवत आहे. मला एवढी प्रसिद्धी मिळेल हेस्वप्नात सुद्धा वाटलं नव्हतं. या मागे आई बाबाचा पाठिंबा  खूप आहे. एखाद्या आयटी कंपनी मध्ये काम करणं एवढचं स्वप्न होत. हा पण डान्सची फार आवड होती. जॉब करता करता मी डान्स मध्ये नक्कीच काहीतरी वेगळं असं केलं असतं. मी अभिनेत्री नसते तर डान्स इन्सिटट्यूट चालू केली असती ते एक स्वप्न आहे. मी जे काम करतेय त्या कामामध्ये मी खूप खुश आहे.


“बोल्ड भूमिका : कथेवर अवलंबून आहे” 
 जर चांगली कथा असेल किंवा मला संपूर्ण कथा आवडली तर मी नक्कीच बोल्ड भूमिका करेन. माझ्यासाठी हे फार आव्हानात्मक काम असेल. काहीतरी वेगळं आहे किंवा मनावर दडपण येऊन जेव्हा ते काम पूर्ण करण्याची संधी मला मिळेल तेंव्हा मी नक्कीच बोल्ड भूमिका साकारेन. लोकं कितपत मला अश्या भूमिकेत स्वीकारतील हे बघायला मला नक्की आवडेल.


“मालिका, चित्रपट आणि नाटक हे वर्गीकरण नको” 
     या साऱ्या इंडस्ट्रीमध्ये खूप काळ घालवला आहे असं मी मुळीत म्हणणार नाही. कारण मी अनेक गोष्टी सध्या शिकत आहे. इंडस्ट्रीत खुपणाऱ्या गोष्टी अश्या आहेत कि मालिका, नाटक, चित्रपट आणि वेबसेरीज हि अभिनयाची अनोखी माध्यमं समजली जातात. पण यात काम करणाऱ्या अभिनेत्रींबद्दल वर्गीकरण केलं जातं. हि मालिका करणारी अभिनेत्री, चित्रपट करणारी अभिनेत्री हे अश्या तऱ्हेचं वर्गीकरण केलं गेलं नाही पाहिजे. मालिकेतले कलाकार सुद्धा चित्रपटात तेवढयाचं उत्साहाने आणि चित्रपटाच्या बरोबरीची भूमिका साकारू शकतात. कलाकार हा प्रत्येक माध्यमातून काम करू शकतो असं मला वाटत. 

“प्लस आणि वीक पॉइण्ट” 
प्लस पॉइण्ट असा आहे कि हल्ली माझे पेशन्स खूप वाढलेयत. स्वतःवर संयम ठेवून काम करायला जमतं. समोर काहीही घडत असलं कि तोलून मापून बोलते. माझे डोळे हा एक प्लस पॉइण्ट असू शकतो असं मला वाटतं. अनेकांकडून मिळणारी हि एक कॉम्प्लिमेंट असते कि माझे डोळे फार बोलके आहेत. वीक पॉइण्ट बद्दल बोलायचं झालं तर माझं खाणं, “चहा” हा माझा अगदीचं वीक पॉइण्ट आहे. मी कितीही डाएट केलं तरी चहा हा सोडूच शकत नाही. यांच्या सोबतीने माझी फॅमिली आणि माझा नवरा हा माझा वीक पॉइण्ट आहेत. 


“लोकांना भावणारी नंदिता” 

अनेक किस्से आहेत आठवणीत राहणारे. मी मध्यंतरी मॉल मध्ये गेले असताना एक आजी आल्या होत्या त्यांनी बाकी कलाकार सोबत फोटो काढले आणि माझ्या जवळ येऊन म्हणाल्या कि या बाई सोबत मला फोटो नाही काढायचा हि फार खडूस बाई आहे तर असे अनेक किस्से घडत असतात. सेट वर लोक भेटायला येतात तेव्हा त्यांना तिथे मी फार खडूस वाटते. लोकांच्या मनात एक फ्रेम तयार झाली माझ्याबद्दल पण मी हे सगळं मस्त एन्जॉय करतेय. आपली भूमिका  लोकांपर्यंत अश्या तऱ्हेने पोहचते तर याच एक समाधान आहे. आमच्या गावात एक छोटी मुलगी शूट नसताना आम्ही तिच्या सोबत गप्पा मारत होतो तर सनी दादांनी तिला माझ्या बद्दल विचारलं तेंव्हा ती एवढी लहान मुलगी म्हणाली कि “काही काम न करता फक्त चंदे चंदे ओरडते एवढचं करते” हि एक कॉम्प्लिमेंट, हा अनुभव लक्षात राहणारा आहे.

“भाषेचा लहेजा जपला पाहिजे” 

गंध फुलांचा गेला सांगून” या मालिकेत बंजारा समाजातील मुलीची व्यक्तिरेखा साकारताना असू देत किंवा आता “तुझ्यात जीव रंगला” ढाली कोल्हापुरी भाषा असेल या साठी खूप मेहनत घ्यावी लागते. गावरान भाषा साकारण्यासाठी भाषा समजून सांगणारी अनेक लोक असतात. जेंव्हा कोल्हापुरात आलो आणि आमच्या कडे स्क्रिप्ट आली तेव्हा सुद्धा आम्ही गावठी बोलायचो पण इथे असलेले स्पॉट दादा, ड्रेसिंग दादा आमची टीम हि कोल्हापुरी आहे, तर त्यांच्या कडून ऐकून ऐकून त्या भाषेतला टोन आपल्या बोलण्यात कसा येऊ शकतो यावर विचार करायचो. सुरुवातीला आम्हाला अवधुत जोशी यांनी फार मदत केली. इथल्या मूळ भाषेचा टोन, भाषेतील लहेजा पकडण्यासाठी. आता अनेकदा घरी सुद्धा कोल्हापुरी भाषेतून संवाद साधण्याची सवय मला लागली आहे.


“घरच्यांचा भरभक्कम पाठींबा” 
सुरुवातीला आई बाबांना थोडी काळजी वाटायची कि इथे काम कसं करेल वैगरे पण मग आपल्या प्रवासाच्या दिशा आपल्याला माहित असतात तर मग पुढे या प्रवासात त्यांची साथ लाभली यासाठी मोठं भाग्य लागतं. अनेक उपदेश ते मला वारंवार देत असतात मग लग्नानंतर सासू सासरे यांचा मिळणारा पाठींबा हा खूप होता. सासऱ्यांकडुन खूप दाद मिळते. माझ्या प्रत्येक कामातील बदल ते मला वारंवार सांगत असतात. जेंव्हा मला हि ऑफर आली तेव्हा माझ्या नवऱ्याने मला हे काम कर असं सांगितलं. एक वेगळी भूमिका करण्यासाठी त्याने आजवर मला मदत केली आहे. तर मी यासाठी माझ्या नवऱ्याचे दुर्वेश देशमुख चे फार आभार मानते. अश्या सगळ्यांच्या पाठिंब्यामुळेचं मी आजवर काम करु शकत आहे. 

रॅपिड फायर हे कि ते 

पुणे कि मुंबई : मुंबई

मालिका, चित्रपट कि नाटक : तिन्ही ! एक असं नाही सांगता येणार.

रोमँटिक, व्हिलन कि कॉमेडी : रोमँटिक

आवडती स्टाईल : ट्रेडीशनल कि वेस्टर्न : ट्रेडीशनल

अभिनय, गायन की नृत्य  : अभिनय

आवडता अभिनेता (ललित प्रभाकर, अभिजीत खांडकेकर,हार्दिक जोशी) : ललित प्रभाकर

आवडती अभिनेत्री (अक्षया देवधर, क्षिती जोग, मृणाल दुसानिस ) : क्षिती जोग

प्लॅनेट मराठी मॅगझीन तर्फे “धनश्री काडगावकर” ह्या बहुगुणी अभिनेत्रीला खूप साऱ्या शुभेच्छा..!!

मराठी टेलिव्हिजन विश्वातील चॉकलेट बॉय म्हणून ओळखला जाणारा दिलखुलास अभिनेता. 
आपल्या अभिनयाच्या जोरावर प्रेक्षकांच्या मनात घर करून राहिलेला “जय ” असो किंवा बापमाणुस मधील “सूर्या” अश्या बहुपैलू या आठवड्याचा स्टार ऑफ द वीक

सुयश टिळक” सोबत प्लॅनेट मराठी मॅगझीन च्या निमित्ताने मारलेल्या काही खास गप्पा..!! 

“आठवणी कॅमेऱ्यात टिपायला आवडतात” 
फोटोग्राफी ची आवड खूप लहानपणा पासून आहे. त्याला कारणीभूत माझी आजी आहे. ती उत्तम फोटोग्राफर होती. हि आवड कधी आणि केंव्हा लागली हे कळलंच नाही. सुरूवातीला फार बेसिक कॅमेरा मध्ये फोटो काढायचो. मग ते पुढे अनेक स्पर्धांसाठी पाठवायला लागलो तेव्हा त्यासाठी बक्षीसं मिळायची. मग कुठेतरी पटकन लक्षात आलं कि आपल्याला हे जमतंय मग मी आवड जोपासण्यासाठी फोटोग्राफीचं शिक्षण घ्यायचं असं ठरवलं “शॅडोज फोटोग्राफी” इथून फोटोग्राफीचा अभ्यास केला. माझ्यासाठी फोटोग्राफी फार खास आहे जेव्हा मी स्वतः एकटा असतो. तेंव्हा मला काही गोष्टी ते क्षण जपून ठेवायला आवडतात. आणि कॅमेरात कैद करायला आवडतात. ती एक आठवण म्हणून आपल्या सोबत आयुष्यभर राहते. आठवणी या आपल्या आयुष्यात फार महत्वाच्या असतात. असंख्य गोष्टी नकळत आपल्या कॅमेरा मध्ये टिपल्या जातात. एखादा फोटो काढून तो क्षण आपल्याला जगता येतो आणि यातून मला आनंद मिळतो.


“स्विमिंगची आवड”
माझ्या अनेक गोष्टी लहानपणी पासून सुरु झाल्या आहेत. त्यातलं एक स्विमिंग. आई वडिलांमुळे याची आवड लागली. एक धम्माल म्हणून स्विमिंग करतो आता कुठेही पाणी दिसलं कि उडी मारून पोहल्या शिवाय शांत बसत नाही.

“सोशली जोडलो गेलो” 
सोशल मीडिया वर व्यक्त होतो. माझ्या मते ते एक फार चांगलं माध्यम आहे. ते फार उत्तम रित्या तसेच सेन्सिबल पणे याचा वापर केला पाहिजे. सोशल मीडिया वरून अनेक चांगल्या गोष्टी करता येतात. काही अनोखा संदेश लोकांना देता येणार असेल किंवा काही गोष्टी लोकांपर्यंत पोहचवता येणार असतील तर ते सुद्धा आपण करायला हवं. या व्हर्चुअल जगात फक्त लाईक्स आणि कंमेट्स यातचं न रमता आपल्याला अनेक अनोख्या आणि कलात्मक पद्धतीने सोशल माध्यमाचा वापर करता येतो.


“बेस्ट कॉम्प्लिमेंट”
अनेक कॉम्प्लिमेंट्स येतात. मी सोशल मिडियाच्या माध्यमातून अनेक सामाजिक संस्थाशी जोडलो गेलो. ज्यांच्या सोबतीने मला काही वेगळं काम करता येतंय. जे खूप विविध तऱ्हेने आज काम करत आहेत. अश्या अनेक एनजीओ शी जोडलो गेलो. जी काही अनोखी लोकं इथून जोडली गेली हीच माझ्यासाठी बेस्ट कॉम्प्लिमेंट आहे. 

“इंडस्टीत एकत्र येऊन कामं करायला हवी” 
इंडस्ट्रीत न आवडणारी गोष्ट हीच कि खूप गुप्तता पाळली जाते. प्रत्येक नव्या प्रोजेक्ट्स बाबतीत फार गुप्तता पाळली जाते. तर खरंच याची गरज आहे का? असं मला वाटत . हि सर्वात न आवडणारी गोष्ट आहे. इंडस्ट्रीत बदल घडायला हवा हे सांगायला मी फार नवखा आहे. एक गोष्ट नक्कीच होऊ शकते ती कि सगळ्यांनी एकत्र येऊन काम केलं तर ते जास्त मस्त काम होऊ शकतं. ग्रुप मध्ये होणारी कामं किंवा या सगळ्यात प्रत्येक ठिकाणी कामातली चढाओढ वाढते. जर एक फॅमिली म्हणून एकत्र येऊन प्रत्येक नव्या गोष्टीचा विचार केला तर ते काम त्याहून उत्तम रित्या पार पाडलं जाऊ शकतं. कल्पनांची देवाणघेवाण आणि बाकी गोष्टींवर चर्चा घडून जास्त चांगल्या प्रकारे एक “हेल्दी कॉम्पिटिशन” होऊ शकते. खूप उत्तम काम लोकांपर्यंत पोहचू शकत नाही मग यामुळे लोकांना काही अनोख्या कलाकृती पाहायला मिळत नाहीत.


“सहकार्याने पर्यावरणात बदल घडवू” 
पर्यावरण आणि प्राणीप्रेम हे सगळ्यांना असतं पण त्या बद्दल काय कोणी काय करतंय का हे खूप महत्वाचं आहे. सहकार्य हा एकच मार्ग आहे, जिथून आपण काही तरी पर्यावरणाच्या आजच्या स्तिथीला तोंड देऊ शकतो. माणूस सुद्धा या सगळयाचा एक  भाग आहे. हल्ली बदलणारं पर्यावरण आणि वातावरणात होणारे बदल याबद्दल लोकांनी जाणून घ्यायला हवंय. आतापण काही फार निरोगी वातावरणात जगत नाही आहोत. आणि जगात हा मुद्दा फार ऐरणीवर आहे याचा विचार प्रत्येक माणसाने केला पाहिजे. आपल्याकडे होणारा प्लास्टिकचा वापर किती आहे आणि आपण किती त्याचा वापर करतोय हे जाणून घेणं गरजेचं आहे. अगदी छोट्या छोट्या गोष्टीचा सारासार विचार करायला हवा. नव्या गोष्टीची निर्मिती होत असताना जुन्या गोष्टीची विल्हेवाट लावणं देखील तेवढं गरजेचं आहे. आपल्याला जगण्यासाठी लागणारं निरोगी वातारण निर्माण होत नाही. पुढच्या काही वर्षात हे चित्र फार भयानक होईल. सगळ्यांनी या गोष्टी चा विचार करून त्यावर तोडगा काढायला हवा.


“इंडस्ट्रीत सगळ्यांसोबत काम करायला आवडेल” 
आता कुठे माझी सुरुवात आहे. अजून खूप काम करायचंय. पण “तुंबाड” पहिल्या नंतर मला राही बर्वे सोबत काम करायचंय. त्यांच्यासारखा जर दिग्दर्शक असेल तर काम करायला नक्कीच आवडेल.

“खऱ्या आयुष्यातला सुयश”
खऱ्या आयुष्यात सुयश फार निसर्गात रमणारा आहे. मला फार माणसं जवळ लागत नाहीत. मी एकटा जास्त असतो. मला शांतपणा आणि एकांतात राहायला जास्त आवडतं. निसर्गात रमायला आणि खूप पुस्तकं वाचायला आवडतात. काही वेळा मला पटकन राग येतो आणि मी त्यावर लगेच बोलून जातो, व्यक्त होतो. मला रिग्रेट ठेवायला आवडत नाही जे मनात आहे ते बोलून मोकळा होणारा मी आहे. मग यामुळे समोरच्याला वाईट वाटलं तरी काही वाटतं नाही कारण ते माझं फार स्पष्ट मत असतं. मी खूप स्पष्ट आणि पारदर्शक आहे. गोष्टी लपवायला मला आवडत नाहीत. मी फार शांत आणि आनंदी असतो. 

“नवी मालिका : एक घर मंतरलेल” 
मुळातं या मालिकेला भयपट म्हणता येणार नाही हि एक रहस्यमय कथा आहे. आणि हा सगळा एक थरार आहे. थ्रिलर रहस्य यातून प्रेक्षकांना अनुभवयाला मिळणार आहे. अश्या पद्धतीचा विषय मला या निमित्ताने करायला मिळतोय याचा जास्त आनंद आहे. मी आजवर अनेक प्रेमकथा, फॅमिलीच्या निगडित मालिका केल्या याला प्रेक्षकांनी फार प्रेम दिलंय काही वेगळ्या भुमिका करून पाहिल्या. या मालिकेतील “क्षितिज निंबाळकर” ची भूमिका माझ्या फार जवळची आहे. खूप हटके गोष्टी जमावणारा मुलगा आहे. गूढ स्वभावाच्या माणसाची भूमिका मी पार पाडतोय.त्याला गोष्टीच्या कथा आणि त्यामागची कहाणी जाणून घ्यायला आवडते. तो फार सरळ माणूस आहे. माझ्या फार जवळ जाणारी हि नवी भूमिका आहे. त्यामुळे मला ते करायला खूप मज्जा येतेय.


“ट्रोलर्स ना इंटरटेन करू नये” 
प्रत्येकाची अशी एक वेगळी पद्धत असते. आपल्या फॅन्सना समजून घेण्याची, त्यांना रिस्पॉन्स देण्याची. मी लोकांना यावर अजिबात इंटरटेन करत नाही. माझं आयुष्य फार खाजगी आहे मी माझ्या वैयक्तिक आयुष्यात कोणा सोबत आहे, काय करतोय, कुठे जातोय, कोण जवळचं आहे याच्याशी लोकांचं काही देणंघेणं नसावं. मी जे पडद्यावर करतो ते तुमच्या मनोरंजनासाठी तर त्यावर तुम्ही नक्कीचं आम्हाला कामाच्या बाबतीत कामाची पोचपावती द्या. पण हल्ली  सोशल मीडिया मुळे असं झालंय कि आपण कोणाच्या हि वैयक्तिक आयुष्यावर बोलू शकतो असा एक लोकांचा गैरसमज झाला आहे. हा फार वाईट आणि त्रासदायक आहे. लोकांना व्यक्त होण्याची काही सीमा राहिलेली नाहीये. लोकं बोलताना कुठलाही विचार न करता, हव्या त्या भाषेत हवं ते बोलतात. प्रेमाबद्दल आदर आहे पण लोकं कोणाच्याही खाजगी जीवनाबद्दल हव्या त्या तऱ्हेने व्यक्त होतात. इथे काही तरी मर्यादा हव्यात. वाटेल ते सल्ले देतात. हवे ते अंदाज लावतात. याबद्दल मी फार पटकन बोलतो. मी लोकांच्या अश्या कंमेटस् डिलीट करून टाकतो. अश्या लोकांना आपण पुन्हा काही रिप्लाय दिला तर ते प्रकरण अजून कुठेतरी वाढतं. जशी आमची काही जवाबदारी आहे तशी लोकांची आमच्या बद्दल बोलताना त्यांनी भान ठेवण्याची गरज वाटते. माणूस म्हणून तुम्ही कोणाला दुखवत नाही आहात ना हा विचार व्यक्त होताना, ट्रोल करताना करायला हवा. मी सगळयांना विनंती करेन कि व्यक्त होताना एकदा समोरच्या माणसाचा विचार नक्कीच करा. आमच्या जीवनातील वैयक्तिक भावनांशी जेव्हा तुम्ही खेळता तेव्हा आम्ही विरोध का करू नये! 

“अभिनेता नसतो तर पडद्यामागची दुनिया अनुभवली असती” 
अभिनेता नसतो तर मी नक्कीच फोटोग्राफर म्हणून या इंडस्ट्रीत आलो असतो. पडद्यामागे काम करायला मला आवडलं असतं. कॅमेराच्या मागे दिग्दर्शक म्हणून काम करण्याची इच्छा आहे.  अभिनेता नसतो तर नक्कीच हा प्रवास सुरु झाला असता. लोकांच्या प्रेमामुळे मी अभिनेता आहे. म्हणून जोवर अभिनेता आहे तोवर इथे काम करेन पण त्या नंतर मला पडद्यामागे राहून काम करायला जास्त आवडेल. 


“वीक पॉईंट आणि प्लस पॉईंट ” 
वीक पॉईंट हा आहे कि मी फार पटकन लोकांवर विश्वास ठेवतो आणि प्लस पॉईंट हा कि मी कोणाबद्दल कधीच मनात अढी ठेवून रहात नाही.

“भविष्यात बोल्ड विषयावर विचार करून काम करेन” 
विषय कितपत चांगला आणि मजबूत आहे यावरून ठरवेन पण विनाकारण बोल्ड सीन करण्याची गरज नसेल तर नक्कीच त्याचा विचार करून निर्णय घेईन. हल्ली अनेक वेब सिरीज येतात त्यामध्ये फार बोल्डनेस हाताळला जातो. काही वेळा याची गरज नसताना हा एक ट्रेंड म्हणून करायचा तर हे व्यर्थ आहे. हे करताना मी १० वेळा विचार करेन. लोकांना आवडतंय म्हणून फक्त त्या मध्ये बोल्ड सीन करावेत कि, त्या विषयाची गरज आहे म्हणून ते करायचं या गोष्टीचा विचार करून मी ते काम करेन.

रॅपिड फायर! “हे” कि “ते”-

१ } मालिका, नाटक कि चित्रपट : नाटक

२ }  फोटोग्राफी, अभिनय कि स्विमिंग : अभिनय

३ } मुंबई कि पुणे : मुंबई

४ } पुढचं पाऊल, दुर्वा कि बाप माणूस? :बाप माणूस

५ } आवडती अभिनेत्री हर्षदा खानविलकर, सई ताम्हनकर, तेजस्विनी पंडित, ऋता दुर्गुळे, सुरुची अडारकर : सई ताम्हनकर

६ } आवडता अभिनेता : सुबोध भावे, अंकुश चौधरी, आस्ताद काळे, सिद्धार्थ चांदेकर, सिद्धार्थ जाधव : अंकुश चौधरी

प्लॅनेट मराठी मॅगझीन तर्फे “सुयश टिळक” या बहुगुणी अभिनेत्याला खूप साऱ्या शुभेच्छा.

टेलिव्हिजन विश्वातली लक्षवेधी अभिनेत्री, एक मॉडेल ते अभिनेत्री हा अभिनय क्षेत्रातील प्रवास लिलया पार पाडणारी. 
प्लॅनेट मराठी मॅगझीन च्या “स्टार ऑफ द वीक” च्या ह्या आठवड्यात जाणून घेऊया अनेक दर्जेदार मालिकांमध्ये आपल्या अभिनयाची प्रभावी पणे छाप पाडणारी अभिनेत्री

“अक्षया गुरव”

“स्वतःच्या विश्वाची निर्मिती ” 

    करियरची सुरुवात मुळात हि मॉडेलिंग पासून झाली. घरातली कोणतीही व्यक्ती या क्षेत्रात नसून सुद्धा इथे येऊन स्वतःची वेगळी ओळख निर्माण केली. मॉडेलिंग करता करता ऑडिशन देत होते. रंगभूमीवर काम केलं. २ एकांकिका केल्या. एकांकिका करता करता २०१३ मध्ये एक शो केला मग मालिकेसाठी विचारलं गेलं. अगदी पद्धतशीर पणे त्या साठी ऑडिशन दिले मग त्या साठी निवड झाली ती माझी प्रमुख अभिनेत्री म्हणून पहिली मालिका “राधिका” … आयुष्यात पहिल्यांदा कॅमेरा फेस करायचा होता मनात भिती होती. २०१४-१५ रोजी स्टार प्रवाह वर “मानसीचा चित्रकार” हि मालिका केली त्यात पुन्हा मुख्य भूमिका मिळाली. मग लव्ह लग्न लोचा नावाची मालिका केली. २०१६ मध्ये मी डीडी नॅशनल वर एक कार्यक्रम केला त्या कार्यक्रमाची सूत्रसंचालक होते. आणिसध्या कलर्स मराठी वाहिनी वरील “राधा प्रेम रंगी रंगली” हि माझी चवथी मालिका. अश्या प्रकारे हा प्रवास स्वतःच्या जिद्दीवर आणि ध्येय ठेवून स्वतःच उभं केलेलं हे विश्व आहे. अजून खऱ्या अर्थाने प्रवास चालू होणार आहे आता कुठे टीव्ही वर काम करतेय. लवकरच चित्रपट करायचा आहे आणि मोठ्या पडद्यावर स्वतःला बघायला फार उत्सुक आहे. 


“खंबीर पाठिंबा आणि घडत गेलेला प्रवास ” 


      मॉडेलिंग करताना खूप फिट राहावं लागतं आणि टेलिव्हिजन करताना कामाच्या वेळा या वेगळ्या असतात त्यामुळे तेवढं फिट राहणं शक्य नसतं. बाकी कामाच्या गडबडीत आपलं स्वतःकडे दुर्लक्ष होत. जेंव्हा मॉडेलिंग करत असतो तेव्हा संपूर्ण वेळ हा त्यासाठी दिला जातो. मला फक्त मॉडेलिंग करायचं नव्हतं मी रॅम्प शो, ब्युटी कॉन्टेस्ट केल्या आणि अचानक किंवा पटकन टीव्ही कडे वळले. या क्षेत्रात येण्याचं असं काही ठरलं नव्हतं. मला मॉडेलिंग करायचं होत कॉर्पोरेट जॉब करायचा होता. काहीचं न ठरवता या क्षेत्रात पदार्पण झालयं. माझ्या परिवाराचा पाठिंबा फार खंबीर होता आज त्यांच्यामुळे मी इथे आहे. 

 “कमर्शियल फिल्मस् करायला आवडतील” 
     मी झोया अख्तर, इमतीयाझ अली यांची खूप मोठी फॅन आहे. यांच्या सोबत चित्रपट करायला नक्कीच आवडेल. आपल्या मराठीत सतीश राजवाडे, नागराज मंजुळे, अवधूत गुप्ते यांच्या सोबत इंडस्ट्रीत काम करण्याची इच्छा आहे.    “उत्तम स्क्रिप्ट सोबत वेब करायला आवडेल”
      वेब सिरीज करायला नक्कीच आवडेल. आपण काळानुसार चालत आहोत हल्ली चा काळ हा वेब कन्टेन्ट आणि सिरीज चा आहे. वेब आता कुठे नावारूपाला येतंय. प्रेक्षक वर्ग वेब बघायला लागलाय हि एक चांगली गोष्ट आहे. नवख्या कलाकारांना हि एक संधी आहे. मनोरंजन करण्यासाठी नवा मंच उभा राहिला आहे. मला वेब सिरीज करायला नक्कीच आवडेल. पण सध्या चालू असलेल्या प्रत्येक सिरीज मध्ये बोल्ड सीन असतात. पण असे सीन करणं हा ज्याचा त्याचा वैयक्तिक प्रश्न आहे. मराठीत वेब कन्टेन्ट हा येतोय ही नक्कीच कौतुकास्पद बाब आहे. वेगळ्या विषयासह मराठी इंडस्ट्री आपल्या समोर येत आहे. सुजय डहाकेची एक सिरीज पाहिली ती त्याने कमाल केली आहे.
“नवर्यासोबत अजून काम करायचं” 

    खरंतर आमच्या दोघांचा काम करण्याचा योग ५-६ महिन्यापूर्वी जुळून आला. आम्ही आजवर एकत्र काम केलेलं नाही. एकमेकांच्या सेटवर फार कमी जातो दोघे स्वतःच्या कामात असतो. नुकतीच त्याने एक हॉरर वेब सिरीज केली त्यात मी अभिनेत्री म्हणून काम केलं. आणि तो (भूषण वाणी) त्याचा डीओपी होता. अगदीच छोटा पण मस्त अनुभव होता. त्याची काम करण्याची पद्धत छान आहे. खूप शांत डोकं ठेवून तो काम पूर्ण करत असतो. समजुतीने काम करतो.

“खादाडी ते फिटनेस फ्रिक” 
   मी खूप फूडी आहे सेट वर जेवताना फार काही काही चमचमीत खायला मिळतं. मग अनेक सहकलाकारांचे डब्बे सेट वर शेयर होतात. मला कधी उशिरा शूट ला जायचं असेल तेंव्हा मी स्वतः जेवण बनवून नेते. मला खूप काही खायला आवडत पाणीपुरी किंवा कोणत्या ठिकाणी काय खास खायला मिळतं तिथल्या खाण्याचा गोष्टी एक्सप्लोर करायला मला प्रचंड आवडतात. पण मी आता लवकरच योगा आणि डान्स क्लास लावणार आहे. जसा मला वेळ मिळेल तसा खादाडी करून फिटनेस ठेवणं हे मी सांभाळून घेते. वर्क आऊट पेक्षा मला खाणं आणि झोपणं फार प्रिय आहे. या क्षेत्रात असल्याने फिट हे राहावंच लागतं.


“बोल्डनेस ला मर्यादा हव्यात ” 
    अर्थात अश्या तर्हेच्या बोल्ड भूमिका करायला आवडतील पण त्या बोल्डनेस ला सुद्धा माझ्या दृष्टीने काही मर्यादा असतील. एखादी बोल्ड भुमिका आलीच तर नक्की त्याचा विचार करेन. एखादा चांगला दिग्दर्शक किंवा डिओपी असल्यास मी काम करेन. माझा सहकलाकार कोण आहे या सगळ्या गोष्टींचा सारासार विचार करून मी तेंव्हा तो निर्णय घेईन.

“प्रेक्षकांच प्रेम हा अवर्णनीय अनुभव” 

अनेक अनुभव आहेत. लोक भेटल्यावर नेहमी सांगतात “अरे तू अशी नाही आहेस मग त्या मालिकेत का अशी वागतेस?? माझ्या सासूबाईंना सुद्धा अनेक जण विचारतात कि मी खऱ्या आयुष्यात सुद्धा अशीच वागते का? मग त्यावरून घरी फार मजेशीर किस्से घडतात. शिवाजी पार्कला रंगपंचमी खेळायला गेलो होतो तिथे एक लहान मुलगी आणि तिची आई माझ्या सोबत फोटो काढायला आली एवढा रंग लावून सुद्धा आपल्याला लोक ओळखतात त्यांना आपलं काम आवडतं हि मिळणारी कामाची पोचपावती असते. लोकं आपल्याला फॉलो करतात आणि आपल्यावर एवढं प्रेम करतात. अनेक जण येता जाता खूप कॉम्प्लिमेंट देतात. तर आज आम्ही जे काही आहोत ते फॅन्स मुळे आहोत त्यांच्या कडून आम्हाला काम करण्याची वेगळीच ऊर्जा मिळते. 


“सणासुदीला सुट्टी हवी ” 
इंडस्ट्रीत खुपणारी अशी कोणती गोष्ट नाही आहे फक्त सणासुदीला आम्हाला कोणाला सुट्टी नसते त्यामुळे घरच्यांसोबत वेळ फार कमी घालवता येतो त्या सगळ्या मालिकांच्या निर्मात्यांना, चॅनेलला हीच एक विनंती आहे कि सणासुदीला सुट्टी द्या. 


“स्पष्टवक्तेपणा भावतो” 
    मी फार पटकन बोलते. स्पष्टवक्ती आहे त्यामुळे लोकांना कुठेतरी हि गोष्ट पटत नाही. कोणी खोटं बोललं तर ते मला पटत नाही.   अनेकांकडून मिळणारी एक कॉम्प्लिमेंट आहे कि माझं मन फार निर्मळ आहे. लोकांनी चांगलं बोलावं, ऐकावं, चांगल्या गोष्टी करण्यासाठी एखाद्याला प्रोत्साहित  करावं. 
“बिग बॉस नको रे!” 
     मी बिग बाॅस च्या २ ऱ्या पर्वात जाणार नाही आहे मी माझ्या सोशल मीडिया वर या संबधित एक पोस्ट सुद्धा टाकली आहे. माझे काही प्रोजेक्ट्स लाइन अप आहेत त्यामुळे मी काही जाणार नाही. मला घरी बसून बिग बॉस बघायला आवडेल. मला त्यात जाऊन ड्रामा नाही करता येणार. जो खूप खरा माणूस आहे स्पष्ट बोलणारा त्याने बिग बॉस मध्ये जाऊच नये. बिग बॉस मध्ये सगळेच नौटंकी आणि नाटकी लोक राहू शकतात. मला खऱ्या लोकांच्या सोबत राहायला आवडतं.

प्लॅनेट मराठी मॅगझीन तर्फे अक्षया गुरव ह्या देखण्या अभिनेत्री ला खूप साऱ्या शुभेच्छा.. 

पत्रकारिता ते अभिनय हा अनोखा प्रवास साकारणारी अभिनेत्री.. अभिनयाच्या सोबतीने नॅट जिओ या प्रसिद्ध वहिनीसाठी कथा लेखक म्हणून काम.. 
अनेक नाटकांमधून अभिनयाची छबी उमटवणार्या अभिनेत्रीचा हा अनोखा पल्ला पुढे नाटक आणि मालिकांसोबतीने चालू ठेवून आज यशस्वी अभिनेत्री म्हणून नाव संपादन करणारी…

प्लॅनेट मराठी च्या या आठवड्याची स्टार ऑफ द  वीक

अभिनेत्री “सुरभी भावे”

1. तु मिलिटरी शाळेतुन शिक्षण पूर्ण केलंयस तर त्या बदल काय सांगशील? 

मी साधारण पाच वर्ष मुलींच्या सैनिकी शाळेत होते. राणीलक्ष्मीबाई मुलींची सैनिकी शाळा जी आशिया खंडातील पहिली फक्त मुलींसाठी सुरू केलेली सैनिकी शाळा होती आणि मी त्यांच्या पहिल्या बॅच ची विद्यार्थीनि असल्यामुळे मला याचा अभिमान आहे. त्याच्या अनेक चाचण्या असतात त्या पूर्ण करून मी तिथे पोहचले आणि पुढील प्रवास सुरु झाला. मी घडण्या मागे त्या शाळेचा खूप जास्त मोलाचा वाटा आहे. इथली शिस्त आणि बाकी नियम यामुळे खुप स्वावलंबी झाली लहान वयात “सेल्फ डिफेन्स” चे धडे इथे गिरवले. नेतृत्व आणि निर्णय क्षमता लहानपणीचं अवगत झाली. आत्मविश्वास हा इथून मिळाला. माझ्या दोन्ही शाळांचा माझ्या जीवनात मोलाचा वाटा आहे. सैनिकी शाळेत फक्त पत्रव्यवहार असायचा त्यामुळे मनोरंजन म्हणजे माझ्या गप्पाचा कार्यक्रम असायचा. मी उत्तम हॉर्स रायडर झाले. सोबतिने कराटे शिकले, ब्राउन बेल्ट मिळवला. त्यामुळे नक्कीच माझ्या आयुष्यात मिलिटरी शाळेचा खूप जास्त महत्वाचा वाटा आहे. ह्यांनीच मला घडवलं.

2. अनेक प्रसिद्ध न्यूज चॅनेल वर तु या आधी काम केलंयस, हा पत्रकारिता ते एक अभिनेत्रीचा प्रवास कसा घडला?
  मी १२ वी नंतर स्मिता तळवलकर यांच्या सोबत अभिनयाची कार्यशाळा करत आसताना मला मास मीडिया या कोर्स बद्दल समजलं मला अनेक नव्या गोष्टी शिकायला आवडतात म्हणून हातात एक पदवी असावी आणि नव्या गोष्टी शिकायला मिळाव्यात म्हणून मी मास मीडिया पूर्ण केलं. भूमिगत चळवळीत माझे आजोबा पत्रकार होते त्यामुळे त्यांचा कडून कुठे तरी ही एक गोष्ट माझ्या मध्ये आली असं मी समजते. पत्रकारिता पूर्ण करून तेव्हा मी (स्टार माझा) एबीपी माझा तिथे मी इंटर्नशीप करत होते.  आणि ते काम मनोरंजन क्षेत्रासाठी करत होते. त्यामुळे अनेक स्टारच्या मुलाखती घ्यायला जायचे पण मग तेव्हा वाटायचं अरे नाही आपण मुलाखत देण्याचा साईडला असायला हवं. आपली कोणीतरी मुलाखत घेणं ही गोष्ट फार छान , मज्जा असते. वडील गेल्यामुळे अनेक गोष्टींची जवाबदारी माझ्यावर पडली मग आपण थोडं काम करून पैसे जमा करू असं ठरवलं मग अनेक मीडिया साठी कामं केली हे करताना आपण आता काही तरी वेगळं करायला हवं ही जाणीव झाली. मग ऑडिशन द्यायला लागले थोडीफार काम हातात येत गेली. मग त्यानंतर पुरुषोत्तम बेर्डे यांच्या व्यावसायिक नाटकासाठी ऑडिशन दिली आणि मला माझं पहिलं नाटक मिळाल . दिग्गज लोकं या नाटकात होते. रोहिणी हट्टंगडी यांच्या सोबत पहिलं काम करायला मिळाल.  त्या आधी सुमित राघवन सोबत काम केलं.  करियर च्या सुरुवातीलाच मला दिग्गज लोकांच्या सोबतीने कामकरण्याची संधी मिळाली.


3. अभिनय क्षेत्रात पहिलं पाऊल केव्हा पडलं?
सह्याद्री वाहिनीसाठी एका मालिकेत काम केलं होत..  तर ते खऱ्या अर्थाने अभिनय क्षेत्रातील पाहिलं पाऊल म्हणता येईल.

4. तू अनेक दिग्गज व्यक्तींसोबत मालिका आणि नाटकांमधून कामं करतेयस.. ह्या अनुभवाबद्दल काय सांगावस वाटेल? 
करियरच्या सुरुवातीला मला अनेक दिगग्ज व्यक्तींसोबत काम करण्याची संधी मला मिळाली. इथे अनेक चांगली माणस भेटली. अगदी सुरुवातीलाच सुमित राघवन, चिन्मयी सुमित, उदय सबनीस, रोहिणी हट्टंगडी, चिन्मय मांडलेकर, महेश भाटकर, राहुल मेहेंदळे, सुयश टिळक, नीलकांती पाटेकर आणि आता सुबोध भावे अश्या अनेक  दिग्गज मंडळी सोबत कामं करायला मिळाली. यांचा एवढा आनंद आहे आणि निश्चितच यातून खूप अभिनयाचे बारकावे शिकायला मिळतात. प्रत्येक वेळेला त्या-त्या व्यक्ती कडून काही न काही शिकत गेले. पण त्यांच्या वागण्या बोलण्यातून ते कसं काम करतात हे मला समजून घ्यायला आवडत. लोकांना समजून घेऊन, त्यांना न्याहाळुन काम करायला आवडतं. लोकांची देहबोली बघायला आवडते. मी हिस्टरी चॅनेल साठी लोकांच्या देहबोली वर मी लिखाण करायचे या सगळ्यांचा आता उपयोग होतोय. रोहिणी ताई कडून खुप शिकत गेले. त्या वेळो वेळी मला सल्ला द्यायचा असच करत मी अनेक लोकांकडून शिकत गेले . स्वतःला फार भाग्यवान समजते की मला ती संधी मिळाली आणि मी यातून दिग्गजांसोबत काम करत गेले. माणूस म्हणून तुम्ही चांगले असाल तर तुम्ही चांगले कलाकार नक्की होऊ शकतो.  खूप विशलिस्ट आहे अनेकांसोबत काम करायची आहेत. 

5. एक अभिनेत्री म्हणून तु जेव्हा पत्रकारिता या क्षेत्राकडे बघतेस तेव्हा काय वेगळं पण जाणवतं?
   अभिनेत्री म्हणून जेव्हा पत्रकारितेकडे बघते तेव्हा अर्थात जुने दिवस पुन्हा डोळ्यासमोर उभे राहतात. तेव्हा एक पत्रकार म्हणून कोणाची तरी मुलाखत घ्यायची आता आपली कोणी तरी मुलखात घेतं ही जी काही भावना आहे ना यातच सगळा आनंद आहे.  वेगळं पण यासाठी जाणवत तेव्हा पत्रकार होते आता अभिनेत्री आहे.  एक स्वप्न आहे की अमित भंडारी सरांनी माझा अभिनेत्री म्हणून इंटरव्ह्यु करावा पण यासाठी खूप मोठा पल्ला अजून गाठायचा बाकी आहे. 
 6. ड्रीम रोल??
ड्रीम रोल वैगरे असा कधी विचार नाही केला.  पण मला असं वाटतं की भविष्यात अनेक वेगळ्या थाटणीच्या भूमिका मला करायला मिळाव्यात.  त्यामुळे मी जो रोल करेन तो कोणासाठी तरी ड्रीम रोल व्हावा अशी माझी इच्छा आहे. पण कदाचित सदमा मधल्या श्री देवीचा जो रोल आहे तो मला करायला आवडेल .   

7. एक कथा लेखक, सूत्रसंचालक आणि आता अभिनेत्री.. कश्यात जास्त रमतेस?
मला नव्या गोष्टी शिकायला आणि जाणून घ्यायला फार आवडतात त्यामुळे मी खूप काही करत असते. लेखक, सूत्रसंचालक की अभिनेत्री यातलं काही तरी एकच निवडायचं झाल्यास अर्थात अभिनय.   

8. खाजगी आयुष्यात सुरभी कशी आहे?
   खाजगी आयुष्यात सुरभी फार बडबडी , अवखळ आणि दंगेखोर आहे . मी गप्पिष्ट आहे त्यामुळे मला शांत बसणं आवडत नाही मी खाजगी आयुष्यात फार मस्ती करणारी वैगरे आहे.   

9. इंडस्ट्री मधील कुठली गोष्ट खुपते?
  इंडस्ट्री मधली असली कुठलीच गोष्ट मला खूपत नाही कारण प्रत्येक जण आपल्या परीने इथे काम करत असत ते आपल्या कामातून नाव मिळवत असतात त्यामुळे मला तरी इंडस्ट्री मध्ये काही गोष्टी खुपत नाही. 

10. एखादा लक्षात राहिलेला प्रसंग?? मग तो चांगला असो किंवा वाईट..   

 आठवणी मधले किस्से तसे बरेच  आहेत, पण नाटक करत असताना त्यात मी खूप छळणारी सून असा रोल केला होता मला एक आजी चक्क मला मारायला आल्या पण त्या नंतर आम्हाला त्यामागची खरी कहाणी समजली. त्यांच्या सुनेने त्यांना मारलं होत त्यामुळे त्यांनी कदाचित ते पात्र त्यांना आपलंसं वाटलं असावं. तुला पाहते मधली पिंकी मावशी हे पात्र साकारत असताना परवा एक आजी भेटल्या त्यांनी विचारलं तू ईशा ची मावशी ना मी हो म्हटलं आणि नंतरची त्यांची प्रतिक्रिया एवढी कमाल होती त्यांनी असं सांगितलं की हा भुरचटपणा जरा कमी करा. अनेक सल्ले दिले पण माझ्यासाठी ही माझ्या कामाची पोचपावती होती. लोकांना हा भोचकपणा एवढा भावाला ते लोकांनी आपलंसं करून घेतलं. सख्या रे करताना प्रिया पाठारे सासू होती आणि खूप छळणारी सासू होती तर एका बाईने भेटून सांगितलं की कसं एवढं सहन करतेस वैगरे . आता पर्यंत लोकांनी प्रत्येक भूमिकेवर तेवढं प्रेम केलंय. लोकांची थेट पावती मिळणं हे अनोखं असतं.


11. मी टू मोहीम चालू असताना मराठी इंडस्ट्री मधून कोणीचं काही बोललं नाही.. तू काय सांगशील ह्यावर? 

मराठी इंडस्ट्री ही एवढ्या लोकांनी भरलेली आहे की इथे वेगळ्या वेगळ्या तऱ्हेचे लोक आपल्याला भेटत असतात. त्यांचा एकमेकांवर विश्वास असतो त्यामुळे कदाचित मी टु मोहीम आपल्या इंडस्ट्रीत घडली नसावी अस माझं स्पष्ट मत आहे. विश्वासाच्या जोरावर इथे लोक एकमेकांशी जोडली आहेत.

  12.तुझ्या सोशल मीडिया पोस्ट वरून तुला गायनाची सुद्धा आवड आहे हे समजतं.. काही रियाज वगैरे करतेस कि फक्त आवड?
    हो गायनाची आवड आहे . घरात किंवा सेट वर कधी मोकळ्या वेळात मी गाते आणि गाण्याची हौस भागवून घेते . माझ्या आई कडे अनेक नातेवाईक घरचे नाट्य संगीतात होते त्यामुळे मला संगीत आई कडून मिळालं आहे पण मला खरंच गाणं शिकायचंय . रियाज वैगरे नाही पण आवड म्हणून गायन आवडतं. 

प्लॅनेट मराठी कडून तुम्हाला हार्दिक शुभेच्छा !