Tag Archive : planetmarathimagazine

सुरुवातीला सहाय्यक दिग्दर्शक म्हणून काम आणि मग ‘मायलेक’ या मालिकेपासून त्याने इंडस्ट्रीमध्ये पदार्पण केलं.

विविध मालिकांमधून आपल्या अभिनयातील वेगळेपण सिद्ध करत तो प्रेक्षकांचा लाडका ‘मनिष’ बनला. लवकरच तो, साकार राऊत निर्मित ‘आयपीसी ३०७ अ (IPC 307A)’ या नव्या कोऱ्या चित्रपटामधील वेगळ्या आणि हटके भूमिकेसहप्रेक्षकांच्या भेटीला येतं आहे. तर वाचूया प्लॅनेट मराठी मॅगझीनच्या ‘स्टार ऑफ द वीक’ मधील या आठवड्यातील स्टार ‘सचिन देशपांडे’ बद्दल…

संपूर्ण नाव : सचिन शशांक देशपांडे
जन्म तारीख आणि ठिकाण : ५ जुलै १९८४ , मुंबई
लग्नाचा वाढदिवस : ४ मे
शिक्षण : बीकॉम, डिप्लोमा इन बिझनेस मॅनेजमेंट

अभिनेता व्हायच ठरवलं…

खरं सांगायचं…. तर आमच्या घरचं वातवरण अभिनय क्षेत्राला अजिबातच साजेसं नव्हतं. देशपांडे घराण्यातील अनेकजणआजही इंजिनिअर किंवा तस्यम क्षेत्रांशी निगडीत काम करून परदेशात राहत आहेत. पण, लहानपणापासूनच मीअभ्यासात अजिबातच हुशार नव्हतो. अभ्यासाव्यतिरिक्त गोष्टींमध्ये अधिक रस असल्यामुळे एक औपचारिकता म्हणून मीअभ्यास करायचो असं म्हणणं वावग ठरणारं नाही. क्रिकेट, नृत्य, अभिनय अशा आपल्याला आवडणाऱ्या एखाद्या क्षेत्रातकाहीतरी करावं असं डोक्यात होतं. ‘बाळाचे पाय पाळण्यात दिसतात’, अशी म्हण आहे. माझ्या बाबतीतही अगदी तसचंकाहीसं घडलं. मी साधारणपणे चौथी-पाचवीत असेन. सुट्टीत माझ्या आईच्या काकांकडे (त्यांना मीही काका म्हणतो) गेलो होतो. पूर्वी भाड्याने व्हीसीआर मिळत असतं. त्यांनी त्यांच्या घरी ‘राम-लखन’ आणि अशा अनेक सिनेमाच्या कॅसेट्सआणल्या होत्या. रात्री जेवणावळ झाल्यानंतर सगळे सिनेमा बघण्यासाठी बसलो. हळूहळू सोबतची सगळी मंडळीझोपली. साधारणतः पहाटे चारच्या सुमारास एक ‘टपली’ डोक्यात पडल्याचं अजूनही चांगलचं लक्षात आहे. कारण मीएकटा टिव्ही समोर बसून रात्रभर एका मागे एक असे सिनेमे पाहत बसलो होतो. त्यानंतर खूप ओरडा बसला होता.

एकूणच काय…. तर अभिनय क्षेत्रात करिअर करण्याला माझ्या कुटुंबाचा पाठींबा नव्हता. माझ्या घरातील कोणी या क्षेत्रातनसल्यामुळे आणि या क्षेत्राविषयी फारशी माहिती नसल्यामुळे त्यांचा विरोध असणं साहजिक होतं. त्यामुळे माझंपदवीपर्यंतचं शिक्षण झाल्यानंतर एका नामांकित कंपनीमध्ये नोकरी करण्यास सुरुवात केली (नोकरी सोबत डिप्लोमाचंशिक्षण सुरु होतं). एक दिवशी अचानकपणे ती नोकरी सोडून मी घरच्यांना मला अभिनय करायचा असल्याचं सांगितलंय. मग अभिनय करायचा म्हणजे नेमकं काय करायचं? यात करिअर असू शकता का? या सगळ्या गोष्टी घरच्यांनासमजवण्यापासून माझी कसरत सुरु झाली. कॉलेजमध्ये असताना एकांकिका करायचो. त्यावेळी आमच्या एकांकिकाबसवणारे दिग्दर्शक सचिन गोखले यांनी मला, ‘तू नोकरी वैगरेच्या भानगडीत न पडता अभिनय कर…’ असं सांगितलं होतं. अखेर माझी आवड मला जोपासता यावी यासाठी त्याचा करिअर म्हणून विचार करण्याचा निर्णय घेतला. मग सचिनगोखलेंच्या ओळखीने प्रसाद ओक आणि पुष्कर श्रोत्री दिग्दर्शित ‘हाय काय, नाय काय…’ या चित्रपटासाठी सहाय्यकदिग्दर्शक म्हणून काम करण्याची संधी मिळाली. माझ्या या पहिल्या कामापासून मी अनेक तांत्रिक आणि क्षेत्राशी समंधितअनेक गोष्टी शिकण्यास सुरुवात केली. काम संपल्यानंतर प्रसाद सरांनी मला पाच हजार रुपये दिले. खरतरं मी नवखाअसल्यामुळे मला पैसे नाहीचं मिळणार हे डोक्यात ठेऊनच काम करायला सुरुवात केली होती. पैशापेक्षा मला काममिळालं आणि नवं शिकता येणारं असल्याचं सुख त्यावेळी डोक्यात पक्क बसलं होतं. त्यामुळे सचिन गोखले, प्रसाद ओकआणि पुष्कर श्रोत्री ही माणसं माझ्या करिअरची सुरुवात होण्यासाठी महत्त्वाची ठरली. त्यानंतर याचं शुटींग दरम्यान मंदारदेवस्थळी यांच्याशी ओळख झाली. त्यानंतर त्यांच्या एका चित्रपटासाठी सहाय्यक दिग्दर्शक म्हणून मी काम केलं. त्यानंतर आमचं नातं अधिक घट्ट झालं. मग त्यांच्याच ‘मायलेक’ या मालिकेसाठी शेड्युलर, सहाय्यक दिग्दर्शक म्हणूनकाम करतं असताना मला त्यांनी त्याचं मालिकेत अभिनय करण्याचीही संधी दिली. त्यातून माझं टीव्हीवर पदार्पण झालंअसं म्हणता येईल. त्यानंतर हळूहळू काम मिळत गेली. ‘तुम्ही चांगले असला आणि तुमच्या कामाशी प्रामाणिक असाल, तर काम मिळतात. मग तुम्ही कोणत्याही गोष्टीने सुरुवात केलेली असेना.’ या मताचा मी आहे. माझ्या बाबतीतही तसचंघडलं. मग ‘राजा शिव छत्रपती’ मालिकेत ‘बाळाजी पंत’ साकारण्याची संधी मला मिळाली. त्यानंतर आजवर विविधकाम करण्याचा प्रयत्न करतोय.

‘मनिष’ माझी ओळख बनली…

नाटकांमध्ये मी फार कमी काम केलं असलं, मला चित्रपट आणि मालिकांमध्ये काम करायला आवडतं. परंतु मीनाटकांमध्ये काम करण्यात अधिक रमतो असं मला वाटतं. नाटकाची प्रोसेस आणि त्याचा भाग व्हायला मला फारआवडतं. ‘मांडला दोन घडींचा डाव’ या मालिकेत मी साकारलेली वकिलाची भूमिका मला खूप आवडली होती. अभिनयाला सुरुवात केल्यानंतर दहा-बारा मालिकांमध्ये काम केलं होतं. परंतु ‘होणारं सून…’हीच माझी पहिली मालिकाआहे, असं अनेकांना वाटतं. पण ‘होणारं सून…’मधील माझ्या मनिष या पात्राने मला खरी ओळख दिली. मला मनिषच्याभूमिकेसाठी विचारण्यात आलं यावेळी या भूमिकेबद्दल मला फारशी शाश्वती नव्हती. हिरोईनच्या मित्राचा रोल म्हणजेथोड्या दिवसात संपणार असं मला वाटलं होतं. पण, सुदैवाने असं झालं नाही. ती मालिका संपे पर्यंत ती भूमिका जिवंतराहिली आणि मी मनिष म्हणून नावारूपास आलो आणि प्रेक्षकांच्या पसंतीस उतरलो. त्यानंतर ‘माझ्या नवऱ्याची बायको’ मालिकेतही मी काम करतोय. मग मालिका आणि चित्रपटांतून काम करायला सुरुवात झाली. अनेक सहाय्यकव्यक्तिरेखा केल्या पण मनिषच्या रूपातील माझं काम अजूनही प्रेक्षकांच्या लक्षात आहे. ‘तानी’ चित्रपटात महत्त्वपूर्णभूमिका साकारली असली तरी चित्रपटामधून म्हणावं तसं यश मिळतं नव्हतं.

हे इंडस्ट्रीमधील गॉड-फादर

अनेक नवख्या कलाकारांच्या बाबतीत बोलायचं झाल्यास, त्यांच्या कुटुंबातील मोठी नावं फार काळ इंडस्ट्रीमध्ये कार्यकरअसल्यामुळे त्यांच्या या क्षेत्रात अगदी सहज काम मिळत. पण ते स्वतःला सिद्ध करण्यास असमर्थ ठरतात. या उलट, कोणीही पाठीशी नसताना, एका चित्रपटामुळे एका रात्रीत, एक नवखा मुलगा स्टार होऊ शकतो. त्यामुळे गॉड-फादरअसण्यापेक्षा तुमचा स्वतःवर विश्वास असणं गरजेचं असतं. मेहनत करण्याची तयारी आणि नशीब हे माझ्या यशामागीलआणि मला काम मिळण्यामागचे माझे गॉड-फादर आहेत असं माझ स्पष्ट मत आहे.

‘सचिन’ने साकारला ‘द सचिन’

मराठी मालिका आणि चित्रपटांत काम करताना म्हणावं तसं यश मिळतं नव्हतं. एके दिवशी ‘सिटी ऑफ ड्रीम्स’ यावेबसिरीजच्या ऑडिशनसाठी फोन आला. माझं कास्टिंगही झालं. पण काही कारणास्तव एक दिवसाच्या शूटनंतर माझीभूमिका वगळण्याचा निर्णय घेण्यात आला आणि माझं ते काम थांबलं. मग काही दिवसांनी मला त्यांच्याकडून ‘झोयाफॅक्टर’ या हिंदी चित्रपटातील रोलच्या ऑडिशनसाठी विचारण्यात आलं. ऑडिशन झालं, पण मला कोणती भूमिकासाकारायची आहे याचा काहीचं अंदाज नव्हता. इंडियन क्रिकेट टीम मधील एका सिनिअर प्लेअरचा रोल तू करणारंएवढचं मला सांगण्यात आलं होतं. लुक टेस्टला गेल्यावर मला केस कर्ल्स (कुरळे) करावे लागणार असल्याचं सांगण्यातआलं. त्यानंतर मला हा लुक सचिन तेंडूलकर यांच्याशी साम्य साधणारा असावा असं लक्षात आलं. आणि क्रिकेट बेस्ड याफिल्म मध्ये मला ‘द सचिन तेंडूलकर’ साकारण्याची संधी मिळाली. मग तयारी करता त्यांच्या विविध व्हिडीओ पाहण्याससुरुवात केली. क्रिकेट टेक्निक्स शिकलो. ते ग्राउंडवर येताना कसे येतात? त्यांचा ग्राउंडवरील वावर कसा असतो? याआणि अशा अनेक बारकाव्यांचा अभ्यास केला. तिकडे काम करण्याचा अनुभव भारी होता. फायनल मॅचच्या सिक्वेन्सचंशुटींग सुरु होत. त्या शुटींगसाठी आलेल्या अनेक कॅमेरामॅननी सचिन(तेंडूलकर) सरांच्या अनेक मॅचचं त्यांच्या कॅमेऱ्यातूनटिपल्या होत्या. शुटींग संपल्यानंतर त्यांच्यातील दोन कॅमेरामॅननी माझ्या कामाचं भरभरून कौतुक केलंचं. शिवाय, मीबऱ्याच अंशी सचिन सरांसारखा दिसतो आणि शूटला मी तसाचं भासलो असं त्यांनी सांगितलं. सोबतच, जेव्हा कधी तेसचिन सरांना भेटतील तेव्हा ‘सचिन’ने खूप चांगला ‘सचिन’ साकारला असं त्यांना आवर्जून सांगणार असल्याचंही बोलूनदाखवलं. त्यामुळे हे चांगलं काम माझ्या नशिबी आलं यात धन्यता आहे.

मालिकेतही लीड रोल करायला आवडेल…

लवकरच साकार राऊत निर्मित आणि स्वप्नील देशमुख दिग्दर्शित ‘आयपीसी ३०७अ’ नावाच्या मराठी चित्रपटात प्रमुखभूमिका साकारतोय. मी आजवर साकारलेल्या अनेक भूमिकांपेक्षा माझी हि भूमिका अत्यंत वेगळी आणि माझ्यासाठीस्पेशल असणारं आहे. कारण ‘आयपीसी ३०७अ’च्या निमित्ताने माझा लीड रोल असणारा पहिला चित्रपट लवकरचप्रेक्षकांच्या भेटीला येणारं आहे. या चित्रपटात मी एक गँगस्टर साकारत आहे. सध्या चित्रपटाचं शुटींग सुरु आहे. याचित्रपटाचे दोन पोस्टरही सोशल मिडियावर पब्लिश करण्यात आले आहे. त्यातून माझा एकूण लुक कसा असेल याबद्दलप्रेक्षकांना अंदाज येईल. शिवाय मालिकेतही प्रमुख भूमिका करण्याची इच्छा आहे. त्यासाठीची धडपड आणि मेहनतकरण्याची तयारी आहे. मला मिळणार कोणतही काम डोक्यात ठेऊन किंवा ठरवून केल्याचं मला अजिबात आठवतं नाही. मुळात मी तसं करत नाही. विशेषतः मला निगेटिव्ह रोल किंवा ग्रे शेड असणारी भूमिका साकारायला आवडतात. ‘आयपीसी ३०७’ हे त्यातील एक उत्तम उदाहरणं म्हणता येईल. मला अनेक गोष्टी, वेगळ्या भूमिका साकारायलाआवडतात. आता योग्य भूमिका मिळण्याच्या प्रतिक्षेत आहे.

चाहत्याने दिली ‘सर्वोत्कृष्ट अभिनया’ची ट्रॉफी

‘राजा शिव छत्रपती’ मालिकेमधील माझं काम सुरु असताना मी अक्कलकोटला गेलो होतो. तिकडे एका काकांनी माझं ‘राजा….’मधील काम पाहिलं होतं आणि तेव्हा मी आयुष्यातील पहिला ऑटोग्राफ दिला होता. तेव्हा टेलिव्हिजनची ताकदकळली. माझी एक ख्रिस्ती फॅन आहे. आम्ही अजून भेटलो नाही. पण मागच्या वर्षी लग्न झालं तेव्हा तिने मला ‘स्वामीं’चीफ्रेम भेट म्हणून पाठवली. शिवाय, प्रसाद वापकार नावाचा माझा एक चाहता आहे. मला तो ‘दादा’ म्हणतो. हल्लीचआम्ही भेटलो होतो. त्याने मला गिफ्ट दिलं आणि ते घरी गेल्यावर उघडण्यास सांगितलं. घरी येऊन मी ते गिफ्ट उघडल्यानंतर त्यात ‘सर्वोत्कृष्ट अभिनेता’ असं लिहिलेली ट्रॉफी होती. माझ्या एवढ्या वर्षांच्या कामात मला ‘”माझ्या नवऱ्याची बायको”…’मधील माझ्या भूमिकेसाठी एकदा नामांकन मिळालं होतं. आमच्या भेटीआधी, मला यंदाही नामांकन, न मिळाल्यामुळे त्याला वाईट वाटत असल्याचं, प्रसादने सांगितलं होत. त्यानंतर भेट झाली आणि माझ्या आयुष्यातीलसगळ्यात मोठं अवॉर्ड मिळाल्याचं सुख मिळालं. माझ्या मेहनतीला मिळालेली हि डायरेक्ट पोचपावती आहे.

हे मला खुपतं…

आपल्याकडे इंडस्ट्रीमधील काही गोष्टी नक्की मला खुपतात. पहिली गोष्ट म्हणजे आपल्याकडे कलाकारांना एक्सप्लोरकरण्याची क्षमताच नाही असं वाटतं. एखादा कलाकार असा दिसतो किंवा त्याने अशा भूमिका आधी साकारलेल्याअसल्यामुळे त्याचं त्या पद्धतीच्या भूमिकांव्यतिरिक्त वेगळं काम दिलं जात नाही. एखादा कलाकार वेगळा दिसू शकतो. वेगळ काम करण्याची क्षमता सगळ्यांमध्ये असते हे इंडस्ट्रीने मान्य करणं अत्यंत गरजेचं आहे असं मला वाटतं. अनेकदानवीन चेहरे हवेत असं सांगत त्याचं त्या लीड केलेल्या कलाकारांना लीड दिला जातो. त्यामुळे इतर कलाकारांच्यासक्षमतेवर विश्वास ठेऊन त्यांना संधी मिळावी असं माझं मत आहे.

अभिनेता नसतो तर….

मी अभिनेता नसतो तर मी एक उत्तम ‘कुक’ बनलो असतो. आमच्या लहानपणी आई-बाबा ऑफिसला गेले कीकाहीनाकाही करून खाण्याची आमची चंगळ असायची. ती सवय वाढत गेली आणि आता माझा ‘सर्वम फुड्स’ म्हणूनब्रांड आहे. मी, माझी बायको आणि तिची आई आम्ही तिघं मिळून हा व्यवसाय सांभाळतो. त्यामुळे मला चवीनं खायलाआणि चवीचं खाऊ घालायची आवड उत्तम पद्धतीने जपतोय.

रॅपिड फायर

  • सचिनचा फिटनेस फंडा
    – जॉगिंग, शिवाय मनातून फ्रेश राहणं आणि काम करत राहणं मला आवडतं
  • इंडस्ट्रीमधील खूप चांगला मित्र
    – संग्राम समेळ
  • सचिनची आवडती अभिनेत्री
    -मुक्ता बर्वे
  • सचिनचा विक पॉइंट
    – इमोशन्स (भावना)
  • सर्वाधिक वापरातील सोशलमिडिया ॲप
    – फेसबुक, व्हॉटस्ॲप

मुलाखतकार : अजय जयश्री उभारे (प्लॅनेट मराठी)
http://www.planetmarathi.org
http://www.planetmarathimagazine.com

Advertisements

अभिनय तसेच दिग्दर्शन अशी दुहेरी भूमिका बजावून अनेक आव्हानात्मक भूमिका पार पाडणारा नवखा अभिनेता “ऋषी मनोहर” बद्दल त्याच्या काही खास गोष्टी जाणून घेऊया ह्या आठवड्याच्या प्लॅनेट मराठी मॅगझीन च्या “स्टार ऑफ द वीक” मधून.. 

  • ऋषी राजेंद्र मनोहर 
  • वाढदिवस : २०  जानेवारी १९९८ 
  • जन्मठिकाण : पुणे 
  • शिक्षण : BMCC बीएमसीसी (पुणे)

“पुरुषोत्तम करंडक ते दादा एक गुड न्यूज” / “इंडस्ट्रीत  स्वतःची ओळख निर्माण करायची होती” 
      मला खरंच वाटलं नव्हतं मी या इंडस्ट्रीत येईन. माझे वडील क्रिकेटर होते त्यामुळे मला क्रिकेट खेळण्याची आवड आहे. मी अांतर शालेय आणि कॉलेज दोन्हीकडे क्रिकेट खेळलो. कॉलेज मध्ये गेल्यावर मग सांस्कृतिक गोष्टींकडे कल वाढत गेला. मग नाटकं आणि बाकी गोष्टींमधली आवड निर्माण होत गेली. नंतर BMCC मध्ये ऍडमिशन घेतलं आणि पुरुषोत्तम आणि फिरोजी करंडक यांची सुरुवात झाली. कॉलेज मध्ये अनेक कार्यशाळांना जाणं यामुळे नाटकातली आवड जोपासत गेलो. अकरावीत असताना मी फिरोजी करंडक केलं. पुरुषोत्तम करंडक साठी सॉरी परांजपे हे नाटक केलं होतं आणि फिरोजी साठी इतिहास गवाह है? हे नाटक बसवलं होतं. या सगळ्या कॉलेज मधल्या स्पर्धांमुळे नाटकांची गोडी निर्माण होत गेली. मी आजवर ९ ते १० नाटक बसवली आहेत. प्रत्येक नाटकांच्या वेळी मी पहिले आई (पौर्णिमा मनोहर) सोबत बोलतो की तिला या बद्दल काय वाटतं. मी अनेकदा तिची याबद्दल मतं जाणून घेत असतो आणि या क्षेत्रात प्रत्येकाची कल्पक मतं असतात तर ते जाणून घेण्यासाठी तिची फार मदत होते. आजवर मी जेवढी कामं केली आहेत त्यात तिचा खंबीरपणे पाठींबा आहे. एका अभिनेत्रीचा मुलगा या पेक्षा स्वतःची ओळख निर्माण करून मला या इंडस्ट्रीत यायचं होतं. मी जी नाटक केली त्या दोन्ही नाटकांना करंडक आहेत. या गोष्टीमुळे मला “दादा एक गुड न्यूज” साठी अद्वैत दादा ने कास्ट केलं होतं. असा हा कॉलेज पासून सुरू झालेला प्रवास आज सुद्धा चालू आहे. 

“भूमिकेमुळे अभिनय शिकलो”/ “महत्वपूर्ण भूमिका” 
     “दादा एक गुड न्यूज” हे माझं पहिलं व्यावसायिक नाटक आहे. या नाटकाच्या निमित्ताने मला नाटकांची एक अनोखी आणि वेगळी प्रक्रिया शिकायला मिळाली. मी पुण्यात “आजकाल” नावाच्या संस्थेअंतर्गत या आधी प्रायोगिक नाटकं केली, तेव्हा नाटकं बसवली पण या नाटकांची प्रक्रिया ही पूर्णतः वेगळी आहे तर ती मला या नाटकामुळे शिकायला मिळाली. उमेश दादा, आरती, हृता या सगळ्याचं सिनियर मंडळी कडून ऑन स्टेज आणि ऑफ स्टेज नेहमीच शिकायला मिळालं. या नाटकातली “बॉबी” ची भूमिका फार वेगळी आहे. तो फार साधा – भोळा आणि प्रंचड खरा आहे तो खूप कमी व्यक्त होतो. हे पात्र जेव्हा मी वाचलं तेव्हा मला फार आवडलं आणि काहीतरी वेगळ्याचं पध्दतीने साकारायला मिळालं. हे पात्र साकारायला थोडं कठीण वाटलं होतं पण जसे प्रयोग होतं गेले तशी यातली भूमिका गवसत गेली.  अद्वैत दादा अनेक गोष्टी सांगत गेला. कल्याणी पाठारे यांनी खूप कमालीने हे पात्र लिहिलंय. या सगळ्या गोष्टींमुळे एक अभिनेता म्हणून अनेक गोष्टी या पात्रा कडून शिकता आल्या. अभिनयातील अनेक पैलू या भूमिकेमुळे उलगडत गेले. उमेश दादा प्रत्येक वेळी अगदी छोट्या गोष्टी सांगत राहायचा त्यामुळे अभिनेता म्हणून काम करताना बॉबी ही भूमिका खूप महत्वपूर्ण आहे आणि खूप काही शिकवून जाणारी आहे. 

“इतिहास गवाह है? आहे खास” / नाटकं आहे खास ….” 
     मला सगळीचं नाटकं आवडतात पण आम्ही फिरोजी करंडक साठी “इतिहास गवाह है?  “हे नाटकं केलं होतं. फिरोजी असल्यामुळे यात डान्स आणि संगीत हे लाइव्ह आहे आणि मी कलाकार म्हणून यात काम सुद्धा करतो. कारण नाटकांत काम करून ते नाटकं बसवणं या सगळ्यांचा आनंद या एका नाटकामध्ये   काम करताना मिळतो. त्यामुळे हे नाटकं मला करायला आवडतं आणि हे तेवढचं खास सुद्धा आहे. 

“लवकरचं प्रायोगिक नाटक” 
   नाटकांसाठी विषय काय निवडेन हे माहीत नाही पण पुढच्या दोन – तीन महिन्यात मी “आजकाल” या संस्थेच्या अंतर्गत एक २ अंकी प्रायोगिक नाटक बसवतो आहे आणि हे लवकरचं प्रेक्षकांच्या भेटीला येईल.    
“नाटकं करणं आव्हानात्मक” 
       मला नाटकं करणं हे काम प्रचंड अवघड आहे असं वाटतं. नाटकं बसवून त्यात अभिनय करणं हा माझ्यासाठी टास्क होता. मग इतिहास गवाह है?  मध्ये मी मुख्य भूमिकेत असायचो तर ती ४० ते ४५ मिनिटं मी रंगमंचावर राहून मला अभिनय आणि दिग्दर्शन सुद्धा योग्य पार पडतंय ना याकडे लक्ष द्यावं लागायचं. या गोष्टी सतत डोक्यात ठेवून ते नाटकं उत्तम रित्या पार पडलं पाहिजे हे आव्हानं होतं. दादा एक गूड न्युज आहे मध्ये स्वतःहा मधल्या दिग्दर्शकाला पूर्णतः बाजूला ठेवून फक्त अभिनय करायचा होता तर हे ही माझ्यासाठी आव्हानात्मक होतं आणि ही गोष्ट मला हळू हळू जमतं गेली असं मला वाटतं. 

“आई सोबत काम करायचंय” 
   आजपर्यंत आई सोबत काम करण्याचा काही योग जुळून नाही आला पण मला तिव्रतेने आई सोबत काम करण्याची इच्छा आहे. आई कोणत्या पध्दतीने काम करते आणि मी काय काम करतो हे जाणून घेण्यासाठी आई सोबत काम करायचंय. 


“वेबची लाट” 
     मला मागच्या वर्षी वेब साठी ऑफर आली होती पण नाटकांच्या गडबडीमूळे ते राहून गेलं. आपल्याकडे सध्या वेबची लाट आली आहे. प्रत्येक जण युट्युब किंवा वेब वर काम करतांना बघायला मिळतो त्यामुळे टीव्ही सोबत वेब वरच्या विषयांत होणारी वाढ बघता आता मला चांगली स्क्रिप्ट आणि रोल आला तर १००% मी वेब वर काम करेन. 

“कौतुकाची थाप” 
  नुकतंच आमच्या “दादा एक गुड न्यूज” चा शंभरावा प्रयोग पार पडला आणि त्याला जितू दादा (जितेंद्र जोशी) आला होता त्याला नाटक आवडलं, माझं काम आवडलं आम्ही तासभर यावर चर्चा केली. नाटकांविषयी त्याने एक पोस्ट सोशल मीडियावर टाकली तर हे मला खूप जास्त भावलं. माझ्यासाठी कामाची प्रेरणा आणि ऊर्जा देऊन जाणारं हे होत. माझ्या कामाची कुठेतरी दखल घेतली जाते आहे हा एक वेगळा अनुभव आनंद देऊन जाणारा होता. मला जितेंद्र जोशी हा अभिनेता फार आवडतो तर या नटाकडून माझ्या कामाला मिळणारी दाद, पोचपावती आणि कौतुकाची थाप माझ्यासाठी खूप मोठी गोष्ट होती. 
“ड्रीम वर्क” 
    मला सुमित राघवन प्रचंड आवडतो म्हणून  सुमित राघवन आणि जितेंद्र जोशी या दोन अभिनेत्यांसोबत काम करायला नक्की आवडेल.

“नाटक आणि बरंच काही…”
      चहा, नाटक, माझी डायरी या गोष्टींशिवाय मी राहू शकत नाही. 

 “मोबाईल आवडीचा” 
 
    मी जास्त मोबाईल वापरतो त्यामुळे मोबाईल हेच आवडतं गॅजेट आहे. 

रॅपिड फायर…हे कि ते….

  • आवडती अभिनेत्री : पौर्णिमा मनोहर, हृता दुर्गुळे, आरती मोरे, प्रिया बापट – पौर्णिमा मनोहर 
  • आवडता अभिनेता : उमेश कामत, जितेंद्र जोशी, संजय मोने – उमेश कामत आणि जितेंद्र जोशी 
  • अभिनय, दिग्दर्शन की निर्मिती – दिग्दर्शन 
  • नाटक की वेबसेरीज – नाटक

दादा एक गुड न्यूज मधला बॉबी ते “इतिहास गवाह है? या नाटकांची पर्वणी प्रेक्षकांना देणाऱ्या या हँडसम अभिनेत्याला त्यांच्या पुढील वाटचालीसाठी प्लॅनेट मराठी कडून खूप खूप शुभेच्छा! 

जून उजाडला असून पावसाची अजून काही लक्षण दिसत नाही आहेत. गर्मी ने त्रस्त होऊन आपण या गर्मी पासून वाचण्यासाठी अनेक हटके पर्याय ट्राय करतो. खाण्यापिण्याचा बाबतीत सुद्धा “बीट द हीट” साठी अनेक चवदार आणि थंड पदार्थांची रेलचेल बघायला मिळते. मग अगदी थंड पेयापासून ते केक्स आणि पेस्ट्री पर्यंत असे चविष्ट कूल पर्याय आपल्याकडे आहेत.
 तुमची ही हीट कूल करण्यासाठी आम्ही काही हटके आणि कमालीचे पेस्ट्री चे विविध प्रकार घेऊन आलो आहोत. उन्हाळ्यात आपल्याला विशेष करून आंबा, फणस खायला मिळतात. सोबतीला पर्याय म्हणून आपल्याला सो कॉल्ड कूल फालुदा हा पर्याय सदैव उपलब्ध असतो. 

उन्हाळा खास करण्यासाठी पेस्ट्री मध्ये सीजनल स्पेशल म्हणून अजून एक पर्याय आहे फणस पेस्ट्री. हे ऐकल्यावर थोडं नवल वाटेल पण खायला एकदम चविष्ट आणि मस्त अशी ही पेस्ट्री. फणसाचे गरे, फ्रेश क्रीम आणि फणसाची एकदम बेस्ट चव या पेस्ट्री मध्ये चाखायला मिळते. 


फालुदा हा सगळ्यांचा आवडता आणि जिव्हाळ्याचा विषय. फालुदा खायला जेवढी मज्जा येते तेवढीच मज्जा तुम्हाला फालुदा पेस्ट्री चाखाताना येते. खूप सारे ड्रायफ्रुटस, शेवया, टूटी फ्रुटी, सब्जा आणि रंगीत दिसणारी अशी ही पेस्ट्री.. एवढी रंगीत पेस्ट्री बघून एकदम दिलखुश होऊन जातं तर खाऊन मन तृप्त होतं. 

हा उन्हाळा खास आणि गारेगार करण्यासाठी आपण आंब्याचे विविध प्रकार ट्राय केले असतील पण मँगो पेस्ट्री हा अनोखा पर्याय सुद्धा तुमची हीट कूल करू शकतो. फ्रेश क्रीम आणि मँगो पल्प चा गोडवा चाखण्यासाठी मँगो पेस्ट्री उत्तम. 

हे असे सीजन खास पदार्थ खाण्यासाठी सगळेच खवव्ये अश्या पदार्थाच्या शोधात असतात. कल्याण मधल्या “द केक बझ” मध्ये या अनोख्या पेस्ट्रींची चव तुम्हाला चाखायला मिळेल. मग हा उन्हाळा संपायच्या आधी एकदा नक्कीच या पेस्ट्रीची चव चाखायला विसरू नका. 

It is chilling cold in Pune and the urge for lip smacking food certainly provides an impetus to move out of the house. While there are variety of cuisines available here from Indian, Continental, Chinese , Thai to Arabic, it is exciting to have something which is truly traditional and yet homely.

Don’t be surprised to hear about Fish Curry Rice , which serves authentic Konkani food.The food chain started by noted theatre play producer Sudhir Bhat to showcased plays for a Marathi diaspora settled in the United States. He continued with this project for around three decades, during which he produced over 80 plays, which accounted for 17,000 shows. Eight of his plays crossed the 1000-shows mark. . He was a savvy businessman, unfazed by criticism. – Source wikipedia .Thus we get to hear the classic old Marathi songs while you are being served and you relish the food .

The menu card displays details of the authentic spices used in the preparations and their explains the typical quality of spices. It showcases celebrities, actors from theatre in form of snippets other than the usual list of dishes that are served.

Menu has variety of curries, thalis, and several dishes of fish, prawns and mutton. You will fall in love with the taste of seafood specially. They have won Times Food Awards several times and no wonder about it. The welcome drink of Kokam sarbat refreshes the mind and tongue while we enjoy the pictures of noted Marathi plays decked across the walls. A thali meal is too sumptuous and different styles of curry and fried seafood is served in it

Surprisingly, the kitchen is also spotless clean and all the cooks were in uniform. We managed to have a peek into the kitchen while the staff stood in excitement to be clicked.

It was amazing to see the place very quiet and free from noise. The ambience is silent, clean and peaceful.

Away from the noise of traffic , loud music , gaudiness or flamboyance, this place shall be loved by families who want to have a peaceful time to be spent together. You can talk, laugh, share , converse stories in happiness when all the members of family enjoy the meal together.

Visit and have a different experience !

This outlet of FISH CURRY RICE is on Baner Road, Pune.